Dómstólaleit

H hf. kærði ákvörðun S til Á, sem vísaði málinu frá. Stefndi H hf. þá Á og krafðist þess að frávísunarúrskurðurinn yrði felldur úr gildi og lagt fyrir Á að taka kæruna til efnislegrar meðferðar. Talið var að þar sem S var gagnaðili H hf. að málinu, væri þörf á aðild S að dómsmáli um gildi þessa úrskurðar. Á, sem gegnir hlutverki úrskurðarnefndar á málskotstigi innan stjórnsýslunnar, hafði enga þá lögvörðu hagsmuni af úrlausn málsins sem leitt gætu til aðildar Á að því. Vegna þessa annmarka á málsókn H hf. var málinu vísað sjálfkrafa frá héraðsdómi.