Dómstólaleit

1. Gegn ákærða X fyrir hættubrot og vopnalagabrot, með því að hafa að kvöldi föstudagsins 5. ágúst 2016, við söluturninn […] við […] í Reykjavík, á ófyrirleitinn hátt stofnað lífi og heilsu B og A auk fjölda annarra óþekktra vegfarenda í stórfelldan háska með því að hleypa af skoti úr afsagaðri haglabyssu af gerðinni Winchester á almannafæri og beint byssunni skáhalt upp á við og í áttina að fyrrnefndum aðilum eftir að hafa lent í átökum við B.

   Telst þetta varða við 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 12. gr., 1. og 3. mgr. 21. gr., sbr. 1. mgr. 36. og 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

2. Gegn ákærða Y fyrir tilraun til manndráps, hættubrot og vopnalagabrot, með því að hafa, skömmu eftir atvik sem lýst er í ákærulið 1, á bifreiðastæði við […] í Reykjavík beint fyrrgreindri haglabyssu að A sem sat í hægra framsæti bifreiðarinnar [...] og hleypt af skoti úr haglabyssunni af um 10 metra færi sem hæfði hurð og hliðarrúðu bifreiðarinnar að framan hægra megin með þeim afleiðingum að skemmdir urðu á hurðinni, hliðarrúðan brotnaði og A fékk glerbrot yfir sig og hlaut af því minniháttar skurði en ökumaður bifreiðarinnar umrætt sinn var B Með þessari háttsemi stefndi ákærði Y lífi og heilsu þeirra beggja í stórfelldan háska á ófyrirleitin hátt.

   Telst þetta varða við 211. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 að því er varðar brot gagnvart A, 4. mgr. 220. gr. sömu laga er varðar brot gagnvart B og 1. mgr. 12. gr., 1. og 3. mgr. 21. gr., sbr. 1. mgr. 36. og 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998. Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Auk þess er krafist að haglabyssa af gerðinni Winchester verði gerð upptæk samkvæmt 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998 og 1. tl. 69. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

   Hinn 28. nóvember 2016 gaf héraðssaksóknari út nýja ákæru á hendur ákærðu: „fyrir hegningar – og umferðarlagabrot framin á árinu 2016, sem hér greinir;

3. Fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa sunnudaginn 27. mars, við söluturninn […] við […] í Reykjavík, í félagi ráðist á C með því að ákærði X skvetti vatnsblönduðu ammoníaki í andlitið á C og í kjölfarið drógu ákærðu báðir C út úr bifreið sem hann var farþegi í og slógu hann ítrekað með kylfu og spýtu í höfuð og líkama með þeim afleiðingum að C hlaut mar á hálsi og höfði og ætingu á augnloki og augnsvæði.

   Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

4. Fyrir ólögmæta nauðung, með því að hafa laugardaginn 9. júlí á bifreiðastæði við […] í Reykjavík með hótunum um ofbeldi neytt D til þess að aka bifreiðinni [...] á tiltekinn stað á höfuðborgarsvæðinu vegna deilna um bifreiðaviðskipti en D ók bifreiðinni að verslun 10/11 við Smáralind í Kópavogi þar sem hann náði að yfirgefa bifreiðina og gera lögreglu viðvart.

   Telst þetta varða við 225. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

5. Gegn ákærða X fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa laugardaginn 13. febrúar ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti, undir áhrifum áfengis og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist vínandamagn 0,80 ‰ og metýlfenídat 20 ng/ml) um Reykjanesbraut í Hafnarfirði, við Kaplakrika, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

   Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr., 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

6. Gegn ákærða Y fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa föstudaginn 15. apríl ekið bifreiðinni [...] án þess að hafa öðlast ökurétt, undir áhrifum áfengis og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist vínandamagn 1,00 ‰, amfetamín 75 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 1,9 ng/ml) um Suðurfell í Reykjavík, við […], þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

   Telst brot þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr., 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

   Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.“

   Málin voru sameinuð.

   Verjandi ákærða Y krefst sýknu af broti gegn 211., sbr. 20 gr. almennra hegningarlaga sem um getur í ákæru frá 28 október 2016 og jafnframt af 1. og 2. tölulið ákæru frá 24. nóvember 2016. Að öðru leyti er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og að refsivist, ef dæmd verður, verði skilorðsbundin. Málsvarnarlauna er krafist samkvæmt framlagðri tímaskýrslu.

   Verjandi ákærða X krefst sýknu af broti gegn 4. mgr. 220 gr. almennra hegningarlaga sem um getur í 1. tl. ákæru frá 28. október 2016 og sýknu af 1. og 2. tölulið ákæru frá 24. nóvember 2016. Að öðru leyti er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og að refsivist, ef dæmd verður, verði skilorðsbundin. Þess er krafist að gæsluvarðhaldsvist ákærða komi til frádráttar refsivist. Loks er þess krafist að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði en til vara að honum verði skipt.

   Ákæra dagsett 28. október 2016 Ákæruliðir 1 og 2 Að kvöldi 6. ágúst 2016 barst lögreglu tilkynning um fjöldaslagsmál að [...]. Lögreglan hafði þar tal af báðum ákærðu sem lítið vildu við lögreglu tala en greindu þó svo frá að tugir Pólverja hefðu komið að húsinu og ætlað að ganga í skrokk á þeim bræðrum. Síðar sama kvöld barst tilkynning um að skotið hefði verið af haglabyssu á bifreið og um átök manna við […]. Í frumskýrslu lögreglu er lýst vinnu lögreglu, meðal annars lokun vettvangs og fleiru. Ákærði Y var handtekinn 6. ágúst 2016 en ákærði X 8. s.m. Báðir voru úrskurðaðir í gæsluvarðhald í framhaldinu í þágu rannsóknar málsins.

