Dómstólaleit

Dómur

A.

Ákæra, dómkröfur og fleira: Mál þetta, sem dómtekið var 19. janúar 2024, er höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 24. nóvember 2023, sbr. framhaldsákæru 19. desember sama ár, á hendur Snæþóri Helga Bjarnasyni, kt. [...], [...], Reykjavík, „fyrir eftirtalin hegningarlagabrot og brot á lögum um ávana- og fíkniefni:

I.

Fyrir tilraun til manndráps og stórfellt brot í nánu sambandi, með því að hafa að kvöldi fimmtudagsins 24. ágúst 2023, utandyra, í grennd við [...] að [...], Kópavogi veist með ofbeldi að fyrrum kærustu sinni, A, kt. [...], og ógnað lífi, heilsu og velferð hennar með því að slá hana tvívegis í höfuðið þannig að hún féll til jarðar, sparka þrisvar sinnum í höfuð hennar, draga hana að læk í grenndinni, taka hana hálstaki og halda höfði hennar undir yfirborði vatnsins, draga hana síðan aftur upp úr læknum og slá, sparka og trampa á höfði, andliti og víðs vegar á líkama A og með því að taka hana síðan aftur hálstaki og hóta henni lífláti, en atlögunni lauk ekki fyrr en vitni kom þar að og kallaði til ákærða sem hljóp á brott. Af þessu hlaut A nefbeinsbrot, brot í augntóft hægra megin, opin sár á höfði, marga mar- og yfirborðsáverka á höfði og andliti, þar á meðal punktlaga blæðingar í slímhúð hægra auga og aftan við hægra eyra og mar- og yfirborðsáverka á hálsi, vinstra brjósti, vinstri síðu, vinstri öxl, baki, báðum framhandleggjum og upphandleggjum, báðum fótleggjum og lærum, hægra hné og hæl og vinstri rist. Telst þetta varða við 211. gr., sbr. 20. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás og stórfellt brot í nánu sambandi, með því að hafa að kvöldi laugardagsins 11. júní 2022 í íbúð að [...], Kópavogi, veist með ofbeldi að fyrrum kærustu sinni, A, kt. [...], og ógnað lífi, heilsu og velferð hennar með því að hrinda henni þannig að hún féll til jarðar, slá og sparka í andlit hennar og taka hana hálstaki og í stigagangi fyrir utan íbúðina, hrinda A niður tröppur og slá og sparka í höfuð, andlit og líkama A en ákærði sparkaði meðal annars ítrekað í vinstri síðu hennar og ýtti henni í jörðina með höfuðið á undan og sparkaði í hnakka hennar og síðar sama kvöld, utandyra í skrúðgarði við [...], með því að slá, kýla og sparka ítrekað í líkama og höfuð A þar sem hún sat og lá á jörðinni, rífa í hár hennar og halda henni niðri og halda um munn hennar þannig að hún átti erfitt með andardrátt. Af þessu hlaut A eymsli yfir hársverði, hnakka og gagnauga hægra megin og merki um að hár hennar hefði verið rifið, mar á augnsvæði og andliti, blóðnasir, tannarbrot, eymsli yfir kjálkaliðum og tognun á kjálka, mar á hálsi með punktblæðingum, eymsli yfir hryggjartindum á hálsi, mar á hægra brjósti og mar á báðum handleggjum, síðum, lærum og fótleggjum.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III.

Fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, með því að hafa aðfaranótt 21. apríl 2022 í aftursæti bifreiðarinnar [...] framan við [...], Hafnarfirði, haft í vörslum sínum í sölu- og dreifingarskyni 6,24 g af amfetamíni, 27,99 g af maríhúana, 9,68 g af MDMA og 48 stykki af Pregabalin Krka.

Telst brot þetta varða við 2. gr. og 3. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana-og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14 gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er krafist upptöku á 6,24 g af amfetamíni, 27,99 g af maríhúana, 9,68 g af MDMA og 48 stykkjum af Pregabalin Krka, með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, með síðari breytingum. Einnig er krafist upptöku á grammavog og smelluláspokum (munaskrá [...]) sem lögregla lagði hald á í tengslum við [III. ákærulið].

Einkaréttarkrafa:

Fyrir hönd A, kt. [...], er lögð fram krafa um greiðslu miskabóta og málskostnaðar úr hendi ákærða [samkvæmt] ákvæðum XXVI. kafla laga nr. 88/2008, til meðhöndlunar við meðferð opinbers máls á hendur honum. Brotaþoli krefst þess að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur að fjárhæð kr. 10.000.000 auk vaxta [samkvæmt] 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 frá og með 13. júlí 2022 en með dráttarvöxtum [samkvæmt] 9. gr. [laga nr. 38/2001], sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi er mánuður er liðinn frá því bótakrafa þessi er birt til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Ákæra ásamt greinargerð vegna einkaréttarkröfu var birt fyrir verjanda ákærða 5. desember 2023 og málið var þingfest 12. sama mánaðar. Framhaldsákæra var birt fyrir ákærða 22. sama mánaðar. Ákæruvaldið gerir sömu dómkröfur og greinir í ákæru. A, hér eftir nefnd brotaþoli, gerir sömu kröfu um miskabætur, vexti og dráttarvexti og greinir í ákæru, og krefst auk þess hæfilegrar þóknunar til handa skipuðum réttargæslumanni sem greiðist úr ríkissjóði, sbr. tímaskýrslu. Ákærði neitar sök og krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins vegna I. og II. ákæruliðar en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Ákærði játar sök að hluta vegna III. ákæruliðar og krefst þess í því samhengi að honum verði ekki gerð refsing, en til vara að honum verði aðeins gerð fjársekt. Þá samþykkir hann upptökukröfur. Ákærði krefst aðallega frávísunar á einkaréttarkröfu en til vara verulegrar lækkunar á bótafjárhæð. Loks gerir ákærði kröfu um að málsvarnarlaun skipaðs verjanda greiðist úr ríkissjóði, sbr. tímaskýrslu.

B.

Málsatvik:

Um I. ákærulið:

1.1 Samkvæmt frumskýrslu barst símtal til Neyðarlínunnar að kvöldi fimmtudagsins 24. ágúst 2023, klukkan 22:18, þar sem kona sagðist hafa orðið fyrir líkamsárás og óskaði eftir aðstoð. Að sögn lögreglu var óljóst í tilkynningu hvort ætlaður gerandi væri á staðnum og til að byrja með bárust upplýsingar um að lögregla ætti að koma að lyfjaverslun á [...] í Kópavogi. Stuttu síðar barst símtal frá B út af hinu sama þar sem óskað var eftir að lögregla kæmi að nálægu [...] að [...] í Kópavogi. Þegar lögregla var komin á staðinn kom í ljós að manneskjan sem hringt var út af reyndist vera fyrrgreindur brotaþoli og var B hjá henni. Var hún með blæðingu á höfði, blaut, köld og skjálfandi, auk þess sem hún var í uppnámi og átti erfitt með tjáningu. Að sögn lögreglu var fyrsta frásögn brotaþola af atvikum á þá leið að hún hefði ásamt kærasta sínum, ákærða, verið stödd á útivistarsvæði í Z og þau verið í nágrenni við fyrrgreint [...] á grasbala innan um trjágróður. Ákærði hefði ráðist á hana og meðal annars lamið og sparkað í höfuð hennar. Að auki hefði hann reynt að kyrkja hana og hent henni út í læk en hann síðan hraðað sér á brott. Einnig kvaðst brotaþoli hafa tapað veskinu í umrætt skipti. Brotaþoli var flutt með sjúkrabifreið á bráðamóttöku Landspítalans til aðhlynningar og voru áverkar hennar af þeim toga að hún var lögð inn yfir nóttina. Lögregla leitaði að ákærða í Z en án árangurs. Á vettvangi fundust þrjár litlar vínflöskur úr gleri sem lagt var hald á en veski brotaþola fannst ekki.

Síðar sama kvöld var aflað frekari upplýsinga símleiðis frá B um hvað hefði gerst. Greindi hann frá því að hafa verið á ferð á hlaupahjóli og farið um stíg sem lá um fyrrgreint útivistarsvæði. Hann hefði verið kominn nálægt [...] og séð átök rétt utan við stíginn. Hann hefði hægt á ferðinni og séð mann lemja konu og stappa ofan á höfði hennar. Einnig hefði hann séð manninn beygja sig að konunni og byrja að kyrkja hana. Á sama tíma hefði hann heyrt manninn segja við konuna á ég ekki bara að svæfa þig, klára þetta núna. Kvaðst B hafa kallað að fólkinu og spurt hvort allt væri í góðu. Maðurinn hefði litið á hann, staðið upp og hlaupið í burtu í áttina að [...]. B hefði gengið að konunni og séð að andlit hennar var útatað í blóði og hann hringt á lögreglu.

Til að byrja með lutu störf lögreglu að því að koma brotaþola undir læknishendur og afla gleggri upplýsinga frá henni um hvað hefði gerst, samhliða því sem leitað var að ákærða. Samkvæmt lögregluskýrslu fór rannsóknarlögreglumaður síðar sama kvöld á bráðamóttöku Landspítalans og hitti brotaþola. Var hún á þeim tíma róleg og viðræðuhæf en ófús að greina frá hvað hefði gerst. Þá kvaðst brotaþoli vilja fara heim og tók hún fram, að sögn lögreglu, að téð atvik hefðu ekki verið meiri en það sem áður hefði gerst milli hennar og ákærða. Morguninn eftir bárust skilaboð um að brotaþoli væri tilbúin að ræða við lögreglu. Varð úr að rannsóknarlögreglumaður tók af henni framburðarskýrslu síðar sama dag á Landspítalanum, að viðstöddum félagsráðgjafa. Samhliða var hlutast til um að hún gengist undir réttarlæknisfræðilega skoðun, auk þess sem ljósmyndir voru teknar af áverkum.

Næstu daga á eftir var leitað að ákærða og að sögn lögreglu virtist hann vita af því en ekki vilja gefa sig fram. Að kvöldi 3. september 2023 bar til tíðinda þegar lögreglumenn sem voru við störf í […] út af öðrum atvikum urðu varir við mann sem passaði við lýsingu á ákærða. Reyndu þeir að ná tali af manninum en hann hljóp á brott og veittu lögreglumenn honum eftirför. Kom til átaka við manninn og var hann handtekinn stuttu síðar. Reyndist maðurinn vera ákærði og hefur hann sætt óslitnu gæsluvarðhaldi frá 4. sama mánaðar, til að byrja með vegna rannsóknarhagsmuna en á síðari stigum á grundvelli almannahagsmuna.

Frekari lögreglurannsókn hverfðist í aðalatriðum um að safna saman, vinna úr og greina sakargögn og taka skýrslur af ákærða, brotaþola og vitnum. Upptökur úr búkmyndavélum lögreglumanna sem sinntu útkalli í upphafi voru varðveittar og yfirfarnar, auk þess sem aflað var upptaka af fyrrgreindum símtölum til Neyðarlínunnar. Eftirlitsmyndavélar reyndust ekki vera á útivistarsvæðinu nálægt [...] en lögregla aflaði upptaka úr eftirlitsmyndavélum ÁTVR-verslunar við […]frá því fyrr um kvöldið. Þá var aflað gagna um símanotkun ákærða frá fjarskiptafyrirtæki, auk þess sem farið var yfir skilaboðasamskipti á samfélagsmiðli. Einnig var hlutast til um greiningu á sakargögnum hjá tæknideild, þar á meðal með DNA-rannsókn, auk þess sem kallað var eftir læknisvottorði frá Landspítalanum og skýrslu réttarlæknis. Brotaþoli og ákærði gáfu skýrslur þrívegis við rannsókn málsins, auk þess sem skýrslur voru teknar af þremur vitnum. Um atvik, rannsókn og sakargögn vísast að öðru leyti til þess sem greinir í liðum 1.2–1.12, auk þess sem síðar greinir í reifunum á dómskýrslum og niðurstöðukafla.

1.2 Samkvæmt upplýsingaskýrslu, sbr. hljóðupptökur, barst fyrra símtal til Neyðarlínunnar úr símanúmeri brotaþola klukkan 22:18 umrætt kvöld. Greinir í skýrslunni að heyrst hafi í rödd þeirrar manneskju að viðkomandi væri að óska eftir aðstoð en á sama tíma að hún væri illa áttuð og óviss um staðsetningu. Einnig greinir að síðara símtal hafi tengst Neyðarlínunni stuttu síðar sama kvöld og það komið frá símanúmeri nefnds B þar sem hann óskaði eftir sjúkrabifreið að fyrrgreindu [...]. Í framhaldi hafi honum verið gefið samband við fjarskiptamiðstöð lögreglu og hann veitt frekari leiðbeiningar.

1.3 Samkvæmt ljósmyndaskýrslu um myndupptökur úr eftirlitsmyndavélum úr fyrrgreindri ÁTVR-verslun reyndust ákærði og brotaþoli, hvort í sínu lagi, sjást á upptökum í anddyri umræddan dag. Nánar tiltekið sást til ákærða koma í verslunina klukkan 17:26 með ljósa derhúfu á höfði og í svartri úlpu og fara sömu leið út sem var um tveimur mínútum síðar. Þá sást til brotaþola koma í verslunina með ljósa derhúfu á höfði og í svartri úlpu klukkan 19:42 og fara sömu leið út sem var um fjórum mínútum síðar. Aðrir sáust ekki í för með þeim í umrætt skipti.

1.4 Í skýrslu um greiningu á gögnum í síma ákærða greinir meðal annars að samskipti hafi verið milli ákærða og brotaþola á Facebook messenger þann 24. ágúst 2023 frá klukkan 15:04 til 17:38. Þar hafi meðal annars verið skeyti frá brotaþola til ákærða klukkan 15:09, svohljóðandi: Nei er á leiðinni kíkjum þá bara úti í sólina:). Klukkan 15:10 hafi verið samtal í 46 sekúndur milli brotaþola og ákærða þar sem sú fyrrgreinda hringdi í hann. Annað samtal, 23 sekúndur að lengd, hafi verið klukkan 16:22 þar sem brotaþoli hringdi í ákærða. Einnig hafi brotaþoli hringt í ákærða klukkan 17:38 en hann ekki svarað. Þá hafi brotaþoli, einni mínútu áður, sent skeyti til ákærða og spurt hvort hann gæti tekið með plástra.

Samkvæmt upplýsingaskýrslu, sbr. fylgiskjöl, var út frá símagögnum sem aflað var frá símafyrirtæki meðal annars gerð greining á staðsetningu á síma ákærða umrætt kvöld. Greinir að sími ákærða hafi tengst fjarskiptamastri í […] í Reykjavík klukkan 20:00 vegna móttekins SMS-skeytis. Sími ákærða hafi tengst fjarskiptamastri við Lækjasmára í Kópavogi klukkan 20:17 vegna símtals þar sem hringt var úr símanum. Að auki hafi síminn tengst fjarskiptamastri við […] í Kópavogi klukkan 22:50 vegna sendingar átta SMS-skeyta sem send voru í síma brotaþola. Einnig hafi sími ákærða tengst sama fjarskiptamastri klukkan 23:30 vegna símtals sem barst frá síma brotaþola en símtalinu hafi ekki verið svarað.

Í yfirlitsskýrslu um rannsókn málsins greinir að ákærði hafi við fyrstu skýrslutöku greint frá því að hafa týnt símanum sínum, sbr. nánar síðar. Síðar hafi komið í ljós að við handtöku var hann með síma á sér sem lagt var hald á. Við rannsókn á símanum hafi komið í ljós samskipti milli ákærða og brotaþola á Facebook messenger, sbr. framangreint, en ekki hafi verið um að ræða SMS-skilaboð eða ekki hægt að sjá innihald þeirra í símanum. Að þessu virtu hafi það verið ætlan lögreglu að ákærði hafi verið með annað símtæki umrætt kvöld þegar meint brot átti sér stað og hinn haldlagði farsími hafi verið lánssími.

1.5 Samkvæmt upplýsingaskýrslu var sími brotaþola skoðaður 6. september 2023 af rannsóknarlögreglumanni í tengslum við skýrslutöku af henni sama dag. Við skoðun hafi komið í ljós að búið var að núllstilla símann á þeim tíma og þar með eyða fyrrgreindum SMS-skilaboðum frá ákærða til brotaþola að kvöldi 24. ágúst sama ár, sbr. það sem áður greinir í lið nr. B/1.4.

1.6 Samkvæmt skýrslum tæknideildar greinir meðal annars að niðurstöður DNA-rannsóknar varðandi haldlagðar áfengisflöskur hafi leitt í ljós að DNA-snið ákærða og brotaþola voru á stút einnar flöskunnar, hvítvínsflösku. Þá hafi DNA-snið ákærða verið á stút annarrar, vodkaflösku, en sú þriðja, einnig vodkaflaska, hafi ekki reynst vera með neinar DNA- niðurstöður. Einnig greinir í skýrslu tæknideildar að fingrafararannsókn á sömu flöskum hafi ekki skilað árangri.

1.7 Í fyrstu skýrslu af brotaþola, 25. ágúst 2023, sem tekin var á Landspítalanum, greindi hún meðal annars frá því að hafa verið með ákærða á umræddu útivistarsvæði nálægt [...]. Þau hefðu verið að tala saman og það leitt til rifrildis. Ákærði hefði snöggreiðst, ráðist á hana þar sem hún var í krjúpandi stöðu og veitt henni tvö andlitshögg, annað hvort með lófa eða krepptum hnefa. Þá hefði hann sparkað þrisvar í höfuð hennar. Ákærði hefði síðan dregið hana og hrint henni ofan í læk, auk þess sem hann hefði haldið henni í kyrkingartaki með andlitið undir vatni í stutta stund. Kvaðst hún ekki muna atvik vel eftir það en hún hefði fundið fyrir hita vegna blæðingar frá höfði. Einnig kvaðst hún ekki átta sig á því hvernig árásinni linnti og hver hennar viðbrögð hefðu verið. Lýsti hún skapgerðarbresti ákærða, að hann væri almennt óútreiknanlegur og ætti það til að snöggreiðast. Þá gerði hún grein fyrir sambandi sínu við hann í gegnum tíðina, meðal annars að þau hefðu verið kærustupar í rúmlega eitt ár og að gengið hefði á ýmsu á milli þeirra. Með tímanum hefði hallað undan sambandinu og því verið lokið einhverju áður en um- rædd meint atvik áttu sér stað. Þau hefðu hins vegar haldið áfram að vera í samskiptum.

Önnur skýrsla var tekin af brotaþola 6. september 2023 þar sem hún var stödd á heimili sínu. Greindi hún meðal annars frá því að hafa umræddan dag verið í skilaboðasamskiptum við ákærða og þau mælt sér mót fyrir utan heimili kunningja ákærða, C, að [...] í Kópavogi. Þaðan hefðu þau gengið saman sem leið lá um Z í nágrenni við [...] þar sem þau komu sér fyrir á grasbletti. Þá hefðu þau hvort í sínu lagi farið í nálæga ÁTVR- verslun við […] og hnuplað áfengi í litlum flöskum. Þau hefðu í framhaldi neytt áfengisins á meðan þau héldu til í Z. Brotaþoli kvaðst ekki vita hvað varð til þess að ósætti blossaði upp á milli þeirra. Ákærði hefði fyrirvaralaust ráðist á hana með höggum. Lýsti hún þeim atvikum meðal annars með þeim hætti að ákærði hefði slegið hana með opnum lófa og hún misst meðvitund að hluta því hann hefði dregið hana að læknum og haldið höfðinu niðri, eins og áður greinir. Síðan hefði hún fengið spörk í maga, andlit og höfuð og verið tekin hálstaki svo að þrengdi að öndunarveginum. Kvaðst hún ekki muna vel eftir þessum atvikum eða hvaða röð var á höggum og spörkum. Hið sama var þegar henni var kynntur framburður vitnisins B um ætluð atvik, eins og þau horfðu við honum. Kvaðst hún hafa óttast um líf sitt í umrætt skipti og að hún væri mjög hrædd við ákærða. Þá hefði hann áður beitt hana ofbeldi og lögregla haft afskipti af því. Brotaþoli kvaðst hafa eytt skilaboðum sem henni bárust frá ákærða eftir hina meintu árás eða hún núllstillt símann svo að skeytin eyddust. Einnig greindi hún frá því að ákærði hefði í umrætt skipti tekið töskuna hennar og farið með hana heim til C. Hún hefði hins vegar endurheimt töskuna nokkrum dögum síðar með aðstoð bróður síns.

Þriðja skýrslan var tekin af brotaþola símleiðis 20. nóvember 2023 þar sem farið var yfir framburð ákærða frá 6. september sama ár, sbr. reifun síðar, þess efnis að maður hefði verið með henni í för þegar þau hittu ákærða umræddan dag fyrir utan fyrrgreindan stað að [...], sem og að maðurinn hefði gengið með þeim niður í Z. Brotaþoli hefði vísað þeim framburði á bug og kvaðst hvorki kannast við að annar maður hefði komið við sögu né heldur kvaðst hún kannast við útlitslýsingu ákærða á téðum manni.

1.8 Fyrsta framburðarskýrsla var tekin af ákærða 4. september 2023. Í aðalatriðum bar hann af sér allar sakir og kannaðist ekki við að hafa verið í samskiptum við brotaþola og þannig hefði það verið um langan tíma. Greindi hann frá því að þau hefðu áður verið kærustupar en hann hefði einhverju áður komið að brotaþola í kynferðislegum samskiptum með öðrum manni. Það hefði leitt til deilna þeirra á milli. Ákærði hefði aldrei lagt hendur á brotaþola en hún hefði ranglega borið hann sökum um slíkt áður. Ákærði kannaðist ekki við að hafa verið á umræddum tíma í Z, þar á meðal að hann hefði verið með brotaþola í Z. Kvaðst hann ekki geta sagt til um ferðir sínar eða staðsetningu á sama tíma. Þá greindi hann frá því að hann hefði ekki verið með síma á því tímabili sem um ræðir þar sem hann hefði verið búinn að týna honum.

Önnur framburðarskýrsla var tekin af ákærða 6. september 2023. Í henni greinir meðal annars að ákærði hafi breytt fyrri framburði sínum og kannast við að hafa verið í samskiptum við brotaþola 24. ágúst sama ár. Ákærði kvaðst hafa ruglast á dagsetningum en áttað sig á hinu rétta eftir hina fyrri skýrslutöku. Ákærði greindi meðal annars frá því að hann hefði hitt brotaþola umræddan dag. Það hefði verið að hennar frumkvæði til að ræða meint framhjáhald hennar með öðrum manni. Þau hefðu hist hjá leikskóla í Kópavogi og með brotaþola hefði verið maður, hér eftir nefndur þriðji maður eftir því sem við á, sem ákærði kvaðst hvorki vita deili á né heldur hvernig tengdist henni. Viðkomandi hefði verið íslenskur og ljós yfirlitum. Þau þrjú hefðu gengið saman að verslun ÁTVR á […]og ákærði sótt áfengi í verslunina. Ákærði hefði í framhaldi farið að heimili félaga síns, C, að [...], og verið þar um kvöldið. Kannaðist ákærði við haldlögð sakargögn úr Z, þ.e. þrjár litlar og tómar vínflöskur og derhúfu. Hann hefði verið með flöskurnar en gleymt þeim í dalnum og hann hefði ekki verið búinn að drekka úr þeim. Þá greindi hann frá því að brotaþoli hefði verið með fyrrgreinda derhúfu. Ákærði bar af sér allar sakir um að hafa ráðist á brotaþola umrætt kvöld í dalnum. Þá kvaðst hann ekki vita hvenær um kvöldið hann hefði komið til baka á fyrrgreindan stað að [...]. Kvaðst ákærði telja líklegt að téður þriðji maður hefði verið að verki sem árásarmaður eða, það sem væri líklegra, að brotaþoli hefði sjálf valdið sér áverkunum og að hún væri að bera ákærða röngum sökum. Ákærði virtist meðal annars kannast við að hafa sent brotaþola endurtekin skilaboð sama kvöld, eftir meint brot. Hann greindi einnig frá því að hafa lánað þriðja manninum símann þegar þau voru við áfengisverslunina og að síminn hefði verið í láni fram eftir kvöldi. Maðurinn hefði hins vegar síðar um kvöldið komið til ákærða að [...] og skilað símanum.

