Dómstólaleit

Stefnda, sem var ábekingur víxils dæmd til greiðslu víxilskuldar. Varnir sem lutu að lögskiptum að baki víxlinum komust ekki að í málinu.

Ósannað var að hálfu stefnda, að víxill hafi ekki verið sýndur innan tilskilins frests og var dómkrafa stefnanda því tekin til greina.

Stefnandi krafði stefnda um skaðabætur vegna tryggingavíxils sem stefnda hafði innheimt á grundvelli víxilréttar en stefnandi taldi að of há fjárhæð hefði verið fyllt út á víxilblaðið. Á það var ekki fallist og stefnda sýknuð.

Stefndu voru dæmd til að greiða stefnanda in solidum skuld samkvæmt víxli sem stefnandi hafði fengið framseldan.