Dómstólaleit

Ekki var fallist á endurgreiðslukröfu stefnanda á hendur stefnda þar sem talið var sýnt fram á að stefnandi hefði með skilyrtu veðleyfi gengist undir samkomulag við stefnda um að standa meðal annars full skil á vöxtum og innheimtukostnaði vegna skuldar samkvæmt tryggingabréfi þótt innheimta hafi þó ekki áður verið hafin gagnvart stefnanda sem ábyrgðarmanni í skilningi laga nr. 32/2009. En auk þessa var talið að stefnda hafi verið heimilt samkvæmt fyrrgreindu samkomulagi að ráðstafa umræddri fjárhæð upp í téða veðskuld þar sem hún var í innheimtu.