Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lagagrein: 72. gr. laga nr. 19/1991 — Lög um meðferð opinberra mála
K og X voru ákærð fyrir meiriháttar brot gegn 1. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt. K var auk þess ákærður fyrir meiri háttar brot gegn 1. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003, 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda í rekstri A ehf. og B ehf. Hæstiréttur taldi að ekki hefði verið sýnt fram á það að skattframtöl þau sem lágu til grundvallar ákæru fyrir brot gegn tekjuskattslögum, hefðu verið efnislega röng og því væri skilyrði 1. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003 sem að því lyti ekki fullnægt. Þegar af þeirri ástæðu var staðfest niðurstaða héraðsdóms um sýknu K og X af þeim ákæruliðum. Þá staðfesti Hæstiréttur niðurstöðu héraðsdóms um sakfellingu K fyrir meiriháttar brot gegn lögum nr. 50/1988 og lögum nr. 45/1987, sbr. 1. mgr. 262 gr. almennra hegningarlaga
Sakfellt fyrir ölvunarakstur þrátt fyrir neitun hjá lögreglu og fyrir dómi. Tvö vitni höfðu borið hjá lögreglu að ákærði hefði verið ökumaður. Sakfellingin byggð á framburði þeirra þrátt fyrir að vitnin bæru öðruvísi fyrir dómi.