   Teknar voru skýrslur af ákærðu og vitnum undir rannsókninni en ekki þykir eins og á stendur ástæða til að rekja þær nema að því leyti sem gert verður samhliða reifun framburða ákærðu og vitnisburðar fyrir dómi.

   Nú verður rakinn framburður ákærða og vitnisburður fyrir dómi Ákærði Y kvaðst ekki hafa skotið af byssunni af ásetningi. Hann kvað þá ákærðu og […] hafa verið á Olís í Skeifunni er þeir mættu Íslendingum sem þeir aðstoðuðu við að túlka fyrir þá en í ljós kom að maður, nefndur X, braust inn hjá þessum aðilum. Hann lýsti aðstoð ákærðu við túlkunina fyrir þessa menn og allt hefði gengið vel. Daginn eftir hefði hann fengið sms á símann sinn og verið hótað vegna aðstoðar sinnar við að túlkunina. Hann kvaðst hafa afhent lögreglu þessi sms skilaboð. Hann hafi síðan verið staddur fyrir utan [...] þar sem fyrir voru margir Pólverjar á mörgum bílum. Móðir hans hafi þá hringt í hann og greint frá því að margir Pólverjar, vopnaðir kylfum, væru fyrir framan heimili hans og skipuðu móður hans að hleypa syni sínum út ella hefði hún verra af. Móðir hans hafi að ósk ákærða hringt í lögregluna sem kom stuttu síðar og lögreglan ræddi þar við meðákærða X og móður þeirra. Eftir þetta hafi þeir bræður, sem voru í mikilli fíkniefnaneyslu á þessum tíma, farið aftur að [...] en B komið þar akandi á rauðri Toyota bifreið, hoppað út úr bifreiðinni og byrjað að slá meðákærða X sem féll í götuna. Síðan hljóp B í áttina að ákærða sem reyndi að forða sér. Þeir X hafi þá verið tveir eftir er B hljóp aftur að bílnum og sótti byssuna, sem um ræðir í málinu, hljóp með hana að ákærðu en X náði að taka byssuna af B fyrir framan [...]. Strax eftir það skaut X úr byssunni upp í loftið til að hræða B eða hópinn sem honum fylgdi í burtu. B fór þá inn í bílinn og ók á brott en áður hafði X skotið úr byssunni upp í loftið eins og rakið var. Ákærði lýsti hótununum sem B viðhafði í sinn garð á þessum tíma en hann þekki B ekkert og vissi ekki hvers vegna deilurnar urðu vegna aðstoðar ákærðu við að túlka eins og rakið var en ákærði kvað þá aðstoð hafa verið upphaf þessa máls. Um 10 til 15 mínútum síðar fóru ákærðu bak við [...] en þá kom B aftur akandi þar að, hoppaði út úr bílnum en ákærði kvaðst hafa tekið byssuna af X og miðað henni að B sem var í um 10 til 20 metra frá bílnum. Hann kvaðst hafa beint byssunni að jörðinni er skot hljóp úr henni en í sömu andrá hefði byssan slegið og kastast upp á við svo skotin höfnuðu í hurð bifreiðarinnar sem B ók. Ákærði kvaðst hafa verið í sjokki eftir þetta og eftir að hann heyrði stelpu, sem var farþegi í bílnum, öskra. Ásetningur sinn hafi hvorki staðið til þess að skjóta á bílinn né að drepa neinn. Aðeins að hræða. B hafi þá ekið í burtu en ákærðu verið í miklu sjokki og földu þeir sig. Ákærði var handtekinn síðar um nóttina. Ákærði lýsti því hvar ákærðu földu byssuna í tösku sem þeir komu fyrir og festu efst í niðurfallsröri í stigagangi á heimili móður sinnar. Hann kvaðst hafa fengið töskuna hjá E. Taskan með byssunni hafi síðan fallið niður í öskutunnuna.

   Ákærða voru kynnt rannsóknargögn málsins þar sem niðurstaðan var sú að líkleg fjarlægð að bílnum er skotið var að honum hafi verið 10 metrar. Ákærði kvaðst aldrei hafa ætlað að skjóta á bílinn og tilviljun hafi ráðið því að skotin lentu þar.

   Ákærði kvaðst hafa verið með hafnaboltakylfu með sér á þessum tíma og hann kunni einnig að hafa verið með annars konar kylfu meðferðis þótt hann væri ekki viss um það. X hefði skotið einu sinni úr byssunni til að hræða en ákærði kvaðst hafa talið 37 manns í hóp við [...] á þessum tíma en ekki náð að telja alla.