Þriðja framburðarskýrsla var tekin af ákærða 16. nóvember 2023. Við skýrslutökuna var ákærða kynnt það sem áður greinir um DNA-niðurstöður á lífsýni á drykkjarsvæði haldlagðra flaskna. Ákærða hefði fundist þær niðurstöður vera einkennilegar en að öðru leyti hefði hann ekki viljað tjá sig um þær. Að auki greinir í skýrslunni að ákærða hafi verið kynntur framburður vitnisins C um að ákærði hefði komið umrætt kvöld í íbúðina að [...] og að enginn annar en hann hefði komið í íbúðina um kvöldið, sbr. nánar síðar. Ákærði hefði í tengslum við framangreint borið því við að framburður C væri rangur.

1.9 Í framburðarskýrslu vitnisins B hjá lögreglu 26. ágúst 2023 lýsti vitnið meðal annars því að hann hefði heyrt öskur og séð konu liggjandi í grasinu og karlmann að yfirbuga hana. Maðurinn hefði sparkað og kýlt í konuna, mestan part í andlit hennar. Hann hefði verið að reyna að kála henni í andlitið. Hann hefði síðan farið að kyrkja […] hana og vitnið þá öskrað. Lýsti vitnið því nánar að maðurinn hefði farið aftan að konunni og ofan á hana þar sem hún hefði legið alveg varnarlaus og sagt ég skal bara klára þetta núna, þetta verður bara búið. Hann hefði basically hótað […] henni lífláti, verið mjög reiður, ógnandi og árásargjarn. Hún hefði verið að reyna að losna og öskrað á hjálp.

Í skýrslu vitnisins C hjá lögreglu símleiðis 6. september 2023 greindi vitnið meðal annars frá því að hafa undanfarna mánuði leyft ákærða að gista á heimili sínu að [...]. Hvað varðar umrædd atvik 24. ágúst sama ár greindi vitnið frá því að hafa komið heim um klukkan 18:00 en ákærði hefði ekki verið í íbúðinni á þeim tíma. Ákærði hefði hins vegar komið í íbúðina sama kvöld einhvern tímann á milli klukkan 19:00 og 22:00 og ekki verið eins og hann átti að sér að vera. Ákærði hefði talað um að hafa verið að rífast við brotaþola og að hann hefði ýtt við henni. Vitnið hefði daginn eftir móttekið skeyti frá brotaþola með mynd af áverka sem hún var með og vitnið gert sér grein fyrir alvarleikanum. Vitnið hefði síðar fengið fregnir um að ákærði hefði verið með tösku brotaþola með sér þegar hann kom í íbúðina umrætt kvöld. Þá hefði bróðir brotaþola komið einhverjum dögum síðar og sótt töskuna. Vitnið kvaðst áður hafa orðið vitni að rifrildi milli ákærða og brotaþola en ekki að ákærði hefði beitt hana ofbeldi.

Í skýrslu vitnisins D, móður brotaþola, hjá lögreglu 6. september 2023, greindi vitnið meðal annars frá því að hafa fengið vitneskju um meint atvik eftir á frá brotaþola. Greindi vitnið frá þeim atvikum með svipuðum hætti og áður greinir um framburð brotaþola. Einnig greindi hún frá því að ákærði hefði hringt í sig aðfaranótt 25. ágúst 2023 og sagt sér frá því að brotaþoli væri mjög æst og að hún hefði verið að ráðast á hann. Vitnið hefði spurt ákærða á móti hvort hann væri maðurinn sem hefði um langan tíma verið að beita brotaþola ofbeldi. Ákærði hefði þá slitið símtalinu. Vitnið hefði síðan fengið textaskilaboð frá ákærða um að brotaþoli hefði veitt sjálfri sér áverka. Til viðbótar greindi vitnið frá því að hafa endurtekið á eins og hálfs árs tímabili séð afleiðingar meints líkamlegs ofbeldis ákærða gagnvart dóttur hennar.

1.10 Samkvæmt læknisvottorði E, dags. 7. september 2023, kom brotaþoli á bráðamóttöku Landspítalans að kvöldi 24. ágúst 2023, klukkan 23:05. Í vottorðinu greinir að brotaþoli hafi verið vakandi og áttuð, lífsmörk hafi verið innan eðlilegra marka og gerð hafi verið áverkaskoðun. Brotaþoli hafi verið með mar yfir hægra kinnbeini og í kringum hægra auga. Á enni hægra megin hafi verið 2 cm langt sár. Lítið sár hafi verið í miðju hægra ytra eyra. Mar hafi verið yfir hægra gagnauga. Tvö lóðrétt sár hafi verið á vinstra gagnauga. Roði hafi verið sjáanlegur í hársverði. Mar hafi verið sjáanlegt framan á hálsi vinstra megin, línulaga maráverki í fjórum línum af nánar tilgreindri lengd. Lárétt rispa hafi verið framan á hálsi hægra megin yfir vendisvöðva. Rispur og mar hafi verið sjáanlegt yfir mjaðmagrind. Þá hafi mar verið á vinstri upphandlegg neðarlega, bæði innanvert og utanvert. Einnig hafi mar verið sjáanlegt á innanverðum vinstri framhandlegg og framan á hægri framhandlegg. Að auki hafi mar verið framan á vinstri fótlegg. Til viðbótar hafi sjáanlegt mar verið á hægri kálfa. Einnig greinir að sneiðmynd á höfði, andlitsbeinum, hálshrygg, brjóstkassa og kvið hafi leitt í ljós nefbrot og brot í augntóft hægra megin. Í niðurlagi vottorðsins greinir meðal annars að áverkar hafi verið í samræmi við frásögn brotaþola um kyrkingu og mörg högg á höfuð. Um hafi verið að ræða alvarlega árás með áverkalýsingu sem gæti hafa verið lífshættuleg.

1.11 Meðal gagna er matsgerð F réttarlæknis, dags. 7. september 2023, um áverka á brotaþola, auk ljósmynda af hinu sama. Matsgerðin var unnin á grundvelli áverkaskoðunar 25. ágúst sama ár í legu brotaþola á Landspítalanum. Einnig greinir í matsgerðinni að réttarlæknirinn hafi stuðst við lögregluskýrslur og upplýsingar úr sjúkraskrá.

Í niðurstöðu matsgerðar um áverka og ummerki greinir að leðurhúðar- og húðbeðsblæðingar hafi verið á hægra gagnaaugasvæði, hægra efra og neðra augnloki, vinstri kinn og efst á framanverðu brjósti. Húðblæðingar hafi verið á hægra hvirfilsvæði, við báða ytri augnkróka, á efri vör, vinstra kjálkabarði, höku, hægri kinn, hálsi, hægri framhandlegg og upphandlegg, vinstri hendi, vinstri framhandlegg og upphandlegg, vinstra brjósti, hægri fótlegg, hné og læri, vinstri rist, fótlegg og læri. Leðurhúðarblæðingar hafi verið á vinstra efra augnloki, vinstra kjálkabarði, hægri kinn, hálsi og vinstri öxl. Sár hafi verið á hægri hluta ennis og framan við hægri eyrnasnepil, vinstra handarbak og hægri hæl. Skrámur hafi verið framan við vinstri eyrnasnepil, á nefi og neðst á baki. Húðblæðing með skrámum hafi verið neðst í vinstri síðu. Punktlaga leðurhúðarblæðingar hafi verið aftan hægra eyrans. Grófar og fínni punktlaga blæðingar hafi verið í slímhúð hægra auga. Staðbundin mjúkvefjarblæðing hafi verið miðlægt á hægra augnsvæði og undirliggjandi brot gegnum hægra nefbein. Brot hafi verið í gólfi hægri augntóftar. Að auki hafi verið ummerki, skrámur, neðarlega á vinstra gagnaugasvæði.

Einnig greinir nánar í matsgerðinni frá flokkun og tilurð áverka. Samantekin áverkamynd hafi sterklega bent til þess að brotaþoli hafi hlotið meginþorra áverka í árás annars manns, meðal annars móttekið högg og/eða spörk í höfuð og andlit og þolað tök um hálsinn. Útlit húðblæðinga á hálsi, á barði neðri kjálka, höku og efst á framanverðu brjósti bendi sterklega til þess að þær hafi komið til fyrir sljóan kraft, einkum í formi þrýstings gegn svæðinu, að krafturinn hafi verið flókinn og komið á ólík plön þessara líkamssvæða. Útlit, dreifing og eðli áverkanna bendi til þess að kraftinum hafi verið beint gegnt svæðunum og talar samantekið fyrir því að annar maður hafi valdið þeim með tökum um hálsinn, ásamt þrýstingi og mögulegum höggum gegnt aðlægum svæðum, þ.e. brjósti og neðri hluta andlits. Útlit blæðinga á hægra augnsvæði ásamt undirliggjandi broti í augntóft bendi sterklega til þess að þær hafi komið fyrir sljóan kraft sem beinst hafi gegnt svæðinu, líklega í nokkuð fleiri en einum kraftatburði. Útlit blæðinga í húð á kinnum, á efri vör, vinstra augnsvæði og vinstra brjósti bendi sterklega til þess að þær hafi komið til fyrir sljóan kraft í formi þrýstings eða steyta og geti bent til þess að krafturinn hafi verið virkur sem við tök eða högg veitt af öðrum manni. Þá sé nærtækt að ætla að lítil rispa á nefhryggnum hafi komið til við sömu atburði. Útlit sárs á hægri hluta ennis bendi sterklega til þess að það hafi komið fyrir sljóan kraft og geti bent til þess að kraftinum hafi verið beint gegnt svæðinu og verkað skáhallt. Útlit áverkans samrýmist því að hann hafi komið til við spark annars manns í höfuðið, sbr. frásögn brotaþola. Útlit húðblæðingar á hægri hluta hvirfilsvæðis bendi sterklega til þess að blæðingin hafi komið til fyrir sljóan kraft í formi steyts gegnt svæðinu og geti bent til þess að krafturinn hafi beinst gegnt því. Útlit áverkans samrýmist því að hann hafi komið til við spark annars manns í höfuðið, sbr. frásögn brotaþola. Útlit leðurhúðarblæðingar á vinstri öxl bendi sterklega til þess að hún hafi komið til fyrir snarpt högg eða þrýsting gegnt þeluðu og tregeftirgefanlegu yfirborði. Áverkinn hafi staðsetningu og útlit sem hafi verið dæmigerð fyrir högg veitt af öðrum manni í öxlina, til dæmis sparki, að því gefnu að brotaþoli hafi borið klæði yfir svæðinu úr vefnaði sem geti mótsvarað mynstri áverkans, sem hafi komið á milli er kraftinum var beitt. Útlit punktblæðinga aftan hægra eyrans bendi til þess að þær hafi komið við sljóan kraft í formi togs í eyrnablöðkuna eða þrýsting yfir svæðið. Útlit blæðinganna, sem sumpart séu fíngerðar og punktlaga, í slímhúð hægra augans, bendi til þess að þær hafi komið í sömu andrá og hinn sljói höggkraftur sem verkaði annars á augnsvæðið. Punktblæðingar á þessum stöðum, þó einkum af fínlegri gerð, geti einnig sést í tengslum við kyrkjandi kraft gegnt hálsinum.

Útlit skráma neðst á baki bendi sterklega til þess að þær hafi orðið fyrir sljóan kraft í formi skröpunar og núnings gegnt stömu eða hrjúfu yfirborði. Áverkar þessir, þótt þeir hafi verið fíngerðir, hafi verið nokkuð víðáttumiklir og dreifst yfir yfirborð sem hafi ólík plön. Geti það bent til þess að áverkarnir hafi verið hluti af markvissri aðsókn annars manns, til dæmis í formi taka eða þrýstings. Mar með skrámu hafi orðið fyrir nokkuð ákafari og markvissari krafti en geti hafa komið til í sömu andrá og hinar skrámurnar og við sams konar brambolt. Útlit áverka á hægri framhandlegg og upphandlegg og vinstri hendi, framhandlegg og upphandlegg bendi sterklega til þess að þeir hafi komið fyrir sljóan kraft í formi steyta eða þrýstings gegnt hörðu eða tregeftirgefanlegu yfirborði. Áverki á framhandlegg hafi auk þess eðli og staðsetningu sem geti bent til þess að hann hafi komið til ef brotaþoli hafi reynt að skýla höfði sínu og/eða bol gegn höggum annars manns. Þá hafi áverkar á hægri upphandlegg og vinstri fram- og upphandleggjum eðli og staðsetningu sem geti bent til þess að þeir hafi komið til við tök annars manns með hendi.

Útlit áverka á hægri fótlegg, hné og læri og vinstri fæti, fótlegg og læri bendi sterklega til þess að þeir hafi komið til fyrir sljóan kraft í formi steyta gegnt hörðu eða tregeftirgefanlegu yfirborði. Áverkar á hægri fótlegg, efst á hægra læri og upp á mjaðmasvæði, hægri kálfa og efst og innan til á vinstri fótlegg og trúlega einnig áverki á hægri hnjálið og hægra og vinstra læri hafi útlit og staðsetningu sem er nokkuð ódæmigerð fyrir eigin slysni. Að teknu tilliti til fjölda fyrrgreindra stakra áverka sé óhætt að segja að þetta bendi mögulega til þess að þessir áverkar hafi komið fyrir tilstuðlan annars manni í formi gripa eða högga. Að auki bendi útlit sára á vinstra handarbaki og hægri hæl til þess að þau hafi komið til fyrir sljóa rispandi eða núandi krafta.

Um aldur áverka greinir meðal annars að þeir hafi verið ferskir og útlit þeirra hafi að mestu fyllilega samrýmst því að hafa komið til að kvöldi 24. ágúst 2023. Áverki á handarbaki, innanverðum vinstri olnboga, sár á aftanverðum hægri fæti, litabreyting á innanverðu hægra læri, óskýrar útlínur á utanverðum vinstri fótlegg og ofarlega á framanverðum sama fótlegg hafi hins vegar verið eldri. Um alvarleika áverka greinir meðal annars að brot í hægri augntóft og nefbrot hafi síður verið líkleg til að valda langvarandi vanda. Aðrir áverkar hafi ekki verið lífshættulegir. Þá hafi brotaþoli verið sett í lífshættulegt ástand hafi taki verið haldið um hálsinn nægilega lengi til að valda henni meðvitundarskerðingu.

1.12 Meðal gagna er vottorð G sálfræðings, dags. 8. janúar 2024, vegna sálfræðimeðferðar brotaþola. Í vottorðinu greinir meðal annars að brotaþola hafi verið vísað til sálfræðimeðferðar á vegum áfallateymis Landspítalans í framhaldi af komu á bráðamóttöku að kvöldi 24. ágúst 2023. Sálfræðingur hafi rætt við brotaþola í síma og veitt leiðbeiningar 29. sama mánaðar og eftir það hafi brotaþoli mætt í fimm viðtöl á tímabili frá 31. sama mánaðar til 4. janúar 2024. Hlé hafi orðið á viðtölum í október og nóvember 2023 vegna vímuefnameðferðar brotaþola. Brotaþoli hafi í fyrsta viðtali 31. ágúst greint frá mikilli vanlíðan vegna meintrar manndrápstilraunar. Hún hafi í viðtalinu lýst því að vera enn í sjokki, smá dofin og hún verið enn að átta sig á alvarleika þess sem gerðist. Hún hafi meðal annars lýst svefntruflunum og skertri matarlyst dagana eftir meinta manndrápstilraun. Brotaþoli hafi í viðtölum verið opinská, trúverðug og samkvæm sjálfri sér. Þá hafi tilfinningaleg ásýnd verið í samræmi við umræðuefnið en hún hafi að einhverju leyti virst vera tilfinningalega dofin í fyrsta viðtali.

Greinir meðal annars í vottorðinu að tekin hafi verið ítarleg saga og lagt mat á afleiðingar meintrar manndrápstilraunar og annars meints ofbeldis af hálfu ætlaðs geranda og fylgst með þróun þeirra. Veitt hafi verið áfallahjálp með leiðbeiningum ásamt sálrænum stuðningi. Þá hafi henni verið veittur stuðningur til að fara í vímuefnameðferð og það verið liður í því að takast á við afleiðingar áfallsins. Brotaþoli hafi óskað eftir frekari sálfræðimeðferð að lokinni vímuefnameðferð og í næsta viðtali á eftir, 29. nóvember 2023, hafi hún greint frá talsverðum áfallastreitueinkennum sem hún upplifði sterkar en áður eftir að hafa hætt að nota vímuefni. Á þeim tíma hafi ekki verið vísbendingar um að bataferli væri hafið og rúmlega þrír mánuðir liðnir frá meintum atvikum. Þetta hafi leitt til þess að ákveðið var að gera formlegt greiningarmat á mögulegri áfallastreituröskun. Ítarlegt greiningarviðtal hafi farið fram 15. desember 2023 þar sem brotaþoli hafi uppfyllt öll greiningarviðmið áfallastreituröskunar eftir meinta manndrápstilraun og annað ofbeldi af hendi meints geranda. Í framhaldi hafi verið byrjað með hugræna atferlismeðferð. Reglulegt endurmat á einkennum brotaþola hafi eftir það farið fram og það leitt í ljós að áfallastreitueinkenni brotaþola hafi haldist há og aðeins farið hækkandi, auk þess sem hún hafi verið með mjög alvarleg þunglyndiseinkenni, miðlungs kvíðaeinkenni, alvarleg streitueinkenni og miðlungs alvarlegan svefnvanda.

Í samantekt í niðurlagi vottorðsins greinir meðal annars frá því sama og áður greinir um frásögn brotaþola af áfallastreitueinkennum og fyrrgreinda formlega greiningu um áfallastreituröskun. Brotaþoli hafi átt gott með að lýsa einkennunum og gefið dæmi um þau í ítarlegu mati á afleiðingum meintrar árásar. Sálræn einkenni hennar í kjölfar áfallsins hafi verið talin samsvara einkennum sem séu þekkt hjá fólki sem hafi upplifað alvarleg áföll eins og líkamsárás, nauðgun, stórslys eða hamfarir. Einnig greinir að hin hugræna atferlismeðferð væri nýhafin og ekki væri unnt að segja til um árangur hennar á þessu stigi. Enn fremur greinir að jafnvel þótt brotaþoli næði bata af áfallastreituröskun mætti telja líklegt að hún þyrfti áfram að takast á við áminningar um meinta manndrápstilraun og annað ofbeldi af hendi meints geranda í daglegu lífi sem gæti til framtíðar litið valdið henni vanlíðan. Að því virtu væri mikilvægt að hún héldi áfram að sinna meðferð og leitaði sér frekari aðstoðar ef þörf væri á. Þá þætti ljóst að meint manndrápstilraun hafi haft víðtæk áhrif á líf og líðan brotaþola.

Um II. ákærulið:

2.1 Samkvæmt frumskýrslu var óskað eftir aðstoð lögreglu aðfaranótt 11. júní 2022 að [...] vegna meintra barsmíða af hendi karls gagnvart konu. Þegar lögreglumenn komu á staðinn hittu þeir fyrir konu sem passaði við lýsingu sem kom frá tilkynnanda en meintur árásarmaður var ekki sjáanlegur. Vildi konan ekki segja til nafns og afþakkaði aðstoð lögreglu. Lögreglumenn ræddu við þrjú vitni, íbúa í umræddu húsnæði, H, I og J. Greindu þau frá því að hafa séð eða orðið vör við barsmíðar í tengslum við fyrrgreind atvik. Í framhaldi fóru lögreglumenn af staðnum.

Síðar um nóttina barst lögreglu tilkynning að nýju vegna sama fólks á fyrrgreindum stað. Var maðurinn sagður vera að öskra á konuna. Sömu lögreglumenn og áður fóru á staðinn og hittu fyrir I sem benti þeim á fyrrgreinda konu, og mann með henni, þar sem þau voru sitjandi utan við nálægt hús. Að sögn lögreglu voru þau bæði í annarlegu ástandi, ölvuð og/eða undir áhrifum fíkniefna. Að sögn lögreglu var maðurinn mjög æstur og með sár á hnúum beggja handa og konan var með stóra kúlu á enni. Hvorugt könnuðust þau við að nokkurt ofbeldi hefði átt sér stað. Maðurinn var órólegur og neituðu þau að segja á sér deili, sbr. nánar síðar. Fleiri lögreglumenn voru kallaðir á staðinn en bæði afþökkuðu þau aðstoð lögreglu. Varð þetta til þess að þeim var að svo stöddu leyft að fara sína leið og fór lögregla af staðnum.

Að sögn lögreglu hafði konan í fyrrgreindum samskiptum greint lögreglumanni frá eiginnafni sínu án þess að maðurinn sem hún var með tæki eftir því. Þá hafði hún kinkað kolli þegar lögreglumaður sýndi henni miða með handskrifaðri áritun Vantar þig hjálp? Varð þetta til þess að lögregla fór til baka sem leið lá um Nýbýlaveg og leitaði fólksins. Þegar komið var að Túnbrekku sást til konunnar þar sem hún var fótgangandi við Selbrekku. Ræddu lögreglumenn við hana en hún afþakkaði enn aðstoð lögreglu og vildi ekki kannast við neitt ofbeldi. Sagði hún manninn vera fyrrverandi kærasta sinn og að þau væru að hugsa um að taka upp náið samband að nýju. Féllst hún að lokum á að greina lögreglu frá fullu nafni sínu og kennitölu og reyndist hún vera fyrrgreind A, einnig nefnd brotaþoli hér eftir. Við frekari athugun á kennitölu brotaþola í málaskrá lögreglu fengust gleggri upplýsingar um deili á manninum vegna fyrri afskipta lögreglu og reyndist maðurinn vera ákærði. Afþakkaði brotaþoli alla aðstoð og kvaðst hvorki vilja leggja fram kæru né heldur að lögregla myndi handtaka ákærða. Varð þetta til þess að lögregla skildi við hana hjá nálægri verslun og varð ekki af frekari afskiptum lögreglu af brotaþola og ákærða um nóttina.

