Dómstólaleit

X var gefið að sök að hafa brotið gegn nánar tilgreindum ákvæðum laga nr. 134/2001 um leigubifreiðar með því að hafa ekið bifreið með farþega gegn gjaldi án þess að hafa atvinnuleyfi til aksturs leigubifreiða. Í dómi sínum vísaði Hæstiréttur til þess að umrætt sinn hefði X, sem starfsmaður ferðaþjónustufyrirtækis, verið að aka ferðamönnum milli staða í fyrirfram skipulagðri skoðunarferð. Hefði akstur X verið þáttur í þjónustu ferðaþjónustufyrirtækisins við þátttakendur í skoðunarferðinni og gjald fyrir flutninginn þar með innifalið í heildarverði skoðunarferðarinnar. Félli akstur X umrætt sinn því ekki undir gildissvið laga nr. 134/2001. Var X því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.