   Ákærði X neitar sök. Hann kvað þá bræður hafa verið fyrir framan [...] þar sem fyrir voru að minnsta kosti 10 strákar sem þeir tóku að rífast við. Þá hafi B komið hlaupandi og ráðist á sig og kýlt og fellt í götuna. Ástæða þess að B og hópurinn í kringum hann kom og veittist að ákærðu hafi verið sú að ákærðu höfðu aðstoðað og túlkað fyrir Íslendinga sem brotist hafi verið inn hjá. Hann kvaðst hvorki þekkja B né A sem var í bílnum með honum. Aðrir sem þarna voru hafi einnig verið tilbúnir til að ráðast á ákærða. Er B kom hlaupandi að ákærða með byssuna hafi ákærði hlaupið á móti honum og náð að rífa byssuna af honum. B hafi þá hlaupið til baka að bílnum en þá hafi ákærði haldið byssunni á lofti og beint upp á við en skot hlaupið óviljandi úr henni. Hann hafi ekki ætlað að skjóta heldur nota byssuna til að hræða með henni og beina henni þannig upp á við. Á þeim tíma hafi um 10 strákar verið fyrir framan [...] en þessir piltar, þar af tveir bræður B hafi tekið þátt í að veitast að ákærðu. Ákærðu hafi síðan ætlað að koma byssunni fyrir og fengið tösku hjá E til að geyma byssuna í. Þeir hafi síðan farið aftur að [...] skömmu síðar og verið fyrir aftan sjoppuna er B kom aftur akandi að þeim. Y hafi þá tekið byssuna og ætlað að hræða B í burtu en ákærðu hafi verið smeykir þar sem margir hafi verið nálægir. Y hafi þá beint byssunni að götunni en skot hlaupið úr henni og ákærðu hafi þá hlaupið í burtu og falið sig. Y hafi ekki miðað byssunni á bílinn. Síðar földu þeir byssuna í tösku og festu í niðurfallsröri í stigagangi á heimili móður sinnar.

   Við skýrslutöku af ákærða X hjá lögreglu bar hann ekki um að skot hefði hlaupið úr byssunni eins og hann bar um fyrir dóminum. Hann hafði ekki aðra skýringu á breyttum framburði um þetta en hann hafi ekki viljað viðurkenna þetta við skýrslutökurnar.

   Vitnið B kvað þau unnustu hans hafa komið í [...] á þessum tíma til að versla. Hann hafi ekki átt í neinu ósætti við ákærðu vegna túlkunar þeirra fyrir einstaklinga eins og ákærðu báru um fyrir dómi. Tilviljun hafi ráðið því að hann kom í [...] á þessum tíma. Hann kvaðst hafa séð hóp fólks, um 8 manns, á ýmsum aldri þarna. Hann hefði einnig séð kunningja sinn eiga í vandræðum þar sem stærri maður hélt í hann og þess vegna fór hann til þeirra. Hann lýsti kunningsskap við þennan mann. B kvaðst hafa farið úr að ofan og sagt við ókunnuga manninn að ef hann væri svona töffari þá skyldi hann koma og reyna við sig. Hann hafi ekki boðið upp á slagsmál heldur aðeins reynt að aðstoða kunningja sinn. Þegar hann nálgaðist hópinn hafi slagsmál hafist og kvaðst hann hafa reynt að stilla til friðar þegar hann sá sá vopn, sem ekki var skotvopn. Hann viti þó ekki hver var með vopnið og viti ekki hvort annar ákærðu var með það. Hann forðaði sér eftir þetta og hafi þá heyrt skothvell og þá hafi aðrir viðstaddir hlaupið út og suður eins og vitnið bar. Hann kvaðst hafa fengið högg en marblettur hafi verið á baki sér eftir þetta en hann vissi ekki hver var valdur að honum. Hann sá ekki hver skaut úr byssunni greint sinn. Hann kvaðst síðan hafa ekið bak við [...] til að athuga hvort fyrrgreindum kunningja hans hefði tekist að komast heim og farið út úr bílnum til að athuga þetta. Þá kvaðst hann hafa séð krakka benda á sig og hann hafi þá forðað sér í bílinn og reynt að keyra hratt í burtu í sömu mund og skotið var í hurð bílsins. Hann kvaðst ekki hafa séð andlit mannsins sem skaut en hann hafi verið með skotvopnið inni í erminni. Hann taldi manninn hafa verið í um 5 til 10 metra fjarlægð frá bílnum en það væri ágiskun því hann hafi verið með hugann við aksturinn. Spurður hvort hann hafi séð hvort maðurinn hefði beint byssunni í áttina að bílnum og hann séð manninn er hann hleypti af skotinu kvaðst B ekki hafa séð manninn á því augnabliki. Hann hafi verið upptekinn við aksturinn en unnusta sín, sem sat við hlið sér þar sem skotið kom á bílinn, hafi öskrað upp yfir sig. Hann kvaðst hafa fengið sjokk og séð blóð framan í unnustu sinni og talið hana mikið slasaða þótt annað hafi komið í ljós. Hann kvaðst ekkert þekkja ákærðu. Spurður um það hvers vegna hann hafi ekki haft samband við lögregluna eftir þetta heldur haldið beint heim kvað hann ástæðuna þá að það hafi verið ástand unnustu hans sem réð þessu auk þess sem hann hefði verið án ökuréttinda á bifreið móður sinnar sem hann tók í leyfisleysi. Hann hafi verið á leið til lögreglu er lögregla kom daginn eftir. B var greint frá framburði ákærðu um byssuna og að hann hefði komið með hana á vettvang. Hann vísaði þessu á bug.

   Vitnið A kvað þau B hafa farið að [...] á þessum tíma til að versla en ekki átt þar neitt annað erindi. Hún hafi verið inni í bílnum allan tímann meðan B fór út en margt fólk var þar saman komið og slagsmál. Hún kvað B hafa séð menn með byssu og hafi hann þá komið aftur inn í bílinn en hún kvað mann halda á einhverju sem hún vissi ekki hvort var byssa. Þau B hefðu farið í burtu en komið aftur bak við [...]. Erindið hafi verið að B ætlaði að athuga hvort væri í lagi með strák sem hann þekkti og átt hafði í deilum við aðila við [...]. B hefði farið út þessara erinda og farið í [...] en komið til baka í bílinn. Þá birtust að minnsta kosti tveir menn og sá hún annan þeirra taka upp eitthvað sem hún taldi vera byssu en hún hefði áður heyrt skothljóð við [...] og því talið manninn halda á byssu. Síðan var skotið í rúðuna þar sem hún sat fyrir innan. Hún kvaðst ekki alveg hafa séð manninn skjóta þar sem hún vék sér undan og greip um höfuð sér en maðurinn hefði beint byssunni í áttina að bílnum en niður á við. Bílrúðan brotnaði þá og hún fékk yfir sig brotin. Hún hefði verið heppin að hljóta ekki sár af. Hún lýsti hversu hrædd hún varð við þennan atburð og að til hafi staðið að leita til lögreglu daginn eftir. B hafi verið byrjaður að keyra í burtu er skotið var á bílinn. Þau hafi farið í burtu eftir þetta en hún þekki hvorugan ákærðu. Hún kvað rangan framburð ákærðu þess efnis að B hefði komið með byssu að [...].