2.2 Að kvöldi 12. júní 2022 leitaði brotaþoli eftir læknisþjónustu á bráðamóttöku Landspítalans í Fossvogi. Varð þetta til þess að óskað var eftir aðstoð lögreglu og fór rannsóknarlögreglumaður síðar um kvöldið og ræddi við brotaþola á sjúkrahúsinu og tók af henni skýrslu. Greindi hún frá meintu ofbeldi ákærða í hennar garð aðfaranótt 11. sama mánaðar, sbr. lið B/2.1. Annars vegar greindi hún frá meintu ofbeldi þar sem hún og ákærði hefðu verið stödd að [...], nánar tiltekið og í aðalatriðum að þau ákærði hefðu verið að spjalla saman þar sem þau hefðu verið gestkomandi hjá vini sínum. Ákærði hefði reiðst og ýtt og hrint henni og gripið í hana svo hún datt og meiddi sig. Þá hefði húsráðandi, C, komið að þeim og rekið þau út og þar hefði ákærði sparkað í vinstri mjöðm hennar. Kvaðst brotaþoli ekki með vissu geta sagt til um áverka. Hins vegar greindi hún frá meintu ofbeldi ákærða í hennar garð síðar um nóttina utandyra við Víghólastíg, nánar tiltekið og í aðalatriðum að ákærði hefði sparkað og slegið hana oft í líkamann, auk þess sem hann hefði sparkað í andlit hennar, kýlt hana með hnúunum og rifið í hár hennar. Þá hefði hann haldið henni niðri á grasinu svo hún átti erfitt með öndun. Að auki hefði hann haldið um munn hennar og að nánast hefði liðið yfir hana. Þá hefði hún blóðgast en ákærði tekið veskið hennar og skilið hana eftir. Brotaþoli hefði síðan fengið að hringja hjá fólki sem varð á vegi hennar og það leitt til þess að vinur hennar kom og sótti hana og ók henni til Hafnarfjarðar þar sem hún lagðist til hvílu.

2.3 Meðal rannsóknargagna er ljósmyndaskýrsla lögreglu af áverkum brotaþola eins og þeir voru á bráðamóttöku í fyrrgreint skipti, nánar tiltekið af yfirborðsáverka á fótleggjum, marbletti á aftanverðum hægri lærlegg, marbletti á vinstri síðu, marbletti á hægri rasskinn, marbletti á hægri handlegg, marbletti á vinstri handlegg, roða á hálsi og marbletti í andliti.

2.4 Ákærði gaf framburðarskýrslu með réttarstöðu sakbornings 22. september 2022 í framhaldi af handtöku. Í skýrslunni gerði ákærði athugasemdir við handtökuna og að hafa fengið misvísandi upplýsingar, auk þess sem hann væri borinn röngum sökum. Að öðru leyti neitaði ákærði að tjá sig um sakarefnið og svara frekari spurningum.

2.5 Þann 16. nóvember 2022 var tekin skýrsla símleiðis af vitni, fyrrgreindum H. Greindi hann frá því að hafa séð mann sparka fimm til sex sinnum í síðu eða rifbein á liggjandi og grátandi konu á stigapalli. Vitnið hefði öskrað á manninn og hann gengið í burtu og konan farið á eftir honum. Þann 1. maí 2023 var tekin símaskýrsla af vitni, I sem fyrr er nefnd. Greindi hún frá því að hafa vaknað að nóttu til við læti. Hún hefði séð út um gluggann hjá sér þar sem maður og kona voru að rífast í næsta húsi. Maðurinn hefði hrint konunni niður tröppur og fallið hefði verið um tveir metrar. Síðan hefði maðurinn lamið konuna endurtekið á efri hluta líkamans. Vitninu hefði verið ofboðið og hún öskrað á manninn sem hefði hætt og gengið á brott. Þá hefði konan staðið upp og farið á eftir honum en vitnið hlutast til um að lögregla kæmi í staðinn. Vitnið hefði leiðbeint lögreglu stuttu síðar um ferðir fólksins. Lögregla hefði komið til baka með konuna sem hefði virst vera ölvuð og með mótþróa og konan farið inn í íbúð. Hálftíma síðar hefði vitnið kallað aftur til lögreglu eftir að hafa orðið vör við manninn með svipuðum hætti og áður. Einnig var tekin símaskýrsla sama dag af vitninu J, eiginmanni I, sem greindi frá því að hafa verið vakinn upp og séð mann standa yfir konu og að I hefði kallað til mannsins sem hefði farið burtu. Þá hefði lögregla komið á staðinn í tvígang, eins og áður greinir.

2.6 Samkvæmt læknisvottorði, dags. 8. september 2022, leitaði brotaþoli á bráðamóttöku að kvöldi 12. júní sama ár, eins og áður greinir. Í vottorðinu greinir frá frásögn brotaþola af ætluðum atvikum, meðal annars að fyrrverandi kærasti hennar hafi kvöldið áður snöggreiðst og ráðist á hana, sparkað og slegið hana endurtekið í andlitið og tekið hana hálstaki. Atvik hafi hátt sér stað í veislu og aðrir sem þar voru staddir og urðu vitni að þessu hafi kallað til lögreglu. Hinn fyrrverandi kærasti hafi dregið hana niður gang og haldið áfram að sparka og kýla í hana, á handleggi, fætur, höfuð, bak og brjóstkassa. Hann hafi ýtt henni í jörðina með andlitið á undan og sparkað aftan í höfuð hennar. Hún hafi ekki misst meðvitund en fundið fyrir yfirliðskennd. Hún hafi talið fyrrverandi kærasta sinn hafa ætlað að drepa sig og ekki þorað að fara til baka heim heldur farið til móður sinnar. Þá hafi gerandi stolið síma hennar og veski. Einnig greinir að brotaþoli hafi ekki getað borðað eða drukkið á komudegi þar sem hún hafi átt erfitt með að opna munninn. Hún hafi talið vinstri framtönn í efri gómi vera brotna eftir árásina. Þá hafi hún lýst verkjum víða um líkamann, verst hægra megin í höfði, nefi, vinstri olnboga, í hálsi og aftan á brjóstkassa hægra megin. Þessu til viðbótar hafi hún lýst verkjum í kvið og vinstri mjöðm.

2.7 Samkvæmt greinargerð K, yfirlæknis á bráðamóttöku, dags. 14. desember 2023, greinir nánar frá áverkum brotaþola í fyrrgreint skipti, sbr. lið B/2.6, út frá sjúkragögnum Landspítala, nánar tiltekið að eymsli hafi verið til staðar yfir hársverði yfir hnakka og gagnauga hægra megin en ekki skurðir. Merki hafi sést um að hár væri rifið. Glóðarauga hafi verið beggja vegna með mar yfir enni frá hárlínu og niður á kinn beggja vegna og nef. Storknað blóð hafi verið í nösum. Eymsli hafi verið yfir kjálkaliðum beggja vegna, hún hafi átt erfitt með að opna munn að fullu vegna verkja. Brotnað hafi upp úr vinstri efri framtönn. Eymsli hafi verið yfir hryggjartindum á hálsi, punktblæðingar hafi sést á hálsi, dreifðir marblettir hafi verið á handleggjum og bólga og mar verið áberandi við vinstri olnboga. Að auki hafi verið mar yfir mjöðmum, niður eftir læri og sköflungum. Þessu til viðbótar hafi verið dreifður marblettur á hægra brjósti.

Um III. ákærulið:

Samkvæmt frumskýrslu voru höfð afskipti af ákærða aðfaranótt 21. apríl 2022 þar sem hann var, ásamt fyrrgreindum brotaþola, farþegi í bifreið ökumanns við [...] í Hafnarfirði. Að sögn lögreglu lagði kannabislykt frá bifreiðinni og kannaðist ákærði við að hafa verið að neyta kannabisefna. Við leit á ákærða fannst sogrör, ætlað fíkniefnaneysluáhald. Einnig fannst við leit í bifreiðinni taska sem lagt var hald á. Ákærði kannaðist við að eiga töskuna og heimilaði lögreglu að leita í henni. Reyndust fíkniefni og lyf vera í töskunni. Efnin voru í smelluláspokum og voru auk þess tómir smelluláspokar og grammavog í töskunni. Að sögn lögreglu kannaðist ákærði við að vera að selja vinum sínum fíkniefni. Skýrsla var tekin af ákærða með staðlaðri vettvangsskýrslu og neitaði hann að tjá sig um sakarefnið og svara spurningum. Samkvæmt efnaskýrslu tæknideildar reyndust fyrrgreind fíkniefni og lyf, sem lagt var hald á, vera þeirrar gerðar og í því magni sem greinir í ákæru.

C.

Skýrslur fyrir dómi:

Um I. ákærukafla:

Ákærði neitar sök og kvaðst alfarið hafna verknaðarlýsingu ákæru. Ákærði greindi frá því að hafa einhverjum dögum fyrir 24. ágúst 2023 verið í samkvæmi í Grafarholti ásamt fleira fólki og brotaþoli verið á staðnum. Þau hefðu verið löngu hætt saman. Brotaþoli hefði í samkvæminu leyft öðrum manni að fingra sig kynferðislega fyrir framan ákærða. Með þessu hefði hún vísvitandi viljað særa og reita ákærða til reiði og gera hann afbrýðisaman. Hún hefði lengi verið með þráhyggju fyrir honum. Ákærði hefði í tengslum við þessi atvik ýtt við brotaþola en ekki lagt á hana hendur. Ekkert annað hefði gerst á milli þeirra í umrætt skipti.

Ákærði greindi frá því að brotaþoli hefði 24. ágúst 2023 haft samband, viljað hitta sig og reyna sættir við sig út af þeim atvikum sem áður greinir. Ákærði hefði fallist á það og staðið í þeirri trú að hann væri að fara að hitta hana einslega. Hún hefði komið síðar um daginn en ekki verið ein á ferð. Vinur hennar hefði verið með henni, þ.e. þriðji maður, sem ákærði kvaðst ekki vita deili á. Þau hefðu hist fyrir utan [...] og síðan gengið þrjú sem leið lá í verslun ÁTVR við […]. Veðrið hefði verið gott og ákærði verið léttklæddur. Þau hefðu verið peningalaus og ákærði látið til leiðast að fara inn í verslunina, klæddur í úlpu brotaþola, og hnupla þremur litlum vodkaflöskum. Brotaþoli og þriðji maður hefðu á meðan beðið í nálægu strætisvagnabiðskýli. Frekar spurður kvaðst ákærði ekki kannast við að hafa hnuplað hvítvínsflösku í umrætt skipti.

Í framhaldi hefðu þau þrjú gengið til baka sem leið lá að útivistarsvæðinu í Z, verið að spjalla og setið saman á bekk. Þriðji maður hefði þekkt til tölvuárása og ákærði hefði afhent eða lánað honum símann sinn. Samtal þeirra á milli hefði verið um hvort eða hvernig væri hægt að breyta símanum til að verjast slíkri árás. Ákærða hefði einhverju síðar verið orðið kalt og gengið til baka sem leið lá að heimili C að [...]. Það hefði verið dvalarstaður ákærða á þeim tíma. Frekar spurður um framangreind atvik kannaðist ákærði ekki við að til neins ósættis hefði komið á milli þeirra í dalnum. Þá kvaðst hann telja líklegt að hann hefði drukkið eitthvað af áfenginu og það væri skýringin á fyrrgreindri niðurstöðu DNA-rannsóknar, sbr. lið B/1.6. Frekar spurður kvaðst ákærði telja að ekki hefði liðið langur tími frá því atvik áttu sér stað í áfengisversluninni þar til hann fór til baka í [...].

Ákærði kvaðst hafa áttað sig á því, þegar hann var kominn til baka, að hann hefði gleymt símanum hjá téðum þriðja manni. C hefði verið heima á þeim tíma en jafnan hefði hann verið kominn heim um klukkan 18, að loknum vinnudegi. Frekar spurður um tímasetningu á því hvenær ákærði hefði komið til baka umrætt kvöld úr Z greindi hann frá því að það hefði verið eitthvað á eftir heimkomu C en áður en C fór að sofa. Síðar sama kvöld, eftir klukkan 22:00, hefði þriðji maðurinn bankað óvænt upp á hjá ákærða og skilað honum símanum. Frekar spurður um framangreint greindi ákærði frá því að þeir C hefðu talað saman eitthvað lítillega um kvöldið eftir að ákærði var kominn til baka. C hefði verið inni í herbergi eða mögulega sofandi þegar símanum var skilað og C því ekki orðið var við það. Þá kvaðst ákærði hafa verið í íbúðinni yfir nóttina. Frekar spurður út í tímasetningar út frá símagögnum kvaðst ákærði telja að það gæti verið að hann hefði verið í Z um klukkan 20:00 en hann hefði verið búinn að vera heima hjá C í um eina eða tvær klukkustundir. Þá hefði símanum líklega verið skilað um klukkan 23:00.

Ákærði kvaðst ekki minnast þess að hafa rætt við C um atvik milli sín og brotaþola umrætt kvöld né heldur að hann sjálfur hefði verið skrýtinn í háttum á þeim tíma, sbr. skýrslu C hjá lögreglu um háttarlag ákærða. Hins vegar gæti hann hafa rætt við C um atvik varðandi brotaþola en það hefði verið einhverju síðar og í tengslum við það þegar ákærði fékk fregnir af því að lögregla væri að leita að honum. Hann hefði þá greint C frá atvikinu í Grafarholti þegar hann ýtti við brotaþola, sbr. framangreint.

Ákærði kvaðst ekki hafa tekið veski eða tösku brotaþola með sér umrætt kvöld þegar hann gekk til baka úr Z. Frekar spurður greindi hann frá því að um væri að ræða svarta hliðartösku og þá tösku hefði brotaþoli skilið eftir heima hjá C einhverjum dögum áður. Ákærði hefði geymt hjá sér töskuna og komið henni fyrir bak við sófa og passað upp á að enginn kæmist í hana. C hefði ekki viljað fá brotaþola í heimsókn á heimilið. Frekar spurður um hið sama út frá myndefni af brotaþola í verslun ÁTVR umrætt kvöld, þar sem sást til hennar með svarta hliðartösku, kvaðst ákærði ekki vera viss eða ekki telja að um væri að ræða sömu tösku. Þá ítrekaði hann að hann hefði ekki tekið töskuna umrætt kvöld. Ákærði greindi frá því að hafa verið í skilaboðasamskiptum við brotaþola síðar um kvöldið eða nóttina eftir að hafa endurheimt símann. Hún hefði að fyrra bragði sent honum með messenger-skeyti ljósmynd af áverkum sem hún var með og sagt honum að hún væri á sjúkrahúsi. Ákærði hefði svarað henni með SMS-skeytum og spurt hvað hefði komið fyrir en síðan áttað sig á því hvað væri um að vera og hvað vekti fyrir henni, nánar tiltekið að hún væri að bera hann röngum sökum um ofbeldi. Svör hans hefðu síðan tekið mið af því. Þá kvaðst ákærði telja að það hefði allan tímann verið fyrirfram ákveðið af hennar hálfu að hún ætlaði að saka hana um meint ofbeldi. Kvaðst ákærði ekki hafa verið í neinum frekari samskiptum við brotaþola eftir þetta. Hann hefði hins vegar síðar um nóttina sent móður hennar skeyti og hringt tvisvar í hana til að greina henni frá því hvað vekti fyrir dóttur hennar. Þá hefði hann viljað segja henni frá því hvernig dóttir hennar hefði jafnan talað illa um hana. Einnig hefði hann verið forvitinn um sína eigin stöðu.

Um önnur atriði kvaðst ákærði draga í efa að mögulegt hefði verið að dýfa höfði brotaþola ofan í umræddan læk vegna hlýinda og þurrkatíðar. Lækurinn hefði því verið grunnur. Frekar spurður út í misræmi í framburði kvaðst ákærði hafa ruglað saman atvikum þegar hann gaf skýrslu fyrst hjá lögreglu og talið að verið væri að spyrja hann um hvað gerðist í Grafarholtinu, sbr. framangreint. Þá kvaðst ákærði almennt eiga erfitt með að átta sig á tímasetningum. Það skýrði meðal annars misræmi í framburði hans fyrir dómi með tilliti til annarrar skýrslugjafar hans hjá lögreglu, að því er varðar ætluð atvik eða samskipti eftir að hafa verið í verslun ÁTVR og þar til hann fór til baka að [...].

Um II. ákærulið:

Ákærði kvaðst neita sök og greindi frá því að hann myndi lítið eða ekkert eftir meintum atvikum að kvöldi laugardagsins 11. júní 2022 , eins og greinir í ákæru. Í framburði hans kom meðal annars fram að hann minnti að hann hefði verið að rífast við brotaþola heima hjá fyrrgreindum C á þeim stað sem greinir í ákæru. Ákærði hefði síðan stungið brotaþola af. Þá kvaðst ákærða ráma í að lögregla hefði komið á staðinn og C hefði verið heima í umrætt skipti. Ákærði kvaðst ekki muna hvort hann hefði verið undir áhrifum vímuefna í greint skipti. Þá kvaðst hann ekki kannast við og vísaði á bug verknaðarlýsingu ákæru, þar á meðal að hann hefði verið í samskiptum við brotaþola síðar um nóttina í umræddum skrúðgarði. Ekkert af því sem greinir í verknaðarlýsingunni hefði átt sér stað. Einnig greindi hann frá því að sambandi hans og brotaþola hefði líklega verið lokið á þeim tíma sem meint brot var framið. Ákærði kvaðst ekki geta tjáð sig um framburði vitna um fyrrgreind atvik, sbr. málavaxtalýsingu í lið B/2.5, nema að því marki að hann væri viss um að hann hefði ekki gert það sem hann væri borinn sökum um. Þá kvaðst ákærði ekki muna eftir atvikum og samskiptum við lögreglu umrædda nótt að öðru leyti en því að hann væri með minningu um að lögregla hefði komið á staðinn. Ákærði greindi einnig frá því að hann hefði aldrei kýlt og lamið brotaþola á meðan þau voru saman eða í samskiptum en það hefði hins vegar komið fyrir að hann hefði slegið hana með opnum lófa. Ekkert slíkt hefði hins vegar átt sér stað umrædda nótt. Brotaþoli hefði þvert á móti margsinnis í gegnum tíðina ráðist með ofbeldi á ákærða. Þá kom einnig fram í framburði ákærða, í tengslum við skýrslugjöf hans vegna I. ákæruliðar, að hann drægi í efa að tönn brotaþola hefði brotnað þar sem hún hefði verið með slík brot áður í tönnunum.

Um samband ákærða og brotaþola:

Frekar spurður um samband sitt við brotaþola í gegnum tíðina kvaðst ákærði telja að þau hefðu í raun ekki verið kærustupar í langan tíma en það hefði mögulega verið í hálft eða eitt ár hið mesta. Á þeim tíma hefðu þau leigt og búið saman í herbergi í tvo eða þrjá mánuði og með öðrum í kommúnu í stóru húsi í […]. Þau hefðu síðan slitið sambandinu eða verið í óreglubundnum samskiptum eftir það. Brotaþoli hefði í gegnum tíðina í eitt skipti komið í kvöldmat heim til foreldra hans. Þá hefði ákærði aldrei hitt móður hennar og aðeins talað við hana í síma fyrrgreinda nótt í ágúst 2023, sbr. það sem áður greinir um I. ákærulið.

Um III. ákærulið:

Ákærði kvaðst hafa verið með umrædd fíkniefni, plastumbúðir og vog meðferðis í tösku þegar lögregla hafði afskipti af honum aðfaranótt 21. apríl 2022 á þeim stað sem greinir í ákæru. Hann hefði verið á leið í heimsókn til vina og kunningja og verið ölvaður. Hann hefði ætlað efnin til eigin neyslu en ekki til sölu og dreifingar. Ákærði kvaðst ekki kannast við að fjármagna eigin neyslu með því að selja öðrum fíkniefni. Hann hefði í gegnum tíðina fjármagnað neysluna með launatekjum og/eða félagslegum bótum. Almennt séð hefði honum fallið það vel að vera með fíkniefni á sér í mörgum einingum og hann jafnan geymt grammavogina og tóma smelluláspoka með fíkniefnunum allt á einum stað í töskunni. Vogina hefði hann notað til að hafa betri yfirsýn eða skipulag á þeim fíkniefnum sem hann fengi frá öðrum. Frekar spurður út í ummæli sem höfð voru eftir honum í frumskýrslu, sbr. málavaxtalýsingu, greindi ákærði frá því að hann hefði í gegnum tíðina útvegað vinum sínum fíkniefni og ýmist gefið eða selt þeim fíkniefni en það hefði aðeins verið einstaka sinnum. Almennt hefði hann ekki verið að selja fíkniefni.

Um I. ákærulið:

Brotaþoli greindi meðal annars frá því að hafa verið í samkvæmi helgina fyrir umrædd atvik þar sem hún hefði verið undir áhrifum vímuefna og áttað sig á því með óljósum hætti að maður í samkvæminu átti við hana kynferðislega með því að setja fingur í kynfærin. Ákærði hefði verið á staðnum, séð þetta gerast og virst taka því illa. Þessi atvik hefðu leitt til þess að brotaþoli setti sig í samband við ákærða eftir á og vildi ræða við hann. Þau hefðu meðal annars verið í skilaboðasamskiptum umræddan dag, 24. ágúst, og mælt sér mót um klukkan 17:00 fyrir utan húsnæði C að [...]. Hún hefði komið ein á staðinn og hitt ákærða fyrir utan húsnæðið og þau talað saman og drukkið sinn bjórinn hvort. Þau hefðu síðan ákveðið að ganga sem leið lá um Z og verða sér úti um áfengi í verslun ÁTVR við […]. Veðrið hefði verið gott, sólskin, og ákærði hefði á leiðinni lagt til að þau fyndu sér rólegan stað. Þau hefðu komið sér fyrir á grasbletti nálægt fyrrgreindu [...] og verið að tala saman. Í tengslum við þessi atvik hefðu þau farið hvort um sig og stolið áfengi úr áfengisversluninni, fyrst ákærði og síðan brotaþoli einhverju síðar. Þau hefðu stolið vodkaflöskum.

Brotaþoli greindi frá því að þau hefðu neytt áfengisins með því að drekka úr sömu flöskunum á meðan þau sátu og ræddu saman á grasbalanum. Þau hefðu verið tvö saman og enginn annar maður verið með þeim í för. Kvaðst brotaþoli alfarið hafna framburði ákærða um ætlaðan þriðja mann. Frekar spurð kvaðst brotaþoli kannast við ljósmyndir af haldlögðum áfengisflöskum, sbr. málavaxtalýsingu, en hins vegar kvaðst hún ekki muna eftir að hafa stolið hvítvíni.

Greindi hún frá því að hún og ákærði hefðu verið nokkuð ölvuð en brotaþoli kvaðst muna vel eftir byrjun hinnar meintu árásar. Ákærði hefði snöggreiðst þar sem þau voru á grasbalanum og slegið hana með opnum lófa hægra megin. Hún hefði fengið annað högg á sig og fallið niður. Síðan hefði hún fengið högg í hausinn. Brotaþoli kvaðst muna að ákærði hefði í framhaldi dregið hana að nálægum læk, haldið taki um hálsinn og dýft höfðinu undir vatnsyfirborðið í einhverjar sekúndur. Yfirborð vatnsins hefði verið það mikið að höfuðið fór ofan í. Hann hefði síðan dregið hana upp úr læknum og byrjað að sparka í hana. Spörkin hefðu farið í höfuð hennar og maga. Hún hefði misst andann og jafnframt verið að detta inn og út úr meðvitund en fundið fyrir spörkum um allan líkamann. Hún hefði misst meðvitund í einhvern tíma en síðan munað eftir því að hún stóð upp og á sama tíma fundið fyrir hita á líkamanum. Þá kvaðst hún muna eftir að hafa einhverju síðar gengið í áttina að lögreglu sem kom á staðinn. Frekar spurð um framangreinda meinta árás greindi brotaþoli frá því að ákærði hefði haldið um hálsinn á henni á meðan hún lá á jörðinni en hún kvaðst ekki muna eftir að ákærði hefði sagt eitthvað við hana á meðan hann veittist að henni. Þá kvaðst hún ekki muna hvort maður sem átti leið hjá hefði komið að þeim. Vísaði hún til þess sem áður greinir um truflun á meðvitund. Frekar spurð um framangreint út frá skýrslum hennar hjá lögreglu kvaðst brotaþoli telja að það gæti verið rétt sem haft var eftir henni í fyrstu skýrslutöku, að ákærði hefði slegið hana tvisvar í höfuðið svo hún féll og hann síðan sparkað þrisvar í höfuð hennar. Kvaðst hún ekki muna það vel lengur vegna meðvitundartruflunar. Ákærði hefði verið að sparka í hana og hann einblínt á og sparkað oft í höfuð hennar. Frekar spurð út frá annarri skýrslutöku varðandi óskýrleika um hálstak og höfuð undir vatnsyfirborð vísaði brotaþoli til áfalls sem hún varð fyrir eftir á. Þá kvaðst hún vera með mjög skýrar og ágengar minningar um að ákærði hefði í umrætt skipti haldið henni í hálstaki undir vatnsyfirborðinu.

