Dómstólaleit

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 5. janúar 2018, á hendur X, kennitala [...], [...], [...], fyrir eftirtalin brot gegn valdstjórninni framin í Reykjavík árið 2016:

1. Með því að hafa að kvöldi föstudagsins 27. maí, á heimili sínu að [...], hrækt í andlit og auga lögreglumannsins A, þar sem hann var við skyldustörf, en hluti af hrákanum lenti í vinstra auga hans.

   Telst þetta varða við l. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Með því að hafa að kvöldi þriðjudagsins 5. júlí, á heimili sínu að [...], hrækt í andlit og auga lögreglumannsins B, þar sem hún var við skyldustörf.

   Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr.. 19/1940.

3. Með því að hafa að morgni mánudagsins 1. ágúst, í sjúkrabifreið á leið á Landspítala - Háskólasjúkrahús í Fossvogi, hrækt í andlit sjúkraflutningamannsins C, þar sem hann var við skyldustörf.

   Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlagar nr. 19/1940.

   Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar Verjandi   ákærðu   krefst   vægustu   refsingar   sem   lög   leyfa   og   hæfilegrar þóknunar sér til handa.

   Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

   Ákærða hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að hún er sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

   Ákærða er fædd í [...]. Samkvæmt sakavottorði hefur hún tvisvar áður hlotið dóm fyrir brot gegn valdstjórninni. Með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur [...] var ákærða svipt [...] í [...]. Þann 20. mars sl. var D geðlæknir dómkvaddur til að meta geðhagi ákærðu. Niðurstaða matsgerðar hans, dags. 23. apríl sl., er sú að ástand ákærðu   falli   ekki   undir   þau   atriði   sem   talin   eru   upp   í   15.   gr.   almennra hegningarlaga, sem hefðu getað orðið til þess að hún væri alls ófær, á þeim tíma sem hún vann þau verk sem hún er ákærð fyrir, um að stjórna gerðum sínum. Ljóst sé að í öllum tilvikunum hafi hún verið undir verulegum áfengisáhrifum. Ákærða hafi mjög alvarleg þroskafrávik frá barnsaldri en þar beri hæst [...] auk verulegra einkenna um [...] og [...]. Á tímabilinu 27. maí til 1. ágúst 2016 hafi líf ákærðu verið í miklu ójafnvægi. Hún hafi verið í mikilli neyslu og endurtekið sýnt af sér sjálfskaðandi   hegðun.   Þá   hafi   hún   tvisvar   sinnum   verið   lögð   inn   á   geðdeild Landspítala. Geðlæknirinn telur að alvarleg þroskafrávik ákærðu valdi því að borin von sé til þess að refsing geti borið árangur sannist sök. Ástand ákærðu hafi batnað verulega, sérstaklega eftir [...] dvöl á [...] Landspítala, þaðan sem hún hafi útskrifast í [...]. Frá þeim tíma hafi ástand hennar verið mun stöðugra þótt það hafi ekki verið vandræðalaust. Hennar helsta vandamál sé að hún finni ekki þörf fyrir aðstoð þrátt fyrir miklar takmarkanir. Að mati geðlæknisins væri það mjög slæmt fyrir bata ákærðu og framgang að beita refsingu eins og mál hennar standi í dag, sbr. 16. gr. almennra hegningarlaga.

   Að framangreindri matsgerð virtri, sem bæði sækjandi og verjandi byggja á, og öðrum gögnum málsins, verður að telja nægjanlega fram komið að refsing muni ekki bera árangur gagnvart ákærðu. Verður henni því ekki gerð refsing, sbr. 16. gr. almennra hegningarlaga. Í matsgerð D greinir að mikilvægt sé að ákærða fái áframhaldandi   stuðning   og   aðhald.   Nokkur   tími   þurfi   að   líða   þar   til   meiri stöðugleiki verði á ástandi hennar. Nauðsynlegt sé að ná samvinnu við hana til að vinna að búsetu utan heimilis foreldra hennar. Til þess að svo megi verða þurfi hjálp og aðstoð opinberra aðila. Ekki er hins vegar talið í matsgerðinni að háski stafi af ákærðu. Með hliðsjón af framangreindu þykja ekki efni til að kveða á um sérstakar ráðstafanir samkvæmt VII. kafla almennra hegningarlaga.

   Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarþóknun skipaðs verjanda   ákærðu,   Ingu   Lillýjar   Brynjólfsdóttur   lögmanns,   376.960   krónur,   að meðtöldum virðisaukaskatti.

   Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið Anna Barbara Andradóttir aðstoðarsaksóknari.

   Barbara Björnsdóttir héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærðu, X, er ekki gerð refsing. Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarþóknun skipaðs verjanda ákærðu, Ingu Lillýjar Brynjólfsdóttur lögmanns, 376.960 krónur.