   Vitnið E kvaðst lítið muna frá þessum tíma vegna fíkniefnaneyslu. Hann kvað hugsanlegt að hann hafi hitt ákærðu áður en þeir fóru að [...] og hann mundi ekki eftir skýrslutöku hjá lögreglunni. Hjá lögreglunni greindi E svo frá að ákærðu hefðu komið heim til sín á þessum tíma og beðið um tösku til að setja í byssu sem þeir hefðu tekið af einhverjum strákum. Hjá lögreglunni kvað hann sig minna að X hefði verið með byssuna. Fyrir dómi kvað hann þetta eitthvað rifjast upp fyrir sér og muna að hann hafi verið beðinn um töskuna en hann mundi ekki eftir að hafa séð byssuna. Hann tók fram að hann hefði verið illa fyrirkallaður við skýrslutöku hjá lögreglu og ekki muna eftir henni. Borin voru undir vitnið fleiri atriði úr lögregluskýrslu meðal annars það er hann bar um skotin við [...]. Fyrir dómi kvaðst hann ekkert muna eftir þeim atburðum.

   Vitnið F kvaðst hafa verið í för með ákærðu á þessum tíma en hún hefði verið inni í [...] allan tímann meðan atburðirnir sem í ákæruliðum 1 og 2 áttu sér stað. Hún gæti lítið sagt um málið. Hún kvaðst aldrei hafa séð skotvopn í fórum ákærðu meðan hún var í fylgd með þeim. Þau hefðu verið „á djamminu“ í einhvern tíma á bíl vitnisins sem sjáist á upptöku eftirlitsmyndavéla úr [...]. Hún kvaðst hvorugan ákærða hafa séð skjóta úr haglabyssu og ekki vita um aðdraganda þess og aldrei hafa séð skotvopn í fórum þeirra. Hún kvaðst hafa heyrt hvelli og kíkt út úr [...] og þá séð krakka hlaupandi út um allt.

   Vitnið G kvaðst hafa verið við störf á [...] á þessum tíma en lítið séð af því sem fram fór utan dyra. Hann kvaðst þó hafa séð að hópur mann hljóp á eftir ákærðu. Hann vissi ekki meira um það. Þá kvaðst hann hafa séð fólk hlaupa út og suður en hann kvaðst hvorki hafa heyrt skothvell né séð skotið úr byssu við [...]. Hann kvaðst ekki hafa séð mann koma út úr rauðri Toyota bifreið sem kom að sjoppunni á þessum tíma.

   Vitnið H kvaðst hafa verið að leggja bíl sínum við heimili sitt við [...] á þeim tíma sem í ákæru greinir er hann heyrði hvell. Hann hafi farið inn og ekki spáð í þetta. Um þetta leyti sá hann rauðan bíl keyra fram hjá en hann kvaðst hafa talið að krakkar hefðu sprengt flugenda er hann sá hrúgu af glerbrotum á götunni. Í sama mund sá hann á bak manni ganga þarna frá. Hann hafi frétt það daginn eftir að það sem hann heyrði hafi verið skothvellur. Hann sá ekki það sem gerðist við [...].

   Vitnið I kvaðst á þeim tíma sem í ákæru greinir hafa heyrt hvell sem hún taldi krakka valda að en hún hafi verið á bílaplani við […] ásamt H er rauður bíll ók þar hjá. Hún kvaðst ekki hafa séð neitt af því sem gerðist við [...] á þessum tíma.

   Vitnið J kvað atburðinn sem um ræðir hafa gerst fyrir utan glugga á heimili hans. Hann kvaðst hafa heyrt hróp og köll fyrir utan og þá farið út í glugga og séð hóp manna fyrir utan [...]. Stuttu síðar heyrði hann skothvell og hljóp þá aftur út í glugga og sá þá hópinn sem var við [...] sundrast og fólk hljóp hver í sína áttina. Hann kvaðst ekki hafa séð neinn skjóta en hann kvaðst hafa séð ákærðu hlaupa í átt að Rjúpufelli þaðan sem hann heyrði annan skothvell. Þá kvaðst hann hafa séð til ákærðu hlaupa með tösku úr […] í átt að […].

   Vitnið R1 lögreglumaður ritaði frumskýrslu málsins sem vísað er til að framan. Hann kvað lögregluna hafa verið kallaða að […] er tilkynnt hafði verið um fjöldaslagsmál. Þar hitti lögreglan báða ákærðu sem hafi verið æstir og móðir, eins og vitnið bar, og greinilega undir áhrifum örvandi efna. Þeir hafi lítið viljað ræða við lögregluna en fram kom að þeir höfðu lent í útistöðum við hóp Pólverja. Fram kom hjá X að málið snerist að einhverju leyti um aðstoð þeirra við að túlka fyrir fólk í samskiptum við Pólverja. Lögreglan fór við svo búið. Stuttu síðar var tilkynnt að skotið hefði verið á bíl nærri [...]. Hann lýsti vinnu lögreglu í framhaldinu og viðbrögðum við þessu. Hann lýsti tilkynningum sem bárust vegna þessa og fleiru. Hann lýsti leit að bifreiðinni sem talið var að skotið hefði verið á. Hann kvað mann á vettvangi, sem vildi ekki láta nafn síns getið, hafa greint frá því að ákærðu væru mennirnir sem hlut ættu að máli.