Brotaþoli greindi frá því að ákærði hefði fyrrgreint skipti tekið frá henni svarta hliðartösku sem hún var með meðferðis. Ákærði hefði síðar um kvöldið eða nóttina sent henni SMS-skeyti með upplýsingum um að hún gæti sótt töskuna. Hún hefði í þessu samhengi sent honum skeyti með mynd af sér með áverka þar sem hún var á bráðamóttökunni. Hún hefði verið í miklu uppnámi á þeim tíma. Ákærði hefði svarað henni á þá leið að hún hefði sjálf veitt sér áverkana. Eftir það hefðu þau ekki verið í neinum samskiptum. Brotaþoli kvaðst hins vegar vita til þess að ákærði hefði hringt tvisvar til móður hennar um nóttina, auk þess að senda henni SMS-skeyti. Einnig greindi brotaþoli frá því að hún hefði einhverjum dögum síðar látið bróður sinn sækja töskuna sem reyndist vera geymd á heimili C. Þá kvaðst hún um tveimur eða þremur dögum eftir fyrrgreindar skeytasendingar hafa núllstillt símann sinn og þar með eytt skeytunum frá ákærða í símanum. Frekar spurð kvaðst hún ekki vita af hverju hún hefði gert það en eftir á að hyggja hefðu það verið mistök af hennar hálfu. Hún hefði verið hrædd við ákærða og hann hefði áður átt það til að fara í símann hennar.

Brotaþoli greindi frá því að hún hefði upplifað sig í lífshættu og fundið fyrir miklum ótta þegar ákærði veittist að henni í umrætt skipti. Þá kvaðst hún telja að fyrrgreindur maður sem átti leið hjá hefði bjargað lífi hennar. Kvaðst brotaþoli enn vera með líkamleg óþægindi í hálsi vegna þess sem gerðist. Þá greindi hún frá því að vera með daglegar neikvæðar hugsanir og hræðslutilfinningu út af hinu sama, auk svefntruflana, martraða, endurupplifana, einbeitingartruflana, vantrausts í garð annarra og fleira. Hin meinta árás og ofbeldisfullt samband við ákærða, sbr. og meint árás samkvæmt II. ákærulið, hefði kollvarpað lífi hennar á neikvæðan hátt og það væri enn að trufla hana dagsdaglega, sbr. nánar síðar.

Um II. ákærulið:

Brotaþoli greindi meðal annars frá því að hafa hitt ákærða og þau til að byrja með verið inni í íbúðinni hjá C að [...]. Þau hefðu verið að ræða saman um sín persónulegu mál. Ákærði hefði í samtalinu snöggreiðst og meðal annars ýtt við henni og hrint henni svo hún datt niður og jafnframt slegið hana. C hefði verið kominn heim og séð hvað ákærði var ágengur og ofbeldisfullur og hann beðið þau um að fara úr íbúðinni. Frekar spurð kvaðst hún telja að C hefði séð þegar ákærði hrinti henni í fyrrgreint skipti. Þá kvaðst hún ekki muna eða kannast við að ákærði hefði tekið hana hálstaki í íbúðinni.

Ákærði hefði haldið áfram að veitast að brotaþola á stigapalli fyrir utan íbúðina. Hann hefði ýtt í mjöðmina á henni og hún næstum því dottið en hann síðan hrint henni niður stiga. Frekar spurð greindi brotaþoli frá því að fallið hefði verið fimm eða sex stigaþrep og hún verið liggjandi á eftir. Ákærði hefði síðan sparkað endurtekið í hana á meðan hún var liggjandi, þar á meðal í síðuna eða mjöðmina, maga og á höfuðsvæði. Frekar spurð út frá lögregluskýrslu kvaðst brotaþoli telja að ákærði hefði ýtt henni niður stigann með höfuðið á undan og sparkað í hnakkann á henni. Nágrannar hefðu farið að skipta sér af eða öskra og hringja á lögreglu. Ákærði hefði síðan farið og tekið símann hennar með sér. Brotaþoli hefði í framhaldi farið til baka inn til C og fengið að hringja í ákærða til að reyna að endurheimta símann.

Brotaþoli og ákærði hefðu í framhaldi um nóttina hist fyrir utan nálægan leikskóla og verið byrjuð að tala saman að nýju. Lögregla hefði komið á staðinn og brotaþoli á þeim tíma verið byrjuð að fá sýnilega áverka í andlitinu. Lögreglumenn hefðu tekið eftir því en hún afþakkað alla aðstoð og þeir farið. Frekar spurð greindi brotaþoli frá því að ákærði hefði á þessum tíma verið æstur og með áverka á hnúunum. Brotaþola hefði liðið eins og hún ætti að vernda ákærða og jafnframt verið hrædd við afleiðingarnar og að hann myndi gera henni illt ef hún talaði við lögreglu. Frekar spurð kannaðist brotaþoli við að hafa stuttu síðar, eftir að ákærði var farinn frá, þegar sömu lögreglumenn voru komnir til baka og reyndu að hjálpa henni, gefið þeim upplýsingar um nafn sitt og kennitölu. Lögregla hefði síðan farið.

Brotaþoli greindi frá atvikum síðar um nóttina, nánar tiltekið að hún og ákærði hefðu í framhaldi af því sem áður greinir gengið saman sem leið lá að skrúðgarði við […], eða að þau hefðu hist á þeim stað. Ákærði hefði síðan í garðinum byrjað að sparka og kýla í hana og haldið höfði hennar að mosa á jörðinni svo hún missti andann. Ákærði hefði sparkað í andlitið á henni á meðan hún var liggjandi. Þá hefði hann haldið áfram og sparkað og kýlt hana endurtekið víðs vegar á líkamann og höfuðið. Ákærði hefði einnig haldið um framanverðan hálsinn og munninn á henni og hún verið við það að missa meðvitund. Árásin hefði hætt þegar ákærði spurði hana reiðilega hvort hún ætlaði að hlýða. Hún hefði verið skelfingu lostin og blóðug á eftir og upplifað sig í lífshættu. Ákærði hefði aftur tekið af henni símann, auk þess að taka veskið hennar, og síðan farið. Hún hefði reynt að fara á eftir en misst af honum. Hún hefði snúið til baka og mætt gangandi vegfarendum við […]. Þeir hefðu ætlað að hringja eftir sjúkrabifreið en hún afþakkað það. Hún hefði fengið að hringja hjá þeim í vin sinn og hann í framhaldi komið og keyrt hana heim til móður hennar. Þar hefði brotaþoli lagst til hvílu en móðirin fylgst með líðan hennar. Næsta dag hefði brotaþoli ákveðið að leita á bráðamóttöku Landspítalans.

Um afleiðingar greindi brotaþoli meðal annars frá því að hún hefði verið öll í áverkum, marin alls staðar á líkamanum og á höfði og verið komin með brot í tönnum sem hún hefði ekki verið með áður. Þá hefði hún fundið fyrir miklum kvíða og hræðslu við ákærða og átt erfitt með daglegt líf. Frekar spurð út í læknisvottorð kvaðst brotaþoli ekki að öllu leyti kannast við atvikalýsingu og taldi rangt eftir sér haft, þar á meðal að hún hefði verið í samkvæmi og að hún hefði verið tekin hálstaki inni í íbúðinni. Annað í vottorðinu gæti hins vegar að nokkru marki staðist.

Um samband ákærða og brotaþola:

Brotaþoli greindi meðal annars frá því að hún hefði kynnst ákærða seint í október 2021 í beinu framhaldi af þungbæru atviki í hennar lífi. Samband þeirra hefði byrjað hægt og rólega og hún verið ástfangin af honum. Hún hefði verið í fíkniefnaneyslu á sama tíma en ekki í eins mikilli harðri neyslu og ákærði. Hún hefði að einhverju marki fengið fíkniefnin frá ákærða en lagt til fjármuni til að kaupa efnin af öðrum. Þau hefðu framan af verið í hallæri með húsnæði en búið saman um þriggja mánaða skeið með því að leigja herbergi í húsi í […] þar sem fleira fólk var búsett. Framangreindur tími sem þau voru saman sem kærustupar hefði í heildina verið um sex mánuðir. Eftir að því tímabili lauk hefði brotaþoli búið hjá móður sinni en ákærði verið án eigin húsnæðis eða á vergangi. Þau hefðu á sama tíma haldið áfram að vera í samskiptum af nánum toga og lifað saman kynlífi en hætt að vera saman þess á milli. Samband þeirra hefði á köflum ýmist verið on eða off. Þá hefði brotaþoli þolað mikið ofbeldi og mannvonsku frá ákærða á meðan sambandið eða samskiptin stóðu yfir. Það hefði verið eins og hann nyti þess að beita hana harðræði. Hún hefði hins vegar verið ástfangin af honum.

Um III. ákærulið:

Brotaþoli greindi meðal annars frá því að hafa verið farþegi í umræddri bifreið með ákærða. Þau hefðu verið á leið í samkvæmi. Lögregla hefði haft afskipti af ákærða og fundið fíkniefni sem hann var með í fórum sínum. Ákærði hefði ætlað að selja og gefa öðrum hluta af efnunum, auk þess að vera sjálfur í fíkniefnaneyslu. Brotaþoli kvaðst ekki vita hvernig ákærði fjármagnaði fíkniefnaneysluna en hann hefði almennt verið að selja fíkniefni á þessum tíma. Það hefði almennt gengið þannig fyrir sig að hann móttók skilaboð frá öðrum og fór síðan á einhvern stað með fíkniefnin.

Um I. ákærulið:

Vitnið B greindi meðal annars frá því að hafa átt leið um Z á rafmagnshlaupahjóli. Vitnið hefði séð slagsmál nálægt [...] og numið staðar. Vitnið hefði séð mann vera að lúskra á konu og hún hefði á sama tíma verið að öskra á hjálp. Vitnið hefði til að byrja með horft á í mögulega eina mínútu og verið óviss um hvað væri rétt að gera. Vitnið hefði séð manninn kýla konuna og hann virst beina höggunum að höfuðsvæðinu. Maðurinn hefði einnig tekið konuna hálstaki og verið ofan á henni. Hálstakið hefði varað í fáeinar sekúndur. Þá hefði vitnið á sama tíma greinilega heyrt manninn segja með ógnandi hætti við konuna á ég ekki bara að klára þetta núna. Vitnið hefði kallað að fólkinu og spurt hvort allt væri í lagi. Maðurinn hefði litið upp og hlaupið á brott. Þá hefði það verið eins og hróp vitnisins hefði truflað manninn og hann hætt því sem hann var að gera. Frekar spurður út í framangreint út frá skýrslu vitnisins hjá lögreglu kvaðst vitnið kannast við að maðurinn hefði einnig verið að sparka í konuna. Frekar spurður um ummæli mannsins í garð konunnar greindi vitnið meðal annars frá því að honum hefði legið hátt rómur og hann virst vera mjög reiður og æstur við konuna. Nánar spurður um framsetningu og efni ummæla kvaðst vitnið telja, án þess að vera alveg viss, að mögulega hefðu ummælin verið sett fram eins og spurning en það hefði verið eins og maðurinn væri á sama tíma ekki að gefa konunni valkosti. Fjarlægðin frá vitninu þegar hann fylgdist með hefði verið um 10 metrar. Þau hefðu í fyrrgreindum atvikum verið staðsett á grasi í brekku við hliðina á göngustíg, þeim megin við stíginn að þau voru fjær læknum. Vitnið kvaðst ekki geta lýst útliti mannsins en hann hefði verið klæddur í peysu með hettu og gallabuxur. Vitnið hefði farið til konunnar og reynt að hjálpa henni eftir að maðurinn var farinn. Vitnið hefði einnig hringt eftir sjúkrabifreið og reynt að tala við konuna en hún hefði verið vönkuð og gengið á brott um svæðið. Vitnið hefði reynt að leiðbeina konunni og vísa henni leiðina til baka eða bíða eftir aðstoð. Á sama tíma hefði vitnið leiðbeint hjálparliði símleiðis og með merkjagjöf með vasaljósi. Konan hefði verið meidd og með greinilega áverka, blóðug og bólgin, eins og eftir barsmíðar. Höfuðið og höfuðhár hefði verið blóðugt og/eða blautt. Kvaðst vitnið reka minni til þess að konan hefði í samtali við hann í fyrrgreindum samskiptum greint honum frá því að árásarmaðurinn væri maðurinn eða kærastinn hennar. Lögregla hefði síðan komið og vitnið í framhaldi farið af staðnum.

Um I. ákærulið:

Vitnið C greindi meðal annars frá því að hafa verið heima hjá sér umrætt kvöld þegar ákærði kom í íbúðina. Vitnið hefði orðið þess áskynja að eitthvað var að angra ákærða og vitnið grunað að eitthvað hefði gerst milli hans og brotaþola en þau hefðu átt það til að rífast. Ákærði hefði í fyrrgreint skipti greint vitninu lauslega frá því að hafa rétt sparkað í rassinn á brotaþola en strax viljað skipta um umræðuefni. Vitnið hefði skilið ákærða með þeim hætti á þeim tíma að það sem hann sagði að hefði gerst hefði verið þann sama dag. Frekar spurður kvaðst vitnið ekki hafa orðið var við neitt blóð eða áverka á ákærða í fyrrgreindum samskiptum þeirra. Vitnið hefði ekki orðið var við neinn annan koma í íbúðina á eftir ákærða umrætt kvöld og kvaðst vitnið telja að hann hefði tekið eftir því ef svo hefði verið á meðan hann var vakandi. Þá kvaðst vitnið greinilega hafa orðið var við það þegar ákærði fór út síðar um kvöldið en það hefði verið um það leyti sem vitnið fór að sofa. Ákærði hefði ekki verið yfir nóttina í íbúðinni en vitnið hefði farið til vinnu næsta morgun. Frekar spurður um framangreint kvaðst vitnið ekki muna tímasetningar á ferðum og samskiptum við ákærða með nákvæmum hætti umrætt kvöld en greindi frá almennri rútínu sinni á virkum dögum, nánar tiltekið að hann lyki að jafnaði vinnu klukkan 17:00 og væri kominn heim um klukkan 18:00 eftir ferð með strætisvagni. Þá færi hann að jafnaði að sofa milli klukkan 22:00 og 23:00 og væri vaknaður og lagður af stað til vinnu árla næsta morguns. Ákærði hefði umrætt kvöld komið heim einhvern tímann á eftir vitninu og verið farinn út sama kvöld og það hefði verið á svipuðum tíma og vitnið tók á sig náðir, eins og áður greinir. Ákærði hefði þetta kvöld og frá því um sumarið árið á undan fengið að halda til í íbúðinni og verið með lykil að henni. Vitnið hefði hins vegar ekki viljað fá brotaþola í íbúðina út af tíðum samskiptaerfiðleikum hennar og ákærða. Vitnið kvaðst ekki hafa verið í neinum samskiptum við ákærða eftir að hann fór úr íbúðinni umrætt kvöld. Þá kvaðst vitnið fyrst hafa fregnað af hinni meintu árás í tengslum við komu lögreglu daginn eftir þegar leitað var að ákærða. Einnig greindi vitnið frá því að hafa um líkt leyti fregnað það sama í tengslum við móttöku ljósmyndar og skilaboða frá brotaþola þar sem hún var stödd á sjúkrahúsi með áverka. Þá hefði bróðir hennar komið og sótt handtösku brotaþola í íbúðina nokkrum dögum síðar en vitnið hefði fundið töskuna í íbúðinni á bak við sófa í vistarverum ákærða.

Um II. ákærulið:

Vitnið C greindi meðal annars frá atviki þegar hann var heima hjá sér og hefði séð ákærða ýta við brotaþola svo að hún lenti utan í vegg. Vitnið hefði ætlað að grípa í ákærða í tengslum við þessi atvik en hann sveiflað hendinni frá sér og vitnið dregið sig til baka. Ákærði og brotaþoli hefðu í framhaldi farið úr íbúðinni og kvaðst vitnið ekki vita hvað gerðist eftir það. Þá kvaðst vitnið ekki muna hvort annað hvort þeirra hefði komið til baka stuttu síðar í tengslum við þessi atvik. Vitnið kvaðst ekki muna hvenær fyrrgreind atvik áttu sér stað og enga vitneskju hafa um hvort nágrannar kölluðu til lögreglu.

Um I. ákærulið:

Vitnið D, móðir brotaþola, gaf skýrslu í fjarfundarbúnaði og greindi meðal annars frá því að ákærði hefði hringt tvívegis í hana um nóttina í framhaldi af umræddri árás, auk þess sem hann hefði sent henni SMS-skilaboð. Ákærði hefði verið ruglaður í símtölunum og sagt henni að brotaþoli hefði sjálf veitt sér áverka. Það sama hefði komið fram í skilaboðunum. Kvaðst vitnið hafa spurt ákærða hvort hann væri maðurinn sem hefði verið að buffa dóttur hennar í heilt ár. Það hefði orðið til þess að ákærði sleit símtalinu. Vitnið kvaðst aldrei hafa hitt ákærða og aðeins heyrt í honum í síma téða nótt. Brotaþoli hefði verið í sambandi með ákærða í meira eða minna eitt eða tvö ár. Einnig greindi vitnið frá því að brotaþoli hefði í eftirásamskiptum við sig greint frá því að ákærði hefði í umrætt skipti reynt að taka líf hennar. Í frásögninni hefði komið fram að hann hefði lamið hana og reynt að drekkja henni í læk og mögulega hefði hún einnig greint frá hálstaki. Greindi vitnið frá því að líðan brotaþola hefði verið mjög slæm á eftir og hún verið niðurbrotin, kvíðin og taugaóstyrk. Þá væri núverandi staða hennar með svipuðu móti sem kæmi meðal annars fram með kvíða, svefntruflunum og vanlíðan.

Um II. ákærulið:

Vitnið D greindi frá því að brotaþoli hefði í eitt skipti, mögulega í júní 2022, komið heim í fallegum sumarkjól og verið alblóðug og með áverka í andlitinu. Brotaþoli hefði tjáð vitninu að ákærði hefði lamið hana en vitnið kvaðst ekki vita hvort brotaþoli hefði leitað sér læknisaðstoðar. Þá hefði brotaþoli verið þunglynd og kvíðin á eftir.

Um I. ákærulið:

Vitni, lögregluvarðstjóri nr. L, staðfesti og gerði grein fyrir frumskýrslu og greindi nánar frá atvikum. Vitnið greindi meðal annars frá því að lögregla hefði fengið útkall um meinta líkamsárás á konu í Z. Vitnið og fleiri lögreglumenn hefðu farið á staðinn. Brotaþoli hefði komið gangandi á móti lögreglumönnum og tilkynnandi verið með henni. Brotaþoli hefði á þeim tíma verið blóðug og blóð runnið niður allt andlitið. Klessur hefðu verið í hárinu og hún verið blaut, auk þess sem úlpan hennar hefði verið rennandi blaut og blóðug. Brotaþoli hefði skolfið og átt erfitt með að tjá sig. Þá hefði hún verið með sýnilega áverka, meðal annars á hálsi. Rætt hefði verið við hana og tilkynnanda í sameiningu um hvað hefði gerst. Brotaþoli hefði í framhaldi verið flutt á bráðamóttöku með sjúkrabifreið. Brotaþoli hefði í samskiptum við lögreglu nefnt ákærða með fullu nafni og lýst klæðnaði hans. Þá hefði hún greint frá því að ákærði hefði ráðist á sig, hann hefði sparkað í höfuð hennar, reynt að kyrkja hana og drekkja henni. Brotaþoli hefði að auki tjáð lögreglu að hún hefði tapað veskinu sínu. Uppnám hefði verið á vettvangi og aðgerðir lögreglu til að byrja með hverfst um að koma brotaþola til læknisaðstoðar og reyna að finna ákærða og hafa uppi á sakargögnum. Leitað hefði verið að ákærða en hann hefði ekki fundist. Einnig hefði verið reynt að finna veskið, meðal annars í læknum, en það ekki fundist. Þá hefði vatnsmagn í læknum verið í meðallagi eins og við var að búast miðað við staðhætti. Það hefði hvorki verið áberandi mikið né lítið. Vitnið greindi frá því að ekki hefði gefist tími til að ræða sérstaklega við tilkynnanda á staðnum, B, en hringt hefði verið í hann síðar um kvöldið eða nóttina og aflað frekari upplýsinga um atvik og það skráð niður í tengslum við skýrslugerð vitnisins. B hefði meðal annars greint frá því að hafa komið að og heyrt manninn segja við brotaþola að hann ætlaði að klára þetta. Þá hefði komið fram hjá B að hann hefði kallað að þeim og spurt hvort allt væri í góðu og það leitt til þess að maðurinn reis upp og hljóp á brott. B hefði í framhaldi nálgast brotaþola og hringt á neyðaraðstoð.

Um I. ákærulið:

Vitni, rannsóknarlögreglumaður nr. M, gerði í aðalatriðum grein fyrir rannsókn málsins. Vitnið bar meðal annars um að hafa hitt brotaþola á Landspítalanum daginn eftir meinta árás, þ.e. á föstudeginum. Brotaþoli hefði verið með mikla áverka en búið hefði verið að gera að sárum hennar á þeim tíma. Hún hefði verið döpur og liðið mjög illa og vitnið skynjað að hún væri óörugg og hrædd. Vitnið staðfesti og gerði nánar grein fyrir skýrslu um myndefni úr búkmyndavélum þeirra lögreglumanna sem komu að brotaþola í upphafi. Vitnið staðfesti og gerði grein fyrir lögregluskýrslum um símtöl við Neyðarlínu. Þá staðfesti vitnið og gerði grein fyrir upplýsingaskýrslu um síma ákærða. Í því samhengi kom meðal annars fram að síminn hefði verið í fórum ákærða eftir handtöku en það uppgötvast síðar þegar ákærði var í gæsluvarðhaldi. Í símanum hefðu ekki verið gögn með efni SMS-skeyta sem ákærði sendi til brotaþola umrædda nótt samkvæmt upplýsingum sem lögregla var búin að afla frá fjarskiptafyrirtæki um símasamskipti. Kvaðst vitnið telja líklegt að ákærði hefði fært símkort eftir á á milli símtækja, þ.e. að hann hefði verið að nota annað símtæki en með sama símkorti umrætt kvöld þegar meint árás átti sér stað. Einnig staðfesti vitnið og gerði grein fyrir upplýsingaskýrslu um síma brotaþola. Í því samhengi greindi vitnið frá því að lögregla hefði skoðað og tekið ljósmyndir af upplýsingum sem voru í símtækinu á þeim tíma í tengslum við skýrslutöku af brotaþola 6. september 2023. Afar lítið af gagnlegum upplýsingum hefði hins vegar verið í símanum þar sem brotaþoli var búin eyða gögnum með því að núllstilla símann. Brotaþoli hefði gefið þær skýringar á eyðingu gagnanna að hún vildi segja skilið við ákærða úr sínu lífi. Þá greindi vitnið frá því að lögregla hefði við frekari rannsókn málsins farið á ætlaðan brotavettvang eftir á en ekki hefði verið hlutast til um sérstaka vettvangsrannsókn. Upplýsingar hefðu verið óskýrar um nákvæma staðsetningu á því hvar meint brot var framið.

Um I. ákærulið:

Rannsóknarlögreglumaður nr. N staðfesti og gerði grein fyrir lögregluskýrslu um haldlagt myndefni úr verslun ÁTVR á […]. Vitnið staðfesti og gerði grein fyrir lögregluskýrslu um haldlagðar flöskur og derhúfu. Einnig staðfesti vitnið og gerði grein fyrir skýrslu og ljósmynd sem tekin var af skjá á síma brotaþola um samskipti þegar þau ákærði mæltu sér mót við [...] síðdegis umræddan dag. Þá staðfesti vitnið og gerði grein fyrir lögregluskýrslu um myndir af SMS-skilaboðum frá ákærða til móður brotaþola umrædda nótt. Að auki staðfesti vitnið og gerði grein fyrir upplýsingaskýrslu um gögn sem aflað var frá fjarskiptafyrirtæki um símanotkun ákærða. Í vætti vitnisins um þau atriði kom meðal annars fram að ekki reyndist unnt að afla gagna um efni SMS-skilaboða frá ákærða til brotaþola þar sem brotaþoli var búin að eyða skeytunum hjá sér með því að núllstilla símann. Einnig gerði vitnið grein fyrir yfirlitsmynd um ætlaða gönguleið og tímamælingu frá vettvangi meints brots að [...] sem sýndi 21 mínútu. Í því samhengi kom meðal annars fram að ekki væri um að ræða nákvæma athugun og hún væri reist á Google-upplýsingum, auk þess sem hluti gönguleiðarinnar hefði verið upp í móti.

Um I. ákærulið:

Vitni, lögreglumaður nr. O, staðfesti og gerði nánar grein fyrir skýrslu um handtöku ákærða 4. september 2023. Í vætti vitnisins kom meðal annars fram að lögreglumenn hefðu orðið varir við mann sem passaði við lýsingu á ákærða. Hann hefði gefið upp rangt nafn og reynt að færa sig frá lögreglu. Lögreglumenn hefðu reynt að ná af honum tali en hann hefði hlaupið á brott. Honum hefði verið veitt eftirför og hann stöðvaður stuttu síðar með valdbeitingu. Við handtöku hefði komið í ljós að maðurinn var ákærði.

Um I. ákærulið:

Vitni, sérfræðingur nr. P, staðfesti lögregluskýrslur og gerði grein fyrir rannsókn tæknideildar á haldlögðum sakargögnum, sbr. lið B/1.6. Í vætti vitnisins kom meðal annars fram að blóð hefði verið á fötum brotaþola, gallabuxum, peysu, stuttermabol, nærfötum og skóm. Fötin hefðu heilt á litið verið talin hafa verið blaut á fyrri stigum og blóðið sem var á þeim hefði verið útþynnt. Að því virtu hefðu blóðblettir verið óreglulegir að lit og þykkt og óskýrt hvar þeir byrjuðu á flíkunum. Þá hefðu skórnir verið harðir viðkomu og borið þess merki að hafa áður verið talsvert blautir. Í vætti vitnisins kom einnig fram að engin fingraför hefðu reynst vera greinanleg á haldlögðum flöskum en stroksýni hefðu verið tekin af stútum til frekari DNA-rannsóknar.

Um I. ákærulið:

Vitni, sérfræðingur nr. Q, staðfesti og gerði grein fyrir DNA-rannsókn tæknideildar og niðurstöðum sænskrar réttarrannsóknarstofu, sbr. lið B/1.6. Í vætti vitnisins kom meðal annars fram að sýni af stút haldlagðrar hvítvínsflösku hefði reynst innihalda blöndu DNA-sniða frá að minnsta kosti tveimur einstaklingum. Nánar tiltekið hefði hluti sýnisins verið eins og DNA-snið brotaþola og hluti þess eins og DNA-snið ákærða. Stroksýni af haldlagðri vodkaflösku hefði ekki gefið DNA-niðurstöður en stroksýni af annarri haldlagðri vodkaflösku hefði verið samkennt við DNA-snið ákærða. Einnig greindi vitnið frá því að fyrrgreindar niðurstöður sænsku rannsóknarstofunnar hefðu verið með hæsta skilgreinda gæðastigi. Ekkert DNA-snið hefði verið um annan einstakling og ef svo hefði verið hefði það verið tekið fram í niðurstöðu sænsku rannsóknarstofunnar.

Um I. ákærulið:

Vitni, sérfræðingur lögreglu nr. R, staðfesti og gerði grein fyrir skýrslu um greiningu á símagögnum sem aflað var frá fjarskiptafyrirtæki varðandi símanúmer ákærða, sbr. lið B/1.4. Í vætti vitnisins kom meðal annars fram að símanúmer ákærða hefði umrætt kvöld tengst þremur fjarskiptasendum, fyrst í […], síðan í […] og að lokum í […], eins og áður greinir í málavaxtalýsingu. Kvaðst vitnið telja að téð fjarskiptagögn virtust benda til þess að símtækið hefði færst á milli staða á umræddu tímabili. Vitnið kvaðst ekki geta sagt til með vissu um staðsetningu símans og ekki geta svarað til um drægni fjarskiptasendanna. Þá kom fram hjá vitninu að við skoðun á gögnum af þessum toga væri það almennt þekkt að SMS-skeyti gætu átt það til að fara á fjarskiptasenda sem væru lengra í burtu miðað við staðsetningu síma. Það gæti mögulega skýrt hvers vegna símtæki ákærða tengdist fjarskiptamastri í […] klukkan 20:00 vegna móttekins SMS-skeytis. Meiri vissa væri hins vegar með fjarskiptasenda þegar um væri að ræða símtöl.

Um I. ákærulið:

Vitni, sérfræðingur lögreglu nr. S, staðfesti og gerði grein fyrir greiningu á gögnum úr síma ákærða varðandi Facebook messenger samskipti, sbr. lið B/1.4. Ekki eru efni til að reifa framburð vitnisins.

Um I. ákærulið:

Vitni, lögreglumaður nr. T, greindi meðal annars frá því að hafa umrætt kvöld upphaflega sinnt útkalli vegna tilkynningar um að maður og kona væru að rífast við […]. Vitnið hefði farið ásamt öðrum lögreglumanni á staðinn en ekkert hefði verið þar að sjá sem samrýmdist tilkynningu. Stuttu síðar hefði borist önnur tilkynning um að verið væri að ganga í skrokk á konu við [...] í nágrenninu. Vitnið og aðrir lögreglumenn hefðu farið á staðinn og séð konu, brotaþola, standa þar ásamt tilkynnanda. Brotaþoli hefði verið blóðug, blaut, köld og rugluð. Vitnið hefði borið kennsl á hana og munað eftir öðru atviki af sama toga frá því árinu áður þar sem hún kom við sögu, sbr. síðar um vætti vitnisins vegna II. ákæruliðar. Vitnið hefði gert fjarskiptamiðstöð lögreglu viðvart um deili á mögulegum geranda, þ.e. ákærða, en brotaþoli hefði stuttu síðar greint lögreglu frá hinu sama. Frekar spurður greindi vitnið frá því að brotaþoli hefði greinilega verið blaut vegna vatns, auk þess að vera blóðug. Vettvangur hefði verið nálægt brúuðum læk og vatn hefði greinilega verið í læknum.

Um II. ákærulið:

Vitnið, lögreglumaður nr. T, staðfesti frumskýrslu og greindi meðal annars frá því að hafa ásamt öðrum lögreglumanni sinnt útkalli að næturlagi í júní 2022 að [...] vegna tilkynningar um meint ofbeldi. Á staðnum hefði verið kona og útlit hennar samrýmst fyrirliggjandi upplýsingum, auk þess sem hún hefði verið með áverka. Konan hefði ekki viljað segja til nafns og ekki greina frá því hvað hefði gerst eða hafa neitt með lögreglu að gera. Hún hefði síðan gengið frá þeim og farið inn í nálægt húsnæði. Lítið hefði verið hægt að aðhafast en vitnið gert fjarskiptamiðstöð lögreglu viðvart um hvernig ætti að bregðast við ef tilkynning bærist að nýju vegna fólksins.

Síðar sömu nótt hefði komið annað útkall vegna sama fólks á sama stað og lögregla hefði sinnt því með hraði. Fólkið reyndist hafa fært sig vestan til við húsnæðið þegar lögregla kom á staðinn. Um hefði verið að ræða sömu konu og áður og maður verið með henni. Vitnið hefði séð áverka á hnúum mannsins og konan verið með áverka á enni. Vitnið hefði fært þetta í tal við fólkið en maðurinn brugðist illa við, verið æstur og gert sig líklegan til að veitast að lögreglu. Fleiri lögreglumenn hefðu verið sendir á staðinn. Fólkið hefði ekki viljað greina lögreglu frá hvað hefði gerst. Ákveðið hefði verið að lögregla aðhefðist ekki frekar að sinni vegna fólksins. Annar lögreglumaður nr. U, sem var í för með vitninu hefði hins vegar verið búinn að sýna konunni miða með áritaðri spurningu um hvort hana vantaði hjálp og konan hefði verið búin að kinka kolli við því. Þetta hefði leitt til þess að vitnið hefði, ásamt téðum samstarfsmanni, farið stuttu síðar aftur til konunnar þar sem hún var á ferð í nágrenninu og talað við hana. Aðrir lögreglumenn hefðu leitað að manninum á sama tíma. Konan hefði sagt deili á sér og hún reynst vera fyrrgreindur brotaþoli. Þá hefði lögregla borið kennsl á manninn , sem ákærða, með því að skoða upplýsingar í málaskrá lögreglu um eldri mál brotaþola af svipuðum toga. Ákærði hefði komið þar við sögu, auk þess sem myndefni af ákærða sem var að finna í málaskránni hefði passað við útlit mannsins umrædda nótt. Brotaþoli hefði hins vegar enn ekki viljað greina frá hvað hefði gerst en var að eigin ósk keyrð í lögreglubifreið að nálægri matvöruverslun í Engihjalla. Frekar spurður út í lögregluskýrslu greindi vitnið frá því að lögregla hefði umrædda nótt rætt við vitni í tengslum við fyrrgreind atvik, fólk sem bjó í nálægu húsnæði að [...], og í þeim samskiptum hefðu meðal annars komið fram upplýsingar um að ákærði hefði hrint brotaþola niður stiga og sparkað í hausinn á henni. Ekki hefði hins vegar verið um að ræða nákvæma upplýsingaskráningu á því sem sagt var frá.

Um II. ákærulið:

Vitni, fyrrverandi lögreglumaður nr. U, greindi frá því að hafa farið ásamt öðrum lögreglumanni í útkall umrædda nótt að [...]. Samkvæmt tilkynningu var maður að sparka í konu. Kona sem passaði við lýsingu hefði verið á staðnum og hún verið í ljósum kjól. Konan hefði blótað mikið en maðurinn verið farinn. Konan hefði ekki viljað tala við lögreglu og afþakkað aðstoð hennar. Konan hefði síðan gengið í burtu og farið inn í íbúð á 2. hæð að [...]. Vitnið hefði, ásamt hinum lögreglumanninum, síðar sömu nótt verið send aftur á staðinn vegna nýrrar tilkynningar um sama fólk. Þegar komið var á staðinn hefði sama kona og áður, ásamt manni, setið hjá skúr við [...]. Þau hefðu bæði verið í annarlegu ástandi og maðurinn verið blóðugur á báðum hnúunum og konan með mjög stóra kúlu á enninu. Þau hefðu neitað að segja á sér deili. Maðurinn hefði byrjað að æsa sig þegar reynt var að tala við konuna og hann ekki leyft henni að tala við lögreglu. Kallað hefði verið eftir aðstoð fleiri lögreglumanna á staðinn. Vitnið og hinn lögreglumaðurinn hefðu skipt með sér verkum. Vitnið hefði reynt að tala við konuna og í tengslum við það hefði vitnið skrifað skilaboð á miða um hvort konan þyrfti á hjálp að halda. Konan hefði kinkað kolli en maðurinn hefði á þeim tíma verið genginn á brott. Konan hefði í tengslum við þetta einnig greint vitninu frá eiginnafni sínu.

Vitnið og lögreglumaðurinn með henni hefðu stuttu síðar farið á eftir konunni og reynt að ræða frekar við hana þar sem hún var stödd í Selbrekku. Konan hefði enn ekki viljað þiggja aðstoð og verið treg til að tala við lögreglu. Vitnið hefði sest hjá henni og reynt að hughreysta hana. Hún hefði enn afþakkað aðstoð og viljað leysa úr sínum málum sjálf. Hún hefði greint frá því að maðurinn væri fyrrverandi kærasti hennar og að þau ætluðu að taka saman aftur. Samhliða þessu hefðu fengist nákvæmari upplýsingar um deili á konunni þannig að unnt var að fletta henni upp í málaskrá lögreglu. Um hefði verið að ræða fyrrgreindan brotaþola og með þessu hefðu einnig fengist upplýsingar í lögreglukerfinu um deili á manninum, þar á meðal út frá myndefni lögreglu. Brotaþoli hefði enn afþakkað aðstoð lögreglu en í framhaldi verið ekið að verslun í […] að eigin ósk.

Um II. ákærulið:

Vitnið I gaf skýrslu í fjarfundarbúnaði og greindi meðal annars frá því að hafa umrædda nótt verið á heimili sínu og vaknað upp við mikil læti sem bárust utan frá. Vitnið hefði farið á fætur og horft út um glugga í áttina að húsi, [...], sem er í um 10 metra fjarlægð. Vitnið hefði séð til manns og konu og heyrt orðaskak þeirra þar sem þau voru stödd á stigapalli. Þau hefðu verið að rífast og maðurinn að ýta í konuna en hún leitað í áttina til hans. Maðurinn hefði hrint konunni svo hún féll niður tröppur, um einn til tvo metra. Vitnið hefði síðan horft upp á frekari barsmíðar mannsins þar sem hann barði konuna endurteknum höggum með hnefunum. Vitnið hefði ekki séð hvar höggin lentu en heyrt ópin sem komu frá konunni við hvert högg. Vitnið hefði vakið eiginmann sinn og sagt honum að hringja á lögreglu. Vitnið hefði síðan farið út á svalir og kallað til mannsins að hætta að berja konuna. Maðurinn hefði því næst hlaupið á brott. Konan hefði eftir stutta stund risið upp og gengið í áttina á eftir manninum. Lögregla hefði í framhaldi komið á staðinn og vitnið og eiginmaður hennar rætt stuttlega við lögreglumenn. Lögregla hefði síðan farið en konan hefði komið til baka einhverju síðar um nóttina og farið inn í húsnæðið þar sem hún var áður. Maðurinn hefði í framhaldi komið á staðinn og hávaði og orðaskak byrjað aftur á milli þeirra þar sem þau stóðu fyrir utan húsið. Vitnið hefði hringt aftur á lögreglu en fólkið gengið frá húsinu og í átt að nálægum leikskóla. Vitnið hefði heyrt greinilega í fólkinu og leiðbeint lögreglu um ferðir þeirra. Vitnið kvaðst ekki geta lýst útliti mannsins með skýrum hætti en greindi meðal annars frá því að hann hefði verið ljós yfirlitum. Konan hefði verið berfætt í hvítum kjól. Að auki greindi vitnið frá því að um væri að ræða sama mann sem hefði fyrir og eftir fyrrgreint atvik haldið til í umræddu húsnæði og það valdið öðrum íbúum á svæðinu ónæði.

Um II. ákærulið:

Vitnið J gaf skýrslu í fjarfundarbúnaði og greindi meðal annars frá því að eiginkona hans hefði vakið hann upp að nóttu til og vitnið farið á fætur. Vitnið hefði litið út um gluggann og heyrt og séð æstan mann fyrir utan [...] vera að öskra. Vitnið kvaðst ekki hafa séð neitt ofbeldi eiga sér stað á þeim tíma. Þá kvaðst vitnið ekki muna hvort hann hefði séð konu vera liggjandi eða standa upp en maðurinn hefði virst standa yfir konunni. Maðurinn hefði verið ljós- eða skolhærður og í hærri kantinum. Þá kvaðst vitnið oft áður eða á eftir hafa séð manninn hjá íbúð í fyrrgreindu húsi þar sem annar maður var búsettur.

Um II. ákærulið:

Vitnið H gaf skýrslu símleiðis og greindi meðal annars frá því að hafa vaknað upp við öskur frá konu að næturlagi og hávaðinn komið frá tröppum uppi á 2. hæð að [...]. Vitnið hefði farið á fætur og litið út um glugga og séð greinilega að maður stóð í stiganum og sparkaði endurtekið í rifbeinin á ungri konu sem lá á stigapalli á milli hæða. Vitnið hefði farið út og öskrað á manninn að hætta. Maðurinn hefði látið staðar numið í smástund en svo sparkað þrisvar eða fjórum sinnum aftur í konuna. Maðurinn hefði síðan gengið niður stigann. Vitnið hefði ætlað að klæða sig en séð að konan reis á fætur og fór á eftir manninum sem leið lá um stíg í áttina að nærliggjandi leikskóla. Vitnið kvaðst ekki muna eftir útliti fólksins og hann hefði ekki séð þau áður.

Um II. ákærulið:

Vitni, rannsóknarlögreglumaður nr. V, greindi frá því að hafa hitt brotaþola á bráðamóttöku og tekið af henni framburðarskýrslu daginn eftir meint brot. Vitnið kvaðst ekki muna eftir ástandi brotaþola á þeim tíma en vísaði til mynd- og hljóðupptöku af skýrslutökunni. Vitnið staðfesti fyrrgreinda framburðarskýrslu og skýrslu með ljósmyndum af áverkum brotaþola, sbr. liði B/2.2 og 2.3, auk útfyllingar á stöðluðum gátlista lögreglu vegna meints ofbeldis í nánu sambandi.

Um I. ákærulið:

Vitnið K, yfirlæknir, staðfesti efni fyrrgreinds vottorðs læknisins E, sbr. lið B/1.10. Vitnið kvaðst hafa yfirfarið efni vottorðsins út frá upplýsingum í sjúkraskrá og ljósmyndum. Staðfesti vitnið og gerði nánar grein fyrir áverkum sem voru á brotaþola með sama hætti og greinir í vottorðinu. Kvaðst vitnið telja að téðir áverkar á brotaþola samrýmdust að mestu frásögn brotaþola um hvað hefði gerst miðað við frásögn hennar á bráðamóttöku sem skráð var í læknisvottorðið, sbr. sjúkraskrá.

Frekar spurður greindi vitnið hins vegar frá því að hvorki í vottorði né í sjúkraskrá hefði verið skráð að brotaþoli hefði fengið á sig högg á nef eða að hún hefði við læknisskoðun kvartað undan verk í nefi. Þá mætti ráða af tölvusneiðmynd, sem röntgenlæknir hefði síðar yfirfarið, að nefbrotið væri líklega gamalt brot. Að því virtu væri óvíst að téð nefbrot væri afleiðing af meintri árás frá því fyrr um kvöldið. Vitnið kvaðst telja að brot í hægri augntóft samrýmdist vel áverkum sem sáust á andliti brotaþola. Hún hefði verið með greinilegt mar í kringum hægra augað. Einnig væri algengt að augntóftarbrot væri afleiðing þungs höggs framan á augað. Þá kæmi brotið vel fram í tölvusneiðmynd samkvæmt upplýsingum í sjúkraskrá. Að þessu virtu kvaðst vitnið telja að augntóftarbrotið væri afleiðing hinnar meintu árásar umrætt kvöld en ekki væri unnt að segja til um hvort það hefði komið til vegna sparks eða hnefahöggs. Frekar spurður um áverka á höfði og andliti kvaðst vitnið ekki geta sagt til um það hvort spörk eða hnefahögg hefðu valdið þeim áverkum. Opið sár á enni brotaþola hefði fremur bent til þess að stafa af sparki. Þá mætti búast við að sárið skildi eftir sig varanlegt ör í andlitinu. Áverkar á líkama brotaþola, þ.e. útbreiddir marblettir á flestum líkamssvæðum, hefðu samrýmst vel lýsingu hennar á fjölmörgum spörkum víða á líkamann.

Frekar spurður út í skaðsemi og hættu áverka greindi vitnið meðal annars frá því að marblettir á hálsi hefðu samrýmst kröftugu átaki á hálsinn, kyrkingu. Kvaðst vitnið telja að hálstak væri almennt séð lífshættulegt áverkaferli, til að mynda ef flysjun yrði í hálsæðum eða þrenging á blóðflæði eða öndunarvegi. Tímalengd og hversu fast væri þrýst í hálstaki væru aðalatriðin í því samhengi. Þá væri meiri lífshætta fólgin í því ef höfði viðkomandi hefði á sama tíma verið haldið undir vatnsyfirborði með lokun á öndunarvegi.

Um II. ákærulið:

Fyrrgreint vitni, K yfirlæknir, staðfesti og gerði grein fyrir greinargerð, sbr. lið B/2.7. Í vætti hans kom meðal annars fram að greinargerðin hefði verið unnin upp úr upplýsingum úr sjúkraskrá um komu brotaþola á bráðamóttöku í umrætt skipti, auk ljósmynda í sjúkraskrá. Greinargerðin hefði verið rituð eftir á að beiðni lögreglu til að bæta úr annmörkum á fyrrgreindu læknisvottorði, sbr. lið B/2.6. Vottorðið, útgefið af öðrum lækni, hefði verið ófullkomið þar sem upplýsingar hefði vantað um skoðun á brotaþola, auk nákvæmrar tilgreiningar á áverkum. Gerði vitnið nánar grein fyrir áverkunum en um vætti hans um þau atriði vísast til þess sem áður segir í málavaxtalýsingu um greinargerðina. Frekar spurður staðfesti vitnið að brotaþoli hefði verið með tannbrot í umrætt skipti þar sem það kæmi skýrt fram í sjúkraskrá varðandi skoðun og skráningu áverka. Upplýsti vitnið að erlendur sérnámslæknir, sem ekki væri lengur að störfum, hefði skoðað brotaþola í umrætt skipti og ekki væri unnt að útiloka að misskilningur hefði átt sér stað um atriði varðandi skráningu á frásögn sjúklings, eins og þeim atriðum væri lýst í vottorðinu. Frekar spurður um tilurð áverka greindi vitnið meðal annars frá því að áverkar brotaþola gætu mjög vel samrýmst því að sparkað hefði verið í hana og hún kýld í höfuð og líkama. Þá gætu punktblæðingar á hálsi samrýmst hálstaki en ekki væri unnt að segja til um hversu lengi og hversu fast var haldið um hálsinn. Þrenging á hálsi væri lífshættulegt áverkaferli, sbr. það sem áður greinir um vætti vitnisins vegna I. ákæruliðar. Þá kvaðst vitnið telja að ætluð þung spörk í líkama brotaþola væri einnig hættulegt áverkaferli vegna mögulegra innvortis blæðinga og skaða á viðkvæmum líffærum, til að mynda milta, hjarta og nýrum.