   Vitnið R2 lögreglumaður lýsti vinnu sinni að rannsókna málsins daginn eftir atburðina sem hér um ræðir. Hann fór á vettvang er haglabyssa fannst í tösku í ruslageymslu í […]. Hann lýsti vinnu lögreglu í framhaldinu og grun sem vaknaði um að byssan sem um ræðir væri sú sem um ræðir í málinu en foreldrar ákærðu bjuggu í húsinu þar sem byssan fannst.

   Vitnið R3 lögreglumaður lýsti vinnu sinni í tæknideild lögreglunnar á vettvangi og við rannsókn málsins. Hann skýrði gögn sem hann vann og eru meðal gagna málsins. Hann kvað að aðeins hefði fundist eitt forhlað og það hafi verið í ruslagámi við [...] en í upphafi hafi ekki verið vitað hvar skotum var hleypt af og misvísandi upplýsingar höfðu borist um það. Staðsetningin fannst er íbúi sópaði upp glerbrot af götunni og henti í ruslageymslu þar sem glerbrotin fundust með rauðri málningu og eitt forhlað úr skoti.

   Vitnið R4 lögreglumaður ritaði frumskýrslu um skotstefnurannsókn og fjarlægðarmælingu með einskota-haglabyssu þeirri sem lagt var hald á undir rannsókn málsins. Hann skýrði rannsóknina sem gerð var og niðurstöðuna sem gaf til kynna að 10 metra skotfjarlægð væri líkleg og væri nærri lagi er borin var saman dreifing hagla eftir skot úr þeirri fjarlægð við ummerkin á hurð bifreiðarinnar [...]. Hann kvað hafa komið í ljós, er skotið var úr byssunni sem lagt var hald á, að hún sló mjög mikið. Hann kvað samstarfsmann sinn sem skaut mörgum skotum úr henni hafa verið auman í hendinni á eftir vegna þess hve byssan sló mikið. Hann kvað þess vegna ekki draga í efa frásögn ákærða Y um að byssan hefði slegið það mikið og lyfst upp er skotið var úr henni.

   Vitnið R5 lögreglumaður lýsti vinnu sinni við prófun á skotvopninu sem rannsakað var í tengslum við rannsókn J prófessors en J hafi greint skotin meðal annars með aðstoð myndavélar. Hann kvað byssuna hafa slegið mjög mikið. R5 kvaðst vanur að skjóta úr haglabyssum en þessi byssa hafi slegið mikið enda búið að stytta bæði hlaupið og skeftið og því erfitt að halda á byssunni. Hann skýrði það að skotin færu þangað sem byssunni væri miðað. Slátturinn á byssunni komi eftir á en hafi ekki áhrif á miðið að þessu leyti. Hann skýrði þetta nánar fyrir dóminum.

   K var dómkvaddur til að vinna mat á hættueiginleikum skotvopnsins sem lagt var hald á í málinu. Matsgerð K er dagsett 18. október 2016. Í henni er svofelldur niðurstöðu kafli: „Hér eru teknar saman niðurstöður skotferlisgreiningar og áhættumats þegar skotið var úr haglabyssu af gerðinni Winchester Model 370 á almannafæri. Byssan er með afsagað hlaup og skefti eins og sýnt er á mynd 1, hlaupvídd byssunnar er 12 Gauge, fjöldi skota 1, landsnúmer skotvopnsins er […] og eintaksnúmeri er E108035. Þyngd byssunnar er 1884,9 g, heildarlengd 540 mm og lengd hlaupsins er 350 mm. Skothylkin sem fylgdu byssunni voru af gerðinni Rio Mini Magnum og Ultramax 12 Gauge og með lengdina 70 mm. Í skotunum er 42 gramma hleðsla með haglastærð nr. 5. sem þýðir að höglin eru með þvermál 3,02 mm og þyngd 0,1651 g. Í 42 gramma hleðslu er því um 254 högl. Samkvæmt heimildum eru haglabyssur ein hættulegustu handvopn sem eru til þegar færið er innan við 3 m. Við það að saga af skefti og hlaup byssunnar missir hún stöðugleika sem veldur því að erfitt er að stjórna því hvert skotið fer. Það veldur því að þegar slíkt vopn er notað á almannafæri þá skapast mikil hætta.

   Skotið var úr byssunni á ökutæki sem samkvæmt samanburðarmælingu á dreifingu hagla var í 10 m færi. Ef skotið hefði farið ofar er hætta á það hefði lent í höfðinu á farþega ökutækisins og valdið hættulegum áverka á hálsi og höfði. Hraðinn á höglunum samkvæmt mynd 12 við færi sem farþeginn var í eða 10.5 m er um 236m/s. Fjöldi hagla sem hefði getað lent í höfði farþegans er 41 stk. Samkvæmt jöfnu 7 er hraðinn sem þarf til að rjúfa skinn 21 m/s og samkvæmt því myndu öll höglin valda rofi á skinni, jafnfram er hætta á að hagladrífan valdi á þessum hraða beinbroti, skaði skynfæri og heila.“

   K prófessor kom fyrir dóminn, skýrði og staðfesti matsgerðina. Hann skýrði m.a. að hættueiginleikar haglabyssu ráðist af þyngd, hraða og dreifingu haglanna sem skotið sé. Haglabyssa sé með hættulegustu vopnum er skotið sé á mannslíkama á minna en þriggja metra færi. Þriggja til sjö metra færi sé mjög hættulegt en sé færið lengra þá ráðist hættan af hraða haglanna. Hann kvað hraða haglanna úr byssunni hafa verið mikinn og skýrist það af tegund skotanna sem notuð voru þ.e., magnum skota. Hann skýrði vinnuna við gerð matsins. Væri miðað við níu til tíu metra skotfæri á ökutækið kvað hann hraða haglanna það mikið að þau geti valdið mjög alvarlegum áverkum. Hann kvað haglabyssuna hafa verið með afsagað skefti og því erfitt að halda byssunni stöðugri og þetta geri byssuna eintaklega hættulega þar sem erfitt geti verið að stýra því hvert skotið farið. Hann skýrði að lífshættulegt væri fyrir manneskju að fá í sig skothögl úr byssunni sem skotið hefði verið úr af tíu metra færi. Engu breytti í þessu þótt fyrstu höglin hefðu þurft að fara gegnum bílrúðu.

   Niðurstaða ákæru dagsettrar 28. október 2016 1. liður ákæru Af framburði ákærðu og vitna má ráða að mannfjöldi var fyrir framan og við [...] á þessum tíma og slagsmál eða ósætti virðist hafa verið þar þótt flest sé óljóst um það og hverjir áttu hlut að máli nema vitnið G kvaðst hafa séð hóp manna hlaupa á eftir ákærðu. Ekkert verður með vissu ráðið um atburðarásina, slagsmálin og ósættið út frá upptöku eftirlitsmyndavélar úr [...] nema þar sést ákærði X skjóta af byssunni, skáhallt upp á við, eins og lýst er í ákærunni. Ekki tókst að rekja feril byssunnar frá upphaflegum eiganda en skotvopnið var skráð týnt. Vitnin B og A neituðu því bæði að B hefði komið með byssuna á vettvang. Framburður ákærðu er ótrúverðugur og með ólíkindablæ um það að ákærði X hafi afvopnað B sem hafi komið með byssuna eins og ákærðu báru. Ákærði X kvaðst hafa ætlað að hræða með byssunni er hann beindi henni upp á við en þá hafi skot hlaupið óviljandi úr henni eftir átök við B. Á þessum tíma hafi verið um 10 strákar við [...]. Ákærði Y kvað ákærða X hafa skotið úr byssunni upp í loftið til að hræða B eða hópinn sem honum fylgdi í burtu. Ákærði Y kvaðst hafa talið 37 manns við [...] á þessum tíma og ekki náð að telja alla sem voru þar. Vitnið B kvaðst hafa verið að forða sér er hann heyrði skothvell og þá hafi aðrir viðstaddir hlaupið út og suður. Vitnið F kvaðst hafa heyrt skothvelli er hún var inni í [...] og þá séð krakka hlaupa út um allt. Vitnið G sá fólk hlaupa út og suður eins og lýst var. Ekkert vitnanna sem kom fyrir dóminn sá ákærða X skjóta úr byssunni. Hins vegar báru jafnt ákærðu og vitni um mannfjöldann sem var við [...] á þessum tíma. Framburður ákærða um að skot hafi hlaupið úr byssunni fyrir slysni er ótrúverðugur en ákærði lýsti því fyrst undir aðalmeðferð málsins að skot hefði hlaupið úr byssunni hjá honum. Framburður ákærða um þetta hefur því verið breytilegur og ótrúverðugur. Að öllu þessu virtu og að virtum framburði meðákærða Y, sem kvað ákærða X hafa skotið úr byssunni til að hræða, og af upptöku eftirlitsmyndavélar þar sem ákærði sést skjóta úr byssunni, er sannað, gegn neitun ákærða, að hann skaut úr byssunni af ásetningi greint sinn. Vísað er til matsgerðar og vitnisburðar K um hættueiginleika byssunnar og til vitnisburðar R5 og R4 um eiginleika byssunnar þegar skotið er úr henni. Af þessum vitnisburði má ráða að það að skjóta af slíku vopni á stað sem þeim sem um ræðir þar sem ótiltekinn fjöldi manna var nálægur stofnar á ófyrirleitinn hátt lífi eða heilsu þeirra sem nálægir eru í augljósan háska eins og lýst er í 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga. Með öllu þessu er sannað að ákærði stofnaði á ófyrirleitinn hátt lífi eða heilsu B og fjölda annarra óþekktra vegfarenda í stórfelldan háska. Vitnið A kvaðst hafa verið inni í bílnum allan tímann og er ósannað að henni hafi stafað sá háski af háttsemi ákærða sem lýst er í ákærunni og er ákærði sýknaður af þeim hluta ákærunnar er hana varðar. Að öðru leyti er ákærði sakfelldur á þann hátt sem rakið hefur verið og eru brot hans rétt færð til refsiákvæða í ákærunni.