Um I. ákærulið:

Vitnið F réttarlæknir staðfesti og gerði nánar grein fyrir fyrrgreindri matsgerð um áverka brotaþola. Um framburð vitnisins varðandi hvaða áverkar voru á brotaþola og um tilurð og aldur þeirra og lífshættu vísast til þess sem áður greinir um þau atriði í málavaxtalýsingu um reifun á efnisatriðum matsgerðarinnar, sbr. lið B/1.11. Að auki kom meðal annars fram hjá vitninu, að því er varðar punktblæðingar aftan á hægra eyra, að lega þeirra blæðinga væri að líkum vegna áverka á sjálft eyrað. Hið sama ætti við um punktblæðingar í slímhúð hægra augans. Vitnið tók fram að hann væri að draga þetta sérstaklega fram af því að brotaþoli hefði líka verið með áverka á hálsi eða eitthvað sem gæti verið kyrking, sbr. síðar. Allt að einu hefðu fyrrgreindar punktblæðingar sem voru á brotaþola verið með þeim hætti að nærtækara væri að halda að þær tengdust ákomum á eyrað og augað en ekki vegna kyrkingar. Þó væri ekki unnt að útiloka hið síðarnefnda. Í vætti vitnisins kom einnig fram að ekki væri sérstaklega unnt að segja til um hvort áverkar hefðu komið til fyrir spörk umfram annars konar högg. Spörk væru ein tegund af höggum í merkingu réttarlæknisfræði. Þrátt fyrir þetta mætti þó telja að sár sem var á enni brotaþola gæti hafa tengst sparki. Þá gæti áverki yfir öxl einnig verið eftir spark eða vegna þrýstings með fæti en áverkinn gæti líka stafað af annars konar þrýstingi. Frekar spurður um höggþunga kvaðst vitnið ekki geta sagt til um það með nákvæmum hætti en nokkuð verulegur kraftur hefði verið í höggunum.

Hvað varðar staðsetningu á áverkum og mögulega lífshættu greindi vitnið meðal annars frá því að brotaþoli hefði verið með áverka á hálsi og að þeir bentu til þrýstings á hálsinn. Inni í hálsinum væru líffæri sem ekki mættu við þrýstingi, til dæmis hvað varðar slagæðar. Þrýstingur á slagæðar gæti lokað fyrir blóðflæði til heilans og það væri mjög alvarlegt. Kvaðst vitnið ekki geta sagt til með vissu um hvort lokast hefði fyrir blóðflæði til heilans hjá brotaþola og vísaði til þess sem áður greinir um tilurð punktblæðinga. Þá hefði ekki verið að sjá punktblæðingar í vinstra auga. Að þessu virtu væri ekki um að ræða fullkomna kyrkingarmynd en þó yrði að hafa í huga að kyrking með lokun á slagæðum leiddi ekki alltaf af sér sýnilegar punktblæðingar. Að öðru leyti hefðu áverkar á brotaþola ekki verið lífshættulegir eða bent til slíkrar hættu en engir innri áverkar hefðu verið neðan við háls.

Frekar spurður um áverka á hálsi og hversu fast var haldið um hálsinn greindi vitnið meðal annars frá því að brotaþoli hefði fyrst og fremst verið með leðurhúðarblæðingar á hálsinum og að ekki þyrfti mikla krafta til að valda þeim. Þeir áverkar vitnuðu ekki til um mjög stóra krafta en þeir útilokuðu það ekki heldur. Frekar spurður um tímalengd ætlaðs taks um háls brotaþola greindi vitnið frá því að ekki væri unnt að sjá af áverkamyndinni hvort haldið hefði verið um stund eða í mjög stuttan tíma. Meiri líkur væru á meðvitundarleysi ef hálstak væri lengra í tíma en ef tíminni væri stuttur. Tímalengd hálstaks í um það bil 10 sekúndur gæti almennt valdið meðvitundarleysi. Þá gæti slitrótt og endurtekið hálstak, þar sem sleppt væri á milli, leitt til þess að að við hvert tak um hálsinn safnaðist upp blóðþrýstingur í höfði sem ekki næði að klára sig, þ.e. uppsafnaður þrýstingur, og væru þá meiri líkur á punktblæðingum. Þessu tengt og aðspurður greindi vitnið frá því að nægilegt væri að taka laust tak um hálsinn til að loka fyrir bláæðar sem væru jafnan með litlum þrýstingi en taka þyrfti nokkuð fastara tak til að loka slagæðum. Þá myndi kyrkingartak af nokkrum krafti að líkum leiða til meðvitundarleysis. Vitnið tók hins vegar fram að jafnvel laust tak um hálsinn hefði getað haft blóðflæðistruflandi áhrif. Einnig greindi vitnið frá því að áverkar á hálsi brotaþola gætu hafa komið til hvort heldur sem er við kyrkingu eða ef tekið hefði verið um hálsinn og brotaþoli dregin.

Frekar spurður um mögulega lífshættu kvaðst vitnið ekki geta sagt til um hvort sú hætta hefði verið fyrir hendi í umrætt skipti. Tilgreindi vitnið það sama og áður greinir um hálstak með lokun á blóðflæði til heila sem gæti leitt af sér lífshættu. Einkenni slíkrar blóðflæðislokunar eða blóðflæðistruflunar væri meðvitundarleysi eða truflun á meðvitund. Birtingarmynd þess gæti verið að líða út af, sjá svart eða stjörnur, eða muna ekki öll atvik. Yfirleitt væri stutt í meðvitundarleysi eða skerðingu á meðvitund þegar einkennin gerðu vart við sig. Áverkamynd brotaþola gæti hins vegar ekki svarað því hvort það hefði gerst eða ekki og því gæti vitnið ekki sagt til um það út frá sinni rannsókn. Ætlað meðvitundarleysi lifandi manneskju skildi ekki eftir sig líkamleg ummerki og fleiri atviksbundnir þættir kæmu inn í slíkt mat sem dómstólar yrðu að skera úr um. Þá greindi vitnið frá því, frekar spurður, að það hefði haft áhrif á hættueiginleika meintrar árásar ef höfði brotaþola hefði verið haldið undir yfirborði vatns þar sem slíkt hefði útilokað öndun á sama tíma. Engin ummerki hefðu hins vegar verið um slíkt hjá brotaþola út frá rannsókn vitnisins og almennt ekki unnt að sjá nein ummerki um að vit hennar hefðu verið einhverja stund undir vatnsyfirborði. Þekkt væri í fræðunum að manneskja gæti farið undir yfirborð vatns og fengið svokallaða drukknun án þess að deyja. Þá gæti verið um að ræða lungnaskemmdir vegna vatns ofan í lungun út frá nánar tilgreindum tímaási og slíkt gæti kallað á innlögn á sjúkrahús. Ekkert slíkt hefði hins vegar verið hjá brotaþola. Vitnið kvaðst hins vegar telja, almennt séð, að það að vera með andlitið undir vatnsyfirborði og í kyrkingartaki á sama tíma væri til þess fallið að auka hættuna á dauða þar sem með því væri lokað fyrir loft og blóð hjá viðkomandi á sama tíma.

Frekar spurður út í brot í hægri augntóft greindi vitnið meðal annars frá því að það hefði orðið til þegar þrýst var eða kýlt á augað og það samrýmdist höggi á auga. Þá hefði ekki verið alveg skýrt út frá röntgenmynd hvort brot á nefbeini væri ferskt eða ekki en út frá blæðingu á því svæði mætti þó draga þá ályktun að líklega hefði verið um að ræða ferskt brot fremur en gamalt. Þá greindi vitnið frá því að aldur allra áverka brotaþola benti ekki til annars en að meginhluti þeirra hefði komið til þann dag sem atburður gerðist. Þessu til viðbótar kom fram hjá vitninu að áverkamyndin, heilt á litið, væri mjög ódæmigerð fyrir það að brotaþoli hefði sjálf veitt sér áverkana.

Um I. og II. ákærulið:

Vitnið G sálfræðingur staðfesti og gerði nánar grein fyrir fyrrgreindu vottorði, sbr. lið B/1.12. Í vætti hennar kom meðal annars fram að brotaþoli væri búin að koma einu sinni til viðbótar í viðtal eftir útgáfu vottorðsins. Greindi vitnið frá því sem áður greinir um efni vottorðsins í málavaxtalýsingu varðandi líðan og stöðu brotaþola í viðtölum, fyrir og eftir vímuefnameðferð. Brotaþoli hefði síðastliðna mánuði verið með mikil áfallastreitueinkenni, meðal annars ágeng minningarbrot þegar henni var haldið niðri í vatnslæk, auk þess að finna fyrir tilfinningu eins og að blóð væri að leka niður andlitið. Hún hefði fundið fyrir vanlíðan þegar eitthvað minnti hana á atburðinn. Þá hefði hún á tímabili reynt að forðast vanlíðan með áfengisneyslu og að halda sér upptekinni. Borið hefði á sjálfsásakandi hugsunum, neikvæðum viðhorfum, svefntruflunum, ofurárvekni, auk óöryggis og fleira. Vímuefnavandi hefði hindrað bataferli og brotaþoli hefði í kjölfarið gengist undir og lokið vímuefnameðferð og mætt í frekari viðtöl hjá vitninu á eftir, sbr. það sem áður greinir í vottorði. Áfallastreitueinkenni hefðu verið meiri að lokinni vímuefnameðferð og það leitt til formlegs greiningarviðtals með tilliti til meintrar árásar, sbr. I. ákærulið, en einnig út af öðru meintu ofbeldi sama meinta geranda. Greiningin hefði leitt í ljós áfallastreituröskun brotaþola. Þá væri áfallameðferð nýlega hafin og ekki komin fram nein batamerki miðað við núverandi stöðu. Áfallastreitueinkenni brotaþola hverfðust fyrst og fremst um hina meintu árás frá 24. ágúst 2023 en einnig hefði blandast inn í þau atriði eldri atvik af svipuðum toga, einkum ætluð árás sama meints geranda frá því í júní 2022 þar sem brotaþoli hefði lýst meintu grófu ofbeldi. Að þessu virtu hefðu einkenni brotaþola vísað til tiltekinna atburða, einkum þess sem gerðist í ágúst 2023, auk almennrar tengingar vanlíðanar við sama meinta geranda. Brotaþoli hefði verið samkvæm sjálfri sér í viðtölum og einkenni hennar hefðu verið dæmigerð miðað við undangengin áföll. Vitnið greindi frá því að erfitt væri á þessu stigi að segja til um framtíðarhorfur með tilliti til bata, áfallameðferð væri á byrjunarstigi og nánar tilgreindir óvissuþættir sem því fylgdu. Einkenni brotaþola um vanlíðan væru mikil og atburðir af þeim toga sem muni fylgja henni fyrir lífstíð.

Um III. ákærulið:

Vitni, rannsóknarlögreglumaður nr. Á, staðfesti frumskýrslu og greindi meðal annars frá því að hafa umrædda nótt haft afskipti af ákærða sem farþega í bifreið í [...]. Þá hefði kærasta hans, fyrrgreindur brotaþoli, einnig verið farþegi, en annar maður verið ökumaður. Mikil kannabislykt hefði verið í bifreiðinni og fólkið verið fengið til að koma úr henni og rætt við þau. Ákærði hefði gefið þær skýringar að hafa verið að reykja kannabis. Engin þess háttar lykt hefði verið af honum en lyktin hefði verið í bifreiðinni. Vitnið hefði tekið eftir tösku í bifreiðinni þar sem ákærði sat áður. Ákærði hefði gengist við því að eiga töskuna og vitnið lagt hald á hana. Ákærði hefði til að byrja með verið ófús um að leyfa leit í töskunni en samþykkt það að lokum. Í töskunni hefði reynst vera mikið af fíkniefnum, töflur, amfetamín, kannabis og MDMA. Ákærði hefði í samtali við lögreglu gengist við því að eiga töskuna og það sem var í henni en hann hefði ekki gengist við því að vera að selja fíkniefni. Ákærði hefði hins vegar við formlegri skýrslutöku á vettvangi neitað að tjá sig um sakarefnið. Vitnið greindi frá því að magn hinna haldlögðu fíkniefna hefði verið meira en almennt gæti samrýmst því að vera ætlað til eigin neyslu. Vitnið vísaði meðal annars til þess að kannabisefnin hefðu bæði verið í stærri gerð af plastpoka en líka í litlum neysluskammtapokum, ætluðum sölueiningum. Þá hefði öðrum efnum og töflum einnig verið pakkað í litla neysluskammtapoka. Í töskunni hefðu einnig verið tómir neysluskammtapokar og vog. Allt hefði þetta samrýmst því að ákærði hefði verið með efnin í vörslum sínum og jafnframt að hann hefði ætlað að selja þau öðrum. Frekar spurður greindi vitnið meðal annars frá því að ummæli sem höfð voru eftir ákærða í frumskýrslu, um að hann seldi vinum sínum fíkniefni, gætu hafa komið fram í óformlegum samskiptum án þess að búið væri að kynna honum réttarstöðu sakbornings. Ef svo hefði verið hefðu ummælin allt að einu verið skráð í skýrsluna og það verið í samræmi við almennt verklag lögreglu.

D.

Niðurstöður:

Almennt:

Samkvæmt 1. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála gildir sú grundvallarregla almennt að dómur skuli reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. Samkvæmt 108. gr. sömu laga hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag á ákæruvaldinu og verður hann því aðeins sakfelldur að nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, teljist fram komin um hvert það atriði er varðar sekt, sbr. 1. mgr. 109. gr. laganna. Þá metur dómurinn hvert sönnunargildi þær staðhæfingar hafa sem varða ekki beinlínis það atriði sem sanna skal en ályktanir má leiða af um það, sbr. 2. mgr. sömu lagagreinar.

Varnir ákærða varðandi I. ákærulið hverfast að miklu leyti um sönnunaratriði. Í aðalatriðum að varhugavert sé að byggja á framburði brotaþola sem sé rangur, hún hafi verið í annarlegu ástandi og hafi auk þess áður borið hann röngum sökum. Einnig vísar ákærði til þess að vitnum sé ekki til að dreifa sem styðji nægjanlega sakargiftir. Hið sama eigi við um önnur sakargögn, þar með talið læknisfræðileg gögn, myndefni, niðurstöður DNA-rannsókna og símarannsókn. Vísar ákærði sérstaklega til þess að annar maður hafi verið í för með brotaþola og að ákærði hafi verið farinn frá brotaþola þegar meint brot var framið. Ef háttsemin telst hins vegar að einhverju marki vera sönnuð reisir ákærði varnir sínar í aðalatriðum á því að læknisfræðileg gögn og önnur málsgögn styðji það nægjanlega að hann hafi haft ásetning til að taka líf brotaþola. Hið sama eigi við um framburð brotaþola og vitnisins B. Til vara, í þessu sambandi, vísar ákærði til þess að sjónarmið um afturhvarf frá tilraun geti átt við um háttsemina, sbr. 21. gr. í almennum hegningarlögum. Að auki er byggt á því, sbr. málflutning verjanda við aðalmeðferð, að meint ummæli ákærða í garð brotaþola á verknaðarstundu, sem vitnið B hefur borið um að hafa heyrt, hafi samkvæmt orðanna hljóðan ekki verið sett fram sem afdráttarlaus hótun um að taka líf brotaþola heldur verið sett fram í formi spurningar. Að þessu virtu hafi ummælin, að því marki sem þau teljist vera sönnuð, út frá efni og framsetningu, verið sett fram af hálfu ákærða með fyrirvara. Þau geti því ekki stutt nægjanlega ætlan ákæruvaldsins um að ákærði hafi haft ásetning til manndráps á verknaðarstundu. Ákærði vísar einnig til þess að vettvangsrannsókn hafi verið áfátt, umræddur lækur hafi verið vatnslítill og því hafi verið óframkvæmanlegt að drekkja manneskju í honum. Háttsemin verði aðeins heimfærð undir 2. mgr. 218. gr. í sömu lögum. Einnig verði að líta til verknaðaraðferðar, ákærði hafi verið óvopnaður og aðeins beitt eigin líkamsstyrk. Gegn neitun hans sé því varhugavert að leggja til grundvallar að hann hafi gerst sekur um manndrápstilraun, sbr. dóm Hæstaréttar Íslands nr. 385/2013. Þá byggir ákærði á því að sérákvæði 2. mgr. 218. gr. b í almennum hegningarlögum eigi ekki við þar sem samband hans og brotaþola hafi ekki verið náið í lagalegri merkingu, en að því slepptu, til vara, að aðeins eigi að heimfæra háttsemina undir 1. mgr. þess refsiákvæðis.

Varnir ákærða varðandi II. ákærulið hverfast einnig að miklu leyti um sönnunaratriði. Í aðalatriðum á því sama og áður greinir um brotaþola, varhugavert sé að byggja á framburði hennar af sömu ástæðum og áður greinir. Þá hafi vitni ekki gefið lýsingu á þeim manni sem var að verki og sakbending hafi ekki farið fram. Einnig byggir ákærði á því að læknisfræðileg gögn styðji ekki við heimfærslu á háttsemi til refsiákvæða samkvæmt ákæru. Þá sé þeim gögnum á annan hátt áfátt og þau styðji ekki við framburð brotaþola. Háttsemin, ef hún á annað borð teljist vera sönnuð, verði aðeins felld undir 217. gr. í almennum hegningarlögum. Þá geti sérákvæði 218. gr. b í sömu lögum ekki átt við þar sem samband hans og brotaþola hafi ekki verið náið, eins og áður greinir.

Ákæruvaldið og réttargæslumaður byggja í aðalatriðum á gagnstæðum sjónarmiðum um allt framangreint, eftir því sem við á, og að ákærði hafi bakað sér refsi- og bótaábyrgð.

Með hliðsjón af vörnum ákærða, og fyrir tilstilli dómsins, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var málið sótt og varið til vara með vísan til 2. mgr. 218. gr. í almennum hegningarlögum, að því er varðar I. ákærulið, nánar tiltekið hvort sakarefnið samkvæmt þeim ákærulið gæti átt undir það refsiákvæði, eitt og sér, eða sem viðbót með 1. mgr., sbr. 2. mgr., 218. gr. b í sömu lögum, ef ásetningur til manndráps teldist ekki vera sannaður. Að auki var málið sótt og varið til vara með vísan til þess hvort sakarefnið samkvæmt II. ákærulið gæti átt undir 217. gr. almennra hegningarlaga.

Um samband ákærða og brotaþola:

Samkvæmt I. og II. ákærulið er ákærða meðal annars gefið að sök brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr., 218. gr. b í almennum hegningarlögum, sbr. 4. gr. laga nr. 23/2016. Um er að ræða sértækt refsiákvæði um ofbeldisbrot í nánu sambandi í lagalegri merkingu. Er verndarhagsmunum refsiákvæðisins ætlað að ná til þeirra sem búa við alvarlegt og/eða endurtekið ofbeldi af hálfu nákominna. Verður ráðið af málatilbúnaði ákæruvaldsins að fyrrgreind heimfærsla til lagaákvæða í ákæru sé studd þeim röksemdum að annars vegar séu uppfyllt skilyrði refsiákvæðisins um verknaðarþætti og grófleika meints ofbeldis og hins vegar að náin tengsl í lagalegri merkingu hafi verið á milli ákærða og brotaþola á verknaðarstundu. Ljóst er að fyrrgreind meginatriði, hvort um sig, eru ófrávíkjanleg skilyrði fyrir beitingu refsiákvæðisins. Hvað varðar hið síðarnefnda, tengslin, verður fyrst og fremst ráðið af málatilbúnaði ákæruvaldsins að byggt sé á því að ákærði og brotaþoli hafi verið í kynferðislegu parsambandi um nokkurt skeið, tilfinningaleg og náin tengsl hafi verið búin að myndast á milli þeirra, þau hafi bæði verið í vímuefnavanda og þau hafi á tímabili búið saman en þess á milli verið í stöðugum samskiptum af svipuðum toga.

Samkvæmt málsgögnum og því sem fram hefur komið í skýrslum ákærða og brotaþola fyrir dómi virðist í aðalatriðum liggja fyrir að þau hafi kynnst og tekið saman á viðkvæmum tímamótum í lífi brotaþola í október 2021. Upp frá því hafi þau ýmist verið saman eða sundur sem kærustupar eða vinir en haldið áfram að vera í samskiptum þess á milli. Þannig hafi samband þeirra eða samskipti á einn eða annan hátt verið allt fram í lok ágúst 2023 þegar meint atvik áttu sér stað samkvæmt I. ákærulið. Þá hafi þau að einhverju marki lifað saman kynlífi á meðan þau voru saman og sundur í sambandinu. Einnig verður ráðið af framburði brotaþola fyrir dómi að hún hafi verið ástfangin af ákærða. Hið sama verður ekki sérstaklega ráðið af framburði ákærða fyrir dómi en margt er hins vegar óljóst um huglæga afstöðu hans til brotaþola og atvika, eins og málsgögn liggja fyrir. Jafnframt er margt óljóst af framburði þeirra beggja og málsgögnum um hvenær þau voru saman, hvar, hvernig og hversu mikið það var. Hið sama á við um hvernig lífi þeirra var háttað þegar þau voru ekki saman. Þeim ber þó saman um að þau hafi um tveggja eða þriggja mánaða skeið á fyrri hluta ársins 2022 verið með herbergi á leigu í stóru húsi í […] og búið í því þar sem fleira fólk var búsett. Verður ráðið að þar hafi verið um að ræða óskráða sambúð og/eða sameiginlega búsetu í kommúnu í stuttan og afmarkaðan tíma. Af framburði þeirra verður hvorki ráðið að þau hafi að öðru leyti búið saman né að fjárhagur þeirra hafi nokkurn tímann náð því að vera sameiginlegur. Þá verður ráðið af framburðinum að þau hafi að öðru leyti haldið til hjá öðrum, ákærði til að mynda hjá vitninu C að [...] en brotaþoli hjá móður sinni í [...]. Samrýmist þetta einnig vætti C og móður brotaþola, D. Fyrir liggur að óverulegur aldursmunur er á milli ákærða og brotaþola og eru þau barnlaus. Ekkert haldbært hefur komið fram um þátttöku þeirra á vinnumarkaði eða að þau hafi verið í námi á meðan þau voru saman eða sundur. Einnig verður ráðið út frá því sem fram hefur komið að þau hafi um langt skeið átt við alvarlegan vímuefnavanda að stríða sem hafi sett mark sitt á þeirra líf til lengri tíma. Jafnframt verður ráðið af framburði brotaþola fyrir dómi að hún hafi ekki verið sérstaklega upp á ákærða komin með fíkniefni þó að hún hafi einnig borið um að hafa fengið efni frá honum. Brotaþoli mun hafa hitt foreldra ákærða í eitt skipti samkvæmt því sem kom fram í framburði ákærða fyrir dómi. Þá bar ákærði um að hann hefði aldrei hitt móður brotaþola og aðeins talað við hana í síma í eitt skipti á öllu tímabilinu, þ.e. aðfaranótt 25. ágúst 2023 í framhaldi af meintu broti samkvæmt I. ákærulið. Hið sama kom fram í vætti téðrar móður. Að öllu framangreindu virtu, og þar sem annarra gagna nýtur ekki við, sbr. greinargerð með lögum nr. 23/2016, dóm Hæstaréttar Íslands nr. 47/2021 og dóm Landsréttar í máli nr. 656/2020, verður ekki talið að myndast hafi slík tengsl milli ákærða og brotaþola að samband þeirra hafi verið náið í lagalegri merkingu refsiákvæðisins. Þá verður ekki séð að sérstakur aðstöðumunur hafi verið á milli þeirra á því tímabili sem um ræðir. Þegar af þessum ástæðum verður háttsemi ákærða sem lýst er í I. og II. ákærulið, teljist hún á annað borð vera sönnuð, ekki heimfærð til 1. mgr., sbr. 2. mgr., 218. gr. b í almennum hegningarlögum.