   2. liður ákæru Ákærði kvaðst hafa beint byssunni til jarðar er hann skaut úr henni skotinu sem hafnaði í bifreiðinni [...]. Ásetningur hans hafi ekki staðið til manndráps eins og honum er gefið að sök. Ekkert er fram komið í málinu um að ákærði hafi átt nokkuð sökótt við A en þau þekkjast ekki. Ekki sést af upptökum eftirlitsmyndavéla er ákærði skaut úr byssunni. Vitnið B sá ekki til ákærða er hann skaut og vitnið A kvað ákærða hafa beint byssunni niður á við í áttina að bílnum. Öðrum gögnum er ekki til að dreifa um þetta. Ákærði átti ekkert sökótt við A sem kvað ákærða hafa beint byssunni niður á við eins og rakið var. Önnur gögn málsins eru að mati dómsins ekki til þess fallin að hafna beri framburði ákærða um það hvert hann beindi byssunni greint sinn, þ.e. niður á við. Samkvæmt þessu er framburður ákærða um það hvert hann beindi byssunni lagður til grundvallar niðurstöðunni. Þá er ekkert það fram komið í málinu sem bendir til þess að ákærði hafi haft þann ásetning að svipta A lífi. Að öllu ofnarituðu virtu er því ósannaður ásetningur ákærða til mannsdráps og er hann sýknaður af manndrápstilraun gagnvart A.

   Sannað er með matsgerð og vitnisburði K, R4 og öðrum gögnum málsins að skotið var á bifreiðina [...] af um 10 metra færi. Vísað er til sömu gagna og vitnisburðar um hættueiginleika skotvopnsins sem um ræðir af þessu færi. Er samkvæmt þessu, og með játningu ákærða að hluta en neitun að hluta, sannað að ákærði gerðist sekur um þá háttsemi sem í þessum ákærulið greinir fyrir utan manndrápstilraunina sem sýknað er af. Með þessari háttsemi stefndi ákærði lífi og heilsu A og B í stórfelldan háska á ófyrirleitinn hátt eins og lýst er í ákærunni. Þótt háttsemi ákærða sé í ákæru aðeins talin varða við 211. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga að því er varðar A, er eins og á stendur unnt að heimfæra háttsemina gagnvart henni undir 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga sbr., 1. mgr. 180. gr. laga um meðferð sakamála enda varð vörn ákærða ekki áfátt af þessum sökum.

   Ákærði er sýknaður af broti gegn 211. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga, eins og rakið var. Brot ákærða samkvæmt þessum ákærulið varða því við 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga að því er varðar bæði A og B auk þess að varða við ákvæði vopnalaga sem tilgreind eru í ákæru.

   Ákæra dagsett 24. nóvember 2016 Ákæruliður 1 Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var óskað eftir lögregluaðstoð á Slysa- og bráðamóttöku Landspítala háskólasjúkrahúss á þeim tíma sem í ákæru greinir vegna stórfelldrar líkamsárásar eins og þar segir. Í skýrslunni er því lýst er rætt var við C og hann spurður um málsatvik. Greindi hann frá ósætti sínu og ákærðu sem hafi slegið hann með kylfum og skvett ammoníakssýru á hann.

   Hinn 30. mars 2016 kom C á lögreglustöð og lagði fram kæru vegna háttseminnar sem ákærðu er hér gefið að sök.

   Teknar voru skýrslur af ákærðu hjá lögreglunni 29. og 31. mars 2016 en ekki þykir eins og á stendur ástæða til að rekja þær hér.

   Nú verður rakinn framburður ákærða og vitnisburður fyrir dómi Ákærði Y neitar sök. Hann kvað krakka hafa komið að máli við ákærðu og greint frá því að maður vopnaður exi eða hníf væri við [...]. Ákærðu hafi verið á leið í líkamsrækt og ekki verið með nein barefli eða kylfur á sér á þeim tíma. Er ákærðu komu að [...] hafi C komið út úr bíl með exi sem hann sveiflaði í áttina að ákærða eða að þeim báðum sem gerðu ekkert. Það eina sem gerðist, að sögn ákærða, var að meðákærði X hefði skvett ammoníaksblönduðu vatni á C og ýtt í hann. Samskiptum þeirra lauk þar með og C hafi sett öxina aftur í bílinn sem L ók á brott. Ákærði kvað lýsinguna í niðurlagi ákærunnar, um að ákærðu hefðu dregið C út úr bílnum og gengið í skrokk á honum eins og þar er lýst, ranga. Engin átök urðu milli þeirra.

   Hjá lögreglunni greindi ákærði svo frá að C hefði verið vopnaður hnífi á þessum tíma. Spurður um þetta misræmi fyrir dóminum kvaðst hann e.t.v. hafa ruglast á orðum við skýrslutökuna hjá lögreglunni en hann hafi verið undir áhrifum er hann var handtekinn. Hann kvað hið rétta vera að C hafi verið vopnaður exi.

   Ákærði X kvað ákæruna að hluta rétta. Hann kvað atvik hafa verið þannig að hann hafi hringt í C þeirra erinda að biðja hann um að útvega sér fíkniefni. C hafi þá byrjað að hóta sér og innheimta skuld sem ákærði stóð í við systur hans. Þeir hafi mælt sér mót og hist við [...]. Ákærðu hafi verið á leið í líkamsrækt en ákærði kvaðst alltaf taka með sér ammoníaksblandað vatn þangað en blandan innihaldi 1% ammoníak á móti vatni. Er þeir voru á leiðinni í líkamsræktina hafi krakkar komið að ákærðu og sagt að strákur með hníf eða vopn væri fyrir aftan [...]. Er þeir komu þangað sáu þeir C þar. Meðákærði Y hafi gengið að bílnum en þá hafi C komið út úr honum með öxi sem hann sveiflaði í áttina að Y. Ákærði kvaðst hafa haft vatnsbrúsann með ammoníaksblöndunni í höndunum, opnað brúsann og hellt framan í C og ýtt við honum eða strokið um vangann í því skyni að koma honum frá. Ekki hafi vakað fyrir sér að meiða C enda væri hann vinur sinn. Hann kvað innihald vatnsbrúsans ekki hafa verið skaðlegt. Hann hafi drukkið svona blöndu og fengið framan í sig og því talið þetta óskaðlegt. C hafi haldið áfram að sveifla öxinni og hafi ákærði þá tekið upp spýtu og haldið fyrir framan sig til að forðast að öxin hæfði sig. Hann hafi síðan spurt C hvers vegna hann léti svona þar eð þeir væru vinir. Hann hafi þá sest inn í bíl, beðist fyrirgefningar og ekið í burtu. Ákærðu hafi síðan haldið áfram í líkamsræktina. Ákærði hafi ekki gengið í skrokk á C eins og lýst er í niðurlagi ákærunnar og meðákærði Y hafi ekki veist að honum. Ákærði kvaðst ekki hafa skýringar á áverkum sem greindust á C.