Um I. ákærulið:

Ákærði neitar sök. Samkvæmt framburði hans og brotaþola liggur fyrir að þau mæltu sér mót síðdegis 24. ágúst 2023 að [...] og verður ráðið að þau hafi hist á þeim stað á bilinu klukkan 16:00–17:00. Samrýmist það skýrslu um greiningu á Facebook messenger gögnum í síma hjá ákærða, sbr. lið B/1.4 og vætti sérfræðings nr. S. Ákærða og brotaþola ber að nokkru marki saman um að hafa gengið sem leið lá frá [...] um Z en þau greinir á um hvort meintur þriðji maður, þ.e. ætlaður vinur brotaþola, hafi komið með henni og verið með þeim í för en ákærði hefur haldið því fram. Þá virðist þeim bera saman um að ákærði hafi stolið áfengi úr ÁTVR-verslun við […] en með fyrrgreindu fráviki um þriðja mann. Brotaþoli hefur borið um að hún hafi einnig stolið áfengi úr sömu verslun og það hafi gerst eftir að ákærði var búinn stela áfengi. Ekkert um það kom fram hjá ákærða. Samkvæmt haldlögðu myndefni úr téðri ÁTVR-verslun, sbr. lið B/1.3 og vætti rannsóknarlögreglumanns nr. N, liggur fyrir að ákærði var í versluninni klukkan 17:26–17:28 og brotaþoli klukkan 19:42–19:46. Þá voru símasamskipti milli þeirra klukkan 17:37 og 17:38, sbr. lið B/1.4. Verður þar með lagt til grundvallar að þau hafi bæði stolið áfengi, eins og brotaþoli hefur borið um. Engan ætlaðan þriðja mann er hins vegar að sjá á myndefninu. Ákærða og brotaþola virðist bera saman um samskipti sín á milli eftir stuld á áfengi úr ÁTVR-verslun, þar á meðal að þau hafi neytt þess áfengis sem var stolið, en með fyrrgreindu fráviki um ætlaðan þriðja mann. Haldlagðar tómar áfengisflöskur, tegund og hvar flöskurnar fundust, sbr. lið B/1.1 og vætti lögregluvarðstjóra nr. L og rannsóknarlögreglumanns nr. N, styðja í aðalatriðum það sem áður greinir um stuld á áfengi, samskipti og ferðir ákærða og brotaþola eftir atvik í áfengisversluninni. Hið sama á við um niðurstöðu DNA-rannsóknar, sbr. lið B/1.6 og vætti sérfræðinga nr. P og Q. Ekkert í fyrrgreindum gögnum styður hins vegar framburð ákærða um að þriðji maður hafi tekið þátt í þeim samskiptum. Þvert á móti benda þau gögn fyrst og fremst til þess að ákærði og brotaþoli hafi tvö ein verið að staupa sig sem styður framburð brotaþola um að þau hafi verið tvö og enginn þriðji maður með í för. Ákærða og brotaþola greinir verulega á um allt sem snýr að hinu meinta ofbeldi í framhaldi af fyrrgreindum atvikum, þar á meðal um ætlaðan þriðja mann og hvort ákærði hafi verið að verki. Fyrir liggur að fyrra símtal barst frá brotaþola til Neyðarlínunnar klukkan 22:18, sbr. lið B/1.2 og vætti rannsóknarlögreglumanns nr. M. Að þessu virtu og með hliðsjón af vætti brotaþola og B verður lagt til grundvallar að hin meinta árás hafi átt sér stað og verið lokið örfáum mínútum áður. Hverfist því sönnunarmatið til að byrja með um staðsetningu og ferðir ákærða á þeim tíma. Ákærði hefur borið um að hafa látið téðum þriðja manni í té símann sinn eða gleymt honum og síðan gengið til baka sem leið lá í íbúðina að [...] þar sem hann hafi hitt húsráðanda, vitnið C. Verður ráðið af framburði ákærða að hann telji að ekkert hafi verið búið að eiga sér stað gagnvart brotaþola á þeim tíma, þ.e. þegar hann skildi við hana og þriðja mann. Hið gagnstæða kom fram í framburði brotaþola. Framburður ákærða fyrir dómi um tímasetningu á þessum atvikum var fremur óskýr. Verður ráðið að hann telji sig hafa verið kominn heim til C einhvern tímann eftir klukkan 18:00 og þeir verið í minni háttar samskiptum á eftir og áður en C fór að sofa síðar um kvöldið. Einnig greindi ákærði frá því að hafa endurheimt símann um klukkan 23:00 sama kvöld þegar fyrrgreindur ætlaður þriðji maður kom í [...] og skilaði honum símanum. Þá kvaðst ákærði hafa haldið til í íbúðinni yfir nóttina en verið í skilaboðasamskiptum við brotaþola og síðar um nóttina hringt og sent móður hennar SMS-skilaboð.

Vitnið C staðfesti fyrir dómi að hafa hitt ákærða umrætt kvöld og rætt stuttlega við hann en vitnið mundi ekki nákvæmlega hvenær það hefði átt sér stað. Í vætti C kom fram að hann hefði að jafnaði verið kominn heim til sín á virkum degi um klukkan 18:00 og að jafnaði farið að sofa milli klukkan 22:00 og 23:00, allt eins og áður greinir. Framburður vitnisins verður ekki skilinn með öðrum hætti en að ákærði hafi komið heim og þeir verið í téðum samskiptum innan fyrrgreinds tímabils, þ.e. eftir klukkan 18:00 og fyrir klukkan 23:00. Þá verður einnig að líta til þess að vitnið C greindi frá því að í fyrrgreindum samskiptum hefði verið eins og eitthvað væri að angra ákærða. Að auki, að ákærði hefði stuttlega vikið að því í samtalinu að hann hefði sparkað í rass brotaþola. Þá hefði vitnið skilið ákærða með þeim hætti að það hefði gerst einhverju áður sama dag eða kvöld. Þá kannaðist vitnið ekki við komu annars manns síðar um kvöldið í íbúðina. Vitnið greindi hins vegar frá því að ákærði hefði síðar sama kvöld farið aftur út um það leyti sem vitnið fór að sofa. Samkvæmt framangreindu má því fyrst og fremst ráða af vætti C að ákærði hafi komið í íbúðina að [...] eftir hina meintu árás á brotaþola, að ákærði hafi verið í ójafnvægi á þeim tíma og það tengst undangengnum samskiptum hans við brotaþola. Jafnframt að það sé ekki rétt sem ákærði hefur borið um, að þriðji maður hafi komið og skilað honum símanum síðar um kvöldið. Hvað tímasetningar varðar, og til frekari fyllingar, verður að líta til fjarskiptagagna um notkun á síma ákærða umrætt kvöld. Samkvæmt þeim gögnum, sbr. lið B/1.4, og vætti sérfræðings nr. R, liggur að minnsta kosti fyrir að sími ákærða tengdist fjarskiptasendi í […]klukkan 20:17 vegna símtals. Sú staðsetning er nálægt brotavettvangi. Þá tengdist síminn endurtekið fjarskiptamastri í […], þ.e. í nágrenni við heimili C, klukkan 22:50– 22:55 vegna sendingar SMS-skeyta í síma brotaþola. Hið sama á við um tengingu í sama mastur vegna örstuttrar hringingar frá brotaþola í síma ákærða klukkan 23:30 sem ekki var svarað. Tenging á síma ákærða við fjarskiptamastur í […] í Reykjavík klukkan 20:00, vegna móttekins SMS-skeytis, stingur nokkuð í stúf við fyrrgreind samskipti en fær þó ekki haggað heildarmyndinni. Í því samhengi verður að líta til þess sem kom fram í vætti sérfræðings R, að meiri ónákvæmni gæti átt við um staðsetningu á símtæki og tengingu við endurvarpa varðandi SMS-skeyti. Samkvæmt framangreindu verður fyrst og fremst dregin sú ályktun að sími ákærða hafi verið nálægt brotavettvangi áður en meint brot var framið og jafnframt á þeim tíma sem ákærði hefur í raun borið um að hafa verið farinn frá brotaþola og ætluðum þriðja manni eftir fyrrgreind samskipti í dalnum. Einnig, út frá hinu sama, að sími ákærða hafi endurtekið tengst fjarskiptasendum nálægt heimili C um hálftíma eftir að brotaþoli hringdi í Neyðarlínuna, þ.e. stuttu eftir meint brot. Jafnframt að ákærði hafi við þær tengingar verið að setja sig í samband við brotaþola með því að senda henni SMS-skeyti. Engin gögn liggja fyrir sem styðja framburð ákærða um að það hafi verið brotaþoli sem að fyrra bragði sendi honum skeyti á Facebook messenger sem leiddi til téðra SMS-skeyta af hans hálfu. Miðað við tímasetningu SMS-skeytanna verður það að teljast mjög ósennilegt þar sem brotaþoli var á þeim tíma mikið meidd og enn í sjúkrabifreið eða nýkomin á bráðamóttöku. Samkvæmt læknisvottorði var skráður komutími hennar á bráðamóttöku klukkan 23:05, sbr. lið B/1.10. Þá verður ráðið af gögnum um SMS-skeyti ákærða til móður brotaþola síðar um nóttina, sbr. og vætti hennar og ákærða um símtöl um nóttina, að áverkar brotaþola og undangengin atvik hafi á þeim tíma verið ofarlega í huga ákærða og hann verið í ójafnvægi. Allt framangreint styður ætlan ákæruvaldsins um að ákærði hafi verið árásarmaðurinn.

Fyrir liggur að brotaþoli hefur borið um að ákærði hafi tekið af henni hliðartösku í tengslum við umrædda meinta árás, það hafi borið á góma í fyrrgreindum SMS-samskiptum og að ákærði hafi sagt henni að hún gæti sótt töskuna heima hjá C. Skýringar ákærða fyrir dómi um að þau atriði hafi ekki borið á góma í téðum SMS-samskiptum, sem og að taskan hafi verið á umræddum stað um nokkurn tíma í dögum eða vikum talið, samrýmist ekki myndefni úr fyrrgreindri ÁTVR-verslun. Á því sést greinilega til brotaþola með svarta hliðartösku á sér. Verður því lagt til grundvallar að framburður brotaþola sé réttur og að ákærði hafi tekið töskuna og jafnframt að um sé að ræða sömu tösku og vitnið C fann inni hjá sér nokkrum dögum síðar og bróðir brotaþola kom síðar og sótti. Af þessu leiðir að dómurinn telur einnig sannað að ákærði greindi brotaþola í fyrrgreint skipti frá töskunni og hvar hún gæti sótt hana með fyrrgreindu SMS-skeyti, sbr. nánar síðar.

Samkvæmt málsgögnum virðist ákærði hafa leitast við að forðast rannsókn lögreglu eftir meint brot, sbr. og vætti lögreglumanns nr. O um handtöku ákærða nokkrum dögum síðar. Er þetta til þess fallið að varpa sök á ákærða. Við sönnunarmatið verður einnig að líta til framburðar hans á rannsóknarstigi. Í því samhengi blasir við að ákærði kvaðst við fyrstu skýrslutöku ekki kannast við nein samskipti við brotaþola þann dag sem meint brot var framið. Þeim framburði breytti hann hins vegar síðar við aðra skýrslutöku og bar um atvik með svipuðum hætti og áður greinir, þar á meðal um tilvist ætlaðs þriðja manns í atburðarásinni, fjarvistarsönnun, sjálfsáverka brotaþola og fleira. Þá eru skýringar ákærða á fyrrgreindu misræmi, þ.e. ætlaður ruglingur á atvikum og almennur ófullkomleiki með tímasetningar, fremur ósennilegar í almennu tilliti og samrýmast illa málsgögnum. Þessu til viðbótar hefur ákærði verið missaga um neyslu áfengis með brotaþola eftir atvik í verslun ÁTVR en fyrir dómi kannaðist hann við að það hefði átt sér stað og að það gæti skýrt fyrrgreindar DNA-niðurstöður. Framburður ákærða hefur því verið óstöðugur um mikilvæg atriði sem dregur heilt á litið úr trúverðugleika hans, sbr. 115. gr. laga nr. 88/2008.

Samkvæmt öllu framangreindu samrýmist framburður ákærða um ferðir hans og samskipti við brotaþola umrætt kvöld ekki nægjanlega gögnum málsins og vætti brotaþola og annarra vitna. Þá hefur ákærði verið óstöðugur í framburði sínum, allt eins og áður er rakið. Heilt á litið er mikill ólíkindablær yfir framburði hans um allt framangreint og er það mat dómsins að ákærði hafi í öllum aðalatriðum verið ótrúverðugur við skýrslugjöf sína fyrir dómi. Hið sama á við um skýrslugjöf hans hjá lögreglu. Hið gagnstæða á við um framburð brotaþola. Verður því að hafna framburði ákærða, þar á meðal öllu því sem fram hefur komið hjá honum um téðan þriðja mann. Einnig getur áverkamynd brotaþola, heilt á litið, ekki samrýmst skýringum ákærða um að hún hafi leitast við að bera hann röngum sökum og sjálf veitt sér áverkana, sbr. matsgerð og vætti réttarmeinafræðings. Út frá hinu sama, sbr. og vætti brotaþola og B, bendir allt til þess að áverkarnir hafi orðið til umrætt kvöld og jafnframt að ákærði hafi verið á staðnum og komið við sögu sem gerandi í atlögunni. Telst því sannað að það var ákærði sem veittist með ofbeldi að brotaþola í aðdraganda þess að hún hringdi í Neyðarlínuna og jafnframt, út frá hinu sama, telst sannað að vitnið B hafi séð ákærða í atlögunni og síðan hlaupa á brott þegar vitnið kallaði til hans og brotaþola í tengslum við þau atvik.

Verknaðarlýsing ákæru lýsir meintu margþættu líkamlegu ofbeldi ákærða gegn brotaþola í einni samfelldri ætlaðri árás. Fyrir dómi bar brotaþoli um að hafa í byrjun atburðarásar fengið á sig tvö högg frá ákærða í höfuð sem leiddi til þess að hún féll niður. Frekar spurð út frá lögregluskýrslu kannaðist hún einnig við að hafa fengið þrjú spörk í höfuðið eftir að hún féll niður með fyrrgreindum hætti. Einnig greindi brotaþoli frá því að ákærði hefði síðan dregið hana að nálægum læk, tekið hana hálstaki og haldið höfðinu undir vatnsyfirborði lækjarins. Jafnframt greindi hún frá því að ákærði hefði síðan dregið hana upp úr læknum og sparkað endurtekið í höfuð, maga og annars staðar á líkama. Þá greindi hún frá því að ákærði hefði síðan aftur tekið hana hálstaki en hún kvaðst ekki muna hvort ákærði hefði sagt eitthvað við hana. Framburður brotaþola var einlægur, hófstilltur og að mestu skýr. Þá var í aðalatriðum samræmi í framburði hennar miðað við skýrslur hennar hjá lögreglu, eins og áður er rakið. Brotaþoli hefur því gefið afar trúverðugan framburð um framangreinda verknaðarþætti sem samrýmist að nær öllu leyti verknaðarlýsingu ákærunnar. Það sem stendur út af, og kom ekki kom fram í framburði hennar fyrir dómi, eru meintar hótanir ákærða um líflát, eins og greinir í ákæru, sbr. nánar síðar.

Framburður brotaþola um framangreint meint ofbeldi samrýmist vætti B fyrir dómi sem bar meðal annars um að hafa séð árásarmann veita brotaþola endurtekin hnefahögg, taka hana hálstaki og sparka í hana. Ekki kom hins vegar fram í vætti B að hann hefði séð árásarmanninn halda höfði brotaþola undir vatnsyfirborði lækjarins. Af þessu verður ráðið að vitnið hafi séð síðari hluta hinnar meintu árásar, þ.e. eftir meint atvik í læknum. Vitnið bar hins vegar um að höfuð brotaþola hefði mögulega verið blautt, auk þess að vera blóðugt. Vitnið, lögregluvarðstjóri nr. L, greindi frá því að höfuð brotaþola hefði verið blautt og blóðugt þegar lögregla kom á staðinn, auk þess sem úlpa brotaþola hefði verið blaut. Einnig kom fram hjá sama vitni að lækurinn hefði ekki virst vera vatnslítill. Sömu atriði komu fram í vætti lögreglumanns nr. T sem einnig kom fyrstur á vettvang. Samrýmist þetta einnig myndefni í frumskýrslu og upptökum úr búkmyndavélum lögreglu sem virðast sýna brotaþola blauta þegar lögregla kom á vettvang í upphafi. Þá samrýmist þetta enn fremur vætti sérfræðings tæknideildar nr. P sem bar um að fatnaður og skór hefðu verið blautir við haldlagningu. Samkvæmt öllu framangreindu er ljóst að vætti B, auk myndefnis og vættis fyrrgreindra starfsmanna lögreglu, styður í mikilvægum atriðum við framburð brotaþola, þar á meðal að höfði hennar hafi verið haldið undir vatnsyfirborði.

Samkvæmt læknisvottorði og réttarlæknisfræðilegri matsgerð, sbr. vætti yfirlæknis og réttarlæknis, liggur fyrir og telst sannað að brotaþoli var með alla áverka og beinbrot sem greinir í verknaðarlýsingu ákærunnar við upphaf rannsóknar málsins. Samkvæmt matsgerð og vætti réttarlæknis telst einnig sannað að brotaþoli var með punktlaga blæðingar, eins og greinir í ákæru. Réttarlæknir taldi þær blæðingar líklegast tengjast höggi á auga og eyra brotaþola en síður að þær tengdust kyrkingu. Í vætti réttarlæknis kom fram að ekki væri alveg skýrt af röntgenmynd hvort nefbrot brotaþola var nýtt eða gamalt. Í vætti yfirlæknis kom hins vegar fram að hann teldi að um gamalt brot væri að ræða. Að þessu virtu er ósannað að brotaþoli hafi hlotið nefbrot í umrætt skipti. Aðrir áverkar brotaþola, sem greinir í verknaðarlýsingunni, samrýmast því allir að vera nýlegir, sbr. matsgerð og vætti réttarlæknis. Þá liggur fyrir samkvæmt vætti yfirlæknis og réttarlæknis að áverkarnir voru að öðru leyti, heilt á litið, í samræmi við árás annars manns með höggum og/eða spörkum í líkama og höfuð. Einnig kom bæði fram hjá yfirlækni og réttarlækni að sár á enni gæti tengst sparki í höfuð. Þá báru bæði yfirlæknir og réttarlæknir um að mar- og yfirborðsáverkar á hálsi gætu samrýmst hálstaki. Jafnframt báru báðir læknarnir um að augntóftarbrot væri líkleg afleiðing af andlitshöggi sem hafi lent framan á auga. Að öllu framangreindu virtu er ljóst að fyrrgreind læknisfræðileg gögn, sbr. vætti beggja lækna, renna áreiðanlegum stoðum undir framburð brotaþola og vitnisins B um fyrrgreinda verknaðarþætti árásarinnar á brotaþola.

Þessu til viðbótar liggur fyrir vottorð og vætti fyrrgreinds sálfræðings um áfallastreituröskun brotaþola og aðra vanlíðan í framhaldi af meintu broti. Þau gögn styðja einnig við framburð brotaþola um verknaðarþætti árásarinnar og afleiðingar hennar.

Samkvæmt öllu framangreindu telst sannað að ákærði hafi beitt brotaþola því líkamlega ofbeldi sem tilgreint er í verknaðarlýsingu ákæru og jafnframt telst sannað að allir þeir líkamlegu áverkar, auk punktblæðinga, sem þar greinir, að frátöldu nefbroti, hafi verið afleiðing árásarinnar umrætt kvöld.

Ákærða er í þessum hluta málsins gefin að sök tilraun til manndráps samkvæmt 211. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. mgr. 20. gr. sömu laga. Í verknaðarlýsingu ákæru er hins vegar hvergi tekið fram, samkvæmt orðanna hljóðan, að ákærði hafi með hinu tilgreinda ofbeldi ætlað eða miðað að því að svipta brotaþoli lífi. Að þessu virtu er verknaðarlýsing ákærunnar ekki í nægjanlegu samræmi við orðalag þess refsiákvæðis sem ákært er fyrir. Af þessu leiðir að verknaðarlýsingin er á mörkum þess að samrýmast skýrleikakröfu sem gera verður til ákæru samkvæmt c-lið 1. mgr. 152. gr., sbr. 1. mgr. 180. gr., laga nr. 88/2008. Allt að einu verður ekki séð að hallað hafi á varnir ákærða og er málið efnislega dómtækt. Ákæruvaldið verður hins vegar að bera hallann af verknaðarlýsingunni, eftir því sem við á. Þegar rýnt er í framburð ákærða fyrir dómi, sbr. framburðarskýrslur hans hjá lögreglu, er með öllu óvíst um huglæga afstöðu hans til verksins, nánar tiltekið hvort hann hafði ásetning til að taka líf brotaþola eða hvort ásetningurinn náði aðeins til þess að beita hana grófu líkamlegu ofbeldi. Að þessu virtu verður við mat á framangreindu að líta til annarra þátta sem komið hafa fram í tengslum við málsatvik og sakargögn og virða saman með heildstæðum hætti. Í málinu liggur fyrir og telst sannað að ákærði veittist að brotaþola í umrætt skipti með endurteknum höggum og spörkum í líkama og höfuð, dró hana og tók hálstaki, dýfði höfði hennar undir vatnsyfirborð og tók hana síðan aftur hálstaki, allt eins og áður hefur verið rakið. Hvað varðar hættueiginleika er ljóst samkvæmt matsgerð og vætti réttarlæknis að það eru einkum áverkar á hálsi vegna hálstaks sem hér hafa þýðingu. Í vætti réttarlæknis kom fyrst og fremst fram að hálstak sem hefði leitt af sér lokun á blóðflæði hefði verið lífshættulegt ástand, og jafnframt, ef svo hefði verið, að þá hefðu einkennin komið fram sem meðvitundarleysi eða truflun á meðvitund. Hið sama kom í aðalatriðum fram í vætti yfirlæknis en það var hins vegar af almennari toga. Ljóst er af rannsóknargögnum að grunur um meðvitundarleysi eða meðvitundartruflanir hjá brotaþola vegna ætlaðrar kyrkingar hefur legið fyrir frá öndverðu. Allt að einu kemur hvergi fram í verknaðarlýsingu ákærunnar að háttsemi ákærða í umrætt skipti, þar á meðal hálstök, hafi leitt til meðvitundarleysis eða truflunar á meðvitund brotaþola og hún þar með sett í lífshættulegt ástand. Þegar af þeirri ástæðu, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008, getur ætlað meðvitundarleysi eða meðvitundartruflun brotaþola út af blóðflæðistruflun, eða af öðrum ástæðum, ekki orðið hluti af úrlausn dómsins og þar með atriði við mat á ætlaðri lífshættu í umrætt skipti. Hvað varðar þau atriði að ákærði hafi haldið höfði brotaþola undir vatnsyfirborði, þá kom fram hjá réttarlækni að slíkt gæti verið hættulegt vegna tálmunar á öndun og það sem skipti máli í því samhengi væri hversu lengi einstaklingi væri haldið undir yfirborðinu. Þá væri slíkt almennt hættulegra samhliða kyrkingartaki með blóðflæðislokun. Hið sama kom í aðalatriðum fram í vætti yfirlæknis sem var af almennari toga. Í vætti réttarlæknis kom hins vegar einnig fram að ekkert við réttarlæknisskoðun styddi það að öndun brotaþola hefði í raun verið tálmuð. Þá kemur ekki fram í verknaðarlýsingu ákæru að ákærði hafi með háttseminni tálmað eða þrengt að öndun brotaþola eða hún verið í andnauð. Geta þau atriði því tæplega orðið hluti af úrlausn dómsins við mat á ætlaðri lífshættu í umrætt skipti, sbr. fyrrgreint lagaákvæði. Að því er varðar áverka á brotaþola vegna sparka og annarra högga víðs vegar um líkamann og á höfuðið verður ekki ráðið af matsgerð og vætti réttarlæknis að höggin hafi í raun valdið brotaþola lífshættu í umrætt skipti. Þá var vætti yfirlæknis um hið sama fremur af almennum toga en ekki reist á sérgreindu mati eins og var hjá réttarlækninum. Allan vafa um framangreint verður að virða ákærða í vil. Að öllu framangreindu virtu er ekki unnt að slá því föstu að árás ákærða hafi verið lífshættuleg í umrætt skipti. Þessu til viðbótar liggur fyrir út frá framangreindum læknisfræðilegum gögnum, sbr. vætti fyrrgreindra lækna, að aðrar stórvægilegar eða varanlegar líkamlegar afleiðingar urðu ekki af háttseminni og tekur verknaðarlýsing ákærunnar mið af því. Eins og áður greinir kom ekki fram í framburði brotaþola að hún hefði minningu um að ákærði hefði hótað henni lífláti og skýrði hún það með vísan til atvika og meðvitundarleysis eða truflunar á meðvitund. Vitnið B bar hins fyrir dómi með mjög skýrum hætti um að hafa heyrt hávær og ógnandi ummæli mannsins, á ég ekki bara að klára þetta núna, sem hann beindi að brotaþola. Hið sama kom í aðalatriðum efnislega fram hjá vitninu umrætt kvöld sem skráð var í frumskýrslu, sem og í framburðarskýrslu vitnisins tæpum tveimur dögum síðar, sbr. liði B/1.1 og B/1.9. Að þessu virtu telst sannað að ákærði hafi í umrætt skipti viðhaft ummæli í garð brotaþola með þeim hætti sem vitnið hefur borið um fyrir dómi. Verður fallist á með ákæruvaldinu, út frá orðanna hljóðan og ógnandi framsetningu, að ummælin hafi verið líflátshótun. Hótunin, samkvæmt orðanna hljóðan, virðist hins vegar að nokkru marki hafa verið sett fram með skilyrtum hætti sem spurning. Þá virðist út frá atvikum sem hótunin hafi komið fram í framhaldi af því sem gerðist í læknum, sbr. vætti B. Verður því ráðið að hótunin hafi mögulega verið sett fram við lok atlögu. Jafnframt, og þessu tengt, að þar sem hótunin var sett fram með skilyrtum hætti hafi ákærði ekki verið viss um hvort eða hvað hann ætlaði sér með framhaldið. Að öllu framangreindu virtu er ekki fullum fetum út frá hótuninni unnt að draga þá ályktun að ásetningur ákærða hafi staðið til manndráps. Þá ber almennt í refsirétti að líta til þess að hótun sem slík getur almennt ekki talist tilraun til þess brots sem er efni hótunar, sbr. Jónatan Þórmundsson: Ofsóknir og hótanir, Tímarit lögfræðinga 1989, bls. 201. Hvað önnur atriði varðar virðist ákærði hafi látið kynferðisleg atvik brotaþola og annars manns, sem virðist hafa verið án hennar samþykkis, trufla sig í aðdraganda meints brots og hann kunni því að hafa verið reiður og/eða afbrýðisamur og mögulega í villu um staðreyndir þeirra atvika. Hvatir ákærða geta hins vegar ekki ráðið heimfærslu háttsemi til refsiákvæðis varðandi saknæmi. Þá liggur fyrir að ákærði tók tösku brotaþola með sér og telst sannað að hann hafi komið þeim upplýsingum áleiðis til brotaþola með SMS- skeytum stuttu eftir meint brot, eins og áður greinir. Verður það að teljast fremur sérkennilegt háttalag í almennu tilliti og úr takti við það sem almennt má ætla að eigi við um mögulega manndrápstilraun hjá geranda gagnvart sama þolanda stuttu áður. Þá liggur fyrir að sími brotaþola var ekki skoðaður af lögreglu fyrr en nokkrum dögum síðar. Í millitíðinni eyddi brotaþoli gögnum um téðar skeytasendingar úr símanum. Þau gögn hefðu mögulega getað varpað betra ljósi á samskipti þeirra á þeim tíma og huglæga af- stöðu ákærða umrætt kvöld og verður ákæruvaldið að bera hallann af þessu við úrlausn málsins.

Þegar allt framangreint er metið heildstætt, að virtum sönnunarreglum, og þar sem annarra gagna nýtur ekki við, sbr. og áðurnefnda vöntun á mikilvægum atriðum í verknaðarlýsingu ákæru, er varhugavert, gegn neitun ákærða, að leggja til grundvallar og telja fram komna lögfulla sönnun þess að hann hafi á verknaðarstundu haft ásetning til að bana brotaþola. Að þessu virtu, og út frá því sem áður greinir um hvað telst vera sannað í verknaðarlýsingunni, verður miðað við að ákærði hafi gerst sekur um sérstaklega hættulega líkamsárás í merkingu 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, sbr. dómvenju. Verður ákærði því sakfelldur fyrir brot gegn því refsiákvæði.

Um II. ákærulið:

Samkvæmt verknaðarlýsingu ákæru var meint líkamsárás ákærða gagnvart brotaþola umrætt kvöld eða nótt í þrennu lagi, nánar tiltekið inni í íbúð, síðan frammi á stigagangi og að lokum í skrúðgarði á öðrum stað í bænum. Tímasetningar meintra atvika eru óskýrar í málsgögnum. Af vætti brotaþola, lögreglumanna nr. T og U og vitnanna I, J og H, sbr. og tímaskráningu í stöðluðum reitum í frumskýrslu og lögregluskýrslu rannsóknarlögreglumanns nr. V, sem staðfestar voru fyrir dómi, verður ráðið að meint brot hafi að mestu leyti átt sér stað næturlagi. Nánar tiltekið verður ráðið að meint brot og önnur atvik hafi átt sér stað seint að kvöldi 10. júní 2022 og aðfaranótt 11. sama mánaðar. Samrýmist það ekki að öllu leyti verknaðarlýsingu ákærunnar. Er um að ræða aukaatriði meints brots og verður ekki séð að vörnum ákærða hafi verið áfátt, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008. Ákærði neitar sök. Af skýrslu hans fyrir dómi verður ráðið að hann muni ekki vel eftir meintum atvikum og hann hefur lítið tjáð sig um þau. Þá neitaði hann að tjá sig um sakarefnið á rannsóknarstigi.

Varðandi meint brot inni í íbúð kannaðist ákærði aðeins við rifrildi en ekkert líkamlegt ofbeldi. Brotaþoli hefur hins vegar lýst atvikum með þeim hætti að ákærði hafi snöggreiðst og ýtt og hrint henni svo hún féll niður, auk þess sem hann hefði slegið hana. Þá var ekki unnt að skilja af vætti hennar að ákærði hefði tekið hana hálstaki á meðan þau voru inni í íbúðinni. Vitnið C mundi óljóst eftir atvikum af þessum toga og bar um atvik þar sem ákærði hefði ýtt við brotaþola svo að hún lenti utan í vegg. Vitnið gat ekki borið um hvenær þessi ætluðu atvik hefðu átt sér stað. Þá kom ekkert fram hjá vitninu um að brotaþoli hefði síðar um nóttina komið til baka í íbúðina, sbr. nánar síðar um meinta atlögu á stigapalli. Að þessu virtu er ekki nægjanlegt samræmi í vætti vitnisins og brotaþola og er óvíst hvort vitnið var að bera um þau atvik sem ákæra tekur til eða hvort hann var að bera um önnur atvik milli ákærða og brotaþola af sama toga á öðrum tíma. Er því óvarlegt að byggja á framburði vitnisins um þennan hluta málsins. Þá er ljóst af framburði brotaþola fyrir dómi að hún kannaðist ekki við hálstak inni í íbúðinni og er framburður hennar því í ósamræmi við verknaðarlýsingu ákærunnar. Þá er ekki unnt að ráða af greinargerð yfirlæknis hvort líkamlegar afleiðingar brotaþola sem þar greinir stafa af þessum hluta ætlaðra atvika eða öðrum ætluðum atvikum síðar sömu nótt, sbr. nánar síðar. Að öllu framangreindu virtu, gegn neitun ákærða, verður að leggja til grundvallar að lögfull sönnun hafi ekki tekist um þann hluta í verknaðarlýsingu ákærunnar sem lýtur að meintu broti inni í íbúðinni og koma þau atriði ekki til frekari umfjöllunar dómsins.

Varðandi meint brot frammi á stigagangi hefur ákærði ekki kannast við þau ætluðu atvik. Brotaþoli hefur hins vegar borið um að ákærði hafi hrint sér niður stiga. Einnig að hann hafi endurtekið sparkað í hana á meðan hún var liggjandi, þar á meðal í síðu eða mjöðm, maga og höfuðsvæði, þar á meðal í hnakka. Þá bar hún um að hafa einhverju síðar farið til baka í íbúðina til C og fengið að hringja í ákærða. Framburður brotaþola samrýmist að nokkru marki vætti I sem bar um að hafa umrædda nótt séð mann hrinda konu niður tröppur á þeim stað sem um ræðir, síðan barið hana endurteknum hnefahöggum og heyrt konuna kenna sér meins við hvert högg en ekki séð hvar þau lentu. Þá kom fram í vætti I að lögregla hefði komið á staðinn í framhaldi. Framburður brotaþola er einnig í samræmi við vætti H sem bar um að hafa umrædda nótt séð mann sparka endurtekið í síðu og rifbein liggjandi konu. Að auki liggur fyrir vætti J sem bar um háreysti manns og konu umrædda nótt á þeim stað sem um ræðir. Þessu til viðbótar liggur fyrir vætti fyrrgreindra lögreglumanna nr. T og U sem báru um að hafa komið umrædda nótt í nágrenni við þann stað sem um ræðir og að brotaþoli hafi á þeim tíma verið með áverka á enni. Jafnframt að ákærði hafi verið blóðugur á hnúunum á þeim tíma. Þá er einnig ljóst af vætti lögreglumannanna að ákærði var enn fremur vanstilltur og samrýmist það vætti brotaþola um atvik að öðru leyti umrædda nótt. Samkvæmt öllu framangreindu er ljóst að vætti fyrrgreindra vitna styður mjög við framburð brotaþola um fyrrgreind meint atvik á stigapallinum.

Hvað varðar meint brot í skrúðgarði síðar um nóttina hefur brotaþoli borið um að ákærði hafi sparkað og kýlt hana og auk þess haldið höfði hennar á jörðinni svo hún missti andann. Einnig að ákærði hafi sparkað í andlitið á henni liggjandi og sparkað og kýlt hana endurtekið víðs vegar á líkama og höfuð og haldið um framanverðan háls og munn og hún verið við það að missa meðvitund. Ljóst er að brotaþoli er ein til frásagnar um meint atvik í skrúðgarðinum en þó ber við sönnunarmatið að taka tillit til þess að móðir hennar, vitnið D, bar um að brotaþoli hefði komið blóðug heim að nóttu til í júní 2022 og verið klædd í sumarkjól. Að mati dómsins bendir allt til þess að um sé að ræða sömu nótt en brotaþoli bar um fyrrgreinda heimkomu með sama hætti. Að auki ber í þessu samhengi að líta til þess að vitnin D og lögreglumaður nr. U báru bæði um að brotaþoli hefði verið í ljósum kjól umrædda nótt og hið sama kom fram í vætti I.

Framburður brotaþola um meint brot á stigagangi og í skrúðgarði var einlægur, hófstilltur og bar þess ekki merki að hún væri að geta í eyðurnar. Í aðalatriðum er samræmi í framburði hennar fyrir dómi miðað við skýrslu hennar hjá lögreglu, eins og áður er rakið. Einnig er ljóst að framburður brotaþola er að mörgu leyti studdur framburði vitna, allt eins og áður er rakið. Þessu til viðbótar liggur fyrir greinargerð yfirlæknis, sbr. lið B/2.7, sem hann staðfesti og gerði nánar grein fyrir við skýrslugjöf fyrir dómi. Samkvæmt vætti yfirlæknis var brotaþoli með alla þá áverka sem greinir í verknaðarlýsingu ákæru, sbr. framhaldsákæru, þegar hún leitaði á bráðamóttöku að kvöldi 12. júní 2022. Samrýmist það í aðalatriðum ljósmyndaskýrslu lögreglu af áverkum brotaþola sama kvöld, sbr. vætti rannsóknarlögreglumanns nr. V. Þá kom fram í vætti yfirlæknis að áverkar á brotaþola gætu mjög vel samrýmst spörkum og kýlingum í höfuð og líkama, auk þess sem punktblæðingar gætu mjög vel samrýmst hálstaki. Læknisfræðileg gögn og vætti yfirlæknis styðja því framburð brotaþola. Að auki liggur fyrir alvarlegt sálrænt tjón brotaþola sem áður er rakið í vottorði og framburði sálfræðings og styður það einnig framburð brotaþola. Samkvæmt öllu framangreindu er ljóst að framburður brotaþola hefur verið mjög trúverðugur og hann er studdur gögnum og vætti vitna, allt eins og áður greinir. Hið gagnstæða á hins vegar við um framburð ákærða. Að öllu þessu virtu, gegn neitun ákærða, þykir lögfull sönnun hafa tekist fyrir því að hann hafi ráðist á brotaþola á stigagangi og í skrúðgarði umrædda nótt með þeim hætti og með þeim líkamlegu afleiðingum sem greinir í ákæru. Verður ákærði því sakfelldur fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almenna hegningarlaga.

Um III. ákærulið:

Ákærði játar sök að hluta og samþykkir upptökukröfu. Reisir hann varnir sínar á því að ósannað sé að fíkniefnin og fíknilyf, sem lagt var hald á, hafi verið ætluð til sölu og dreifingar og aðeins sé sýnt fram á að hann hafi ætlað þau til eigin neyslu. Samkvæmt játningu ákærða, sem studd er málsgögnum og vætti fyrrgreinds brotaþola og rannsóknarlögreglumanns nr. Á, þykir sannað að ákærði hafi verið með þau fíkniefni og fíknilyf í vörslum sínum á þeim tíma og stað sem greinir í ákæru. Þegar litið er til magns efnanna, hvernig þeim var pakkað, sbr. ljósmyndir í málsgögnum, annars vegar kannabisefni sem voru í stærri gerð af plastumbúðum, auk fíkniefna af sömu tegund og annarra fíkniefna og fíknilyfja sem voru í minni neysluskammtaumbúðum, bendir allt til þess að efnin hafi verið ætluð til sölu og dreifingar. Þessu til frekari stuðnings liggur fyrir að ákærði var á sama tíma með í fórum sínum grammavog og ónotaðar plastumbúðir af minni gerðinni. Allt framangreint samrýmist vætti téðs rannsóknarlögreglumanns um þá ætlan lögreglu að efnin hafi verið ætluð til sölu og dreifingar. Þessu til viðbótar liggur fyrir að í vætti fyrrgreinds brotaþola, A, kom fram að ákærði hafi á þeim tíma sem um ræðir verið að selja fíkniefni samhliða því að vera sjálfur í fíkniefnaneyslu. Að öllu framangreindu virtu, gegn neitun ákærða, þykir lögfull sönnun hafa tekist fyrir því að fíkniefnin og fíknilyfin sem hann var með í vörslum sínum í umrætt skipti hafi verið ætluð til sölu og dreifingar. Verður hann því sakfelldur fyrir brot samkvæmt III. ákærulið, eins og því er lýst í verknaðarlýsingu ákæru, og er brotið rétt fært til refsiákvæða í ákærunni.

Um refsingu og upptöku:

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt sakavottorði hefur hann tvívegis gengist undir sáttir hjá lögreglustjóra vegna varslna á fíkniefnum, þ.e. 6. ágúst 2014 og 17. september 2019. Ákærði hefur í máli þessu verið sakfelldur fyrir tvö alvarleg brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, sbr. I. og II. ákærulið, auk sakfellingar vegna fíkniefnabrots samkvæmt III. ákærulið. Um ákvörðun refsingar fer samkvæmt 1. mgr. 77. gr. í almennum hegningarlögum. Brot ákærða samkvæmt I. og II. ákærulið beindust að mikilvægum hagsmunum og grófleiki og hættustig brotanna var með meira móti. Þá varð töluvert líkamstjón og mikil sálræn vanlíðan eftir á hjá brotaþola út af háttseminni, allt eins og áður hefur verið rakið. Horfir allt framangreint til refsiþyngingar. Þá bera brot ákærða samkvæmt I. og II. ákærulið með sér hátt ásetningsstig og horfir það jafnframt til refsiþyngingar. Hið sama á við um það sem áður greinir um ætlaðar hvatir ákærða varðandi brot samkvæmt I. ákærulið. Þá ber að líta til þess, til refsiþyngingar, að ákærði setti sig í símasamband við móður brotaþola að nóttu til, vanstilltur, í framhaldi af árás á brotaþola samkvæmt I. ákærulið, manneskju sem hann hafði ekki verið í neinum samskiptum við áður, með ónæði og ama sem því fylgir fyrir aðstandanda, og dóttir hennar á sama tíma talsvert slösuð og innlögð á sjúkrahúsi. Þessu til viðbótar horfir til refsiþyngingar að haldlögð fíkniefni samkvæmt III. ákærulið voru ætluð til sölu og dreifingar. Ákærði hefur játað sök að hluta samkvæmt III. ákærulið og samþykkt upptökukröfur en að öðru leyti á hann sér engar málsbætur. Að öllu þessu virtu, og með vísan til 1., 2., 3., 5., 6., 7. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. í almennum hegningarlögum verður ákærði dæmdur í fangelsi í fjögur ár.

Með vísan til 76. gr. í almennum hegningarlögum ber að draga frá refsingu með fullri dagatölu gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt, eins og nánar greinir í dómsorði.

Fyrir liggur að ákærði samþykkir upptökukröfur. Að því virtu, og með vísan til 6. og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, verður honum gert að sæta upptöku á fíkniefnum, grammavog og smelluláspokum, eins og nánar greinir í dómsorði.

Um einkaréttarkröfu:

Við úrlausn á kröfu brotaþola um miskabætur ber að líta til þess að ákærði hefur verið sakfelldur fyrir tvö alvarleg ofbeldisbrot samkvæmt I. og II. ákærulið sem beindust að henni. Með hinni refsiverðu háttsemi hefur ákærði með saknæmum og ólögmætum hætti bakað sér skaðabótaábyrgð og eru skilyrði um orsakatengsl og sennilega afleiðingu uppfyllt. Að þessu virtu á brotaþoli rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. 13. gr. laga nr. 37/1999. Verður dómkröfu ákærða um frávísun miskabótakröfunnar því hafnað. Við ákvörðun á fjárhæð miskabóta verður litið til grófleika háttseminnar sem þykir með meira móti gagnvart téðum brotaþola, allt eins og áður hefur verið rakið. Tjón brotaþola er mikið og er það stutt gögnum, sbr. vottorð og vætti sálfræðings. Að þessu virtu, og með hliðsjón af eðli brota, þykir fjárhæð miskabóta hæfilega ákveðin 1.500.000 krónur vegna háttsemi samkvæmt I. ákærulið og 1.000.000 króna vegna háttsemi samkvæmt II. ákærulið, samtals 2.500.000 krónur. Verður ákærða gert að greiða brotaþola þá fjárhæð með vöxtum og dráttarvöxtum, eins og nánar greinir í dómsorði. Einkaréttarkrafan var ekki kynnt fyrir ákærða á rannsóknarstigi. Að því virtu, og með vísan til 2. málsl. 9. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, miðast upphafstími dráttarvaxta af samtölu höfuðstóls miskabóta við þingfestingu, 12. desember 2023. Þá leiðir af niðurstöðu um þóknun til skipaðs réttargæslumanns brotaþola, sbr. umfjöllun síðar, að málskostnaður vegna kröfunnar verður ekki dæmdur undir þessum lið málsins.

Um sakarkostnað og fleira:

Með vísan til 1. mgr. 235. gr., sbr. 233. gr., laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar til ríkissjóðs. Til þess kostnaðar teljast málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Ásgeirs Þórs Árnasonar lögmanns, vegna vinnu á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem ráðast að mestu af tímaskýrslu, 5.000.000 króna, að meðtöldum virðisaukaskatti, og 67.680 krónur vegna aksturskostnaðar sama lögmanns. Einnig fellur undir sakarkostnað þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, Jónasar Arnar Jónassonar lögmanns, vegna vinnu á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem ræðst af tímaskýrslu, 2.031.120 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Tímagjald beggja lögmanna ákvarðast samkvæmt 1., 4. og 5. gr. reglna dómstólasýslunnar nr. 1/2024. Að auki falla undir sakarkostnað útgjöld samkvæmt endanlegu yfirliti ákæruvaldsins, 745.317 krónur. Vegna úr- slita málsins verður ákærða gert að greiða tvo þriðju hluta sakarkostnaðarins en þriðjungur skal greiðast úr ríkissjóði.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið Þorbjörg Sveinsdóttir aðstoðarsaksóknari.

Daði Kristjánsson héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, Snæþór Helgi Bjarnason, sæti fangelsi í fjögur ár. Til frádráttar refsingu með fullri dagatölu kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 4. september 2023 til dómsuppkvaðningar.

Ákærði sæti upptöku á 6,24 g af amfetamíni, 27,99 g af maríjúana, 9,68 g af MDMA og 48 töflum af Pregabalin Krka, grammavog og smelluláspokum (munaskrá 161699).

Ákærði greiði A 2.500.000 krónur í miskabætur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 1.000.000 króna frá 11. júní 2022 til 24. ágúst 2023 og af allri fjárhæðinni frá 24. ágúst 2023 til 12. desember sama ár, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði samtals 5.229.411 krónur í sakarkostnað til ríkissjóðs og eru þar innifaldir tveir þriðju hlutar málsvarnarlauna skipaðs verjanda hans, Ásgeirs Þórs Árnasonar lögmanns, sem í heild nema 5.000.000 króna með virðisaukaskatti, tveir þriðju hlutar aksturskostnaðar sama lögmanns, sem í heild nemur 67.680 krónum, og tveir þriðju hlutar þóknunar skipaðs réttargæslumanns brotaþola, Jónasar Arnar Jónassonar lögmanns, sem í heild nemur 2.031.120 krónum með virðisaukaskatti. Að öðru leyti greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði.

Daði Kristjánsson