   Vitnið C kvað ákærða X hafa hringt í sig og beðið sig um að útvega sér fíkniefni. Hann hefði beðið X um að sanna að hann ætti peninga með því að senda mynd af þeim. Ákærði hefði ekki getað þetta og ákærðu hafi ,,snappað“ að sagt að hann skuldaði þeim peninga og báðu þeir vitnið um að hitta sig sem hann gerði en hann kvaðst hafa farið til móts við ákærðu ásamt M, þáverandi unnustu sinni, og L. Þeir hafi hist við [...] við Iðufell. Ákærðu hefðu læðst að bílnum, opnað dyrnar og Y skvett framan í hann sýru. Hann kvaðst hafa farið út og snúið baki í ákærðu sem þá hafi barið sig með kylfu í hnakkann og framan í hann er hann reyndi að þurrka úr augunum en hann kvaðst ekkert hafa séð og reynt að sveifla öxi sem var í bílnum fyrir tilviljum til að verjast en á meðan hafi ákærðu komið á sig höggum með kylfunni. Hann kvað þetta hafa endað þannig að ákærðu vildu biðjast afsökunar sem hann kvaðst ekki hafa tekið í mál og sagt þeim að koma sér í burtu. Hann lýsti afleiðingum þessa og kvaðst hafa skaddast á auganu við þetta og lýsti hann í því sambandi versnandi sjón. Hann lýsti meðferð sem hann hlaut á slysadeild eftir þetta en hann hafi ekki sinnt eftirmeðferð eins og honum var ráðlagt. C kvaðst hafa verið allsgáður er þessi atburður varð og hann muni þetta vel. Hann kvað L og M hafa orðið vitni að því sem gerðist en hvorugt hafi gert nokkuð.

   Vitnið M kvaðst hafa verið í för með C og L á þessum tíma. C ætlaði að hitta ákærða Y og nefndi hún 100.000 krónur sem vörðuðu fíkniefnakaup sem hún lýsti. Ákærði Y og C hafi rifist í síma vegna þessa en C hafi síðan ákveðið að hitta ákærða Y vegna þessa. Hún kvaðst hafa orðið hissa vegna þess sem gerðist sökum þess að ákærði og C hafi verið vinir og lýsti hún því. Hún kvaðst lítið muna vegna fíkniefnaneyslu en hún hafi verið inni í bílnum allan tímann. Hún lýsti neyslu sinni og að hún hafi, skömmu áður, tekið inn fíkniefni sem höfðu þau áhrif að hún „datt út“ eins og vitnið bar. Hún mundi eftir því að sýru var skvett á C en hún man ekki hver gerði það. Hún kvaðst muna eftir áflogum og er ekið var í burtu með C á sjúkrahús en hún kvaðst hafa farið með honum þangað. Hún kvaðst hafa rekið L út úr bílnum og beðið hann um að stöðva ofbeldið sem var í gangi fyrir utan bílinn. Það sem hún muni eftir þessu hafi verið það að C hafi verið að rífa kjaft og hinir hafi rifið kjaft á móti. Hún kvaðst ekki geta borið neitt um niðurlag þessa ákæruliðar þar sem því er lýst hvernig ákærðu er gefið að sök að hafa gengið í skrokk á C.

   Vitnið M gaf skýrslu hjá lögreglunni 13. júní 2016. Hún kvaðst ekki muna eftir þeirri skýrslutöku, hún hafi ekki verið edrú þegar skýrslan var tekin og muni ekki eftir vitnisburði sínum þar og hann gæti verið „haugalygi frá byrjun“. Nánar spurð kvað hún kylfu hafa verið hent inn í bílinn er áflogin hættu en hún hafi tekið kylfuna upp en ekki vitað hver kom með hana. Hún kvaðst ekki vita hvort C hafi verið með öxi eða kylfu á þessum tíma. Spurð um það hvort hún hefði séð annan ákærðu beita kylfu á C kvaðst hún ekki geta staðfest það. Í skýrslu hjá lögreglu kvaðst hún hafa séð hvar ákærðu drógu C út úr bílnum og hentu honum í jörðina. Þá hafi X tekið ninja kylfu og tekið að slá C nokkur högg í höfuðið með kylfunni. Síðan hafi ákærðu dregið C aftur fyrir bílinn, látið hann standa upp þar og byrjað að slá hann hnefahöggum um allan líkamann. Spurð um þennan vitnisburð fyrir dómi tók hún fram að hún hefði verið undir miklum áhrifum fíkniefna er hún gaf skýrsluna hjá lögreglunni. Því kunni hún að hafa greint svona frá þar vegna þess að hún kunni að hafa heyrt þessa sögu í partýjum áður. Hún kvaðst ekki muna eftir þessum atburði er hún var spurð fyrir dómi. Ef hún ætti að vera alveg hreinskilin ætti hún að draga þessu skýrslu til baka enda stæðist ekkert sem hún greindi þar frá.

   Vitnið L kvaðst vita að hann hefði verið í för með C og M á þessum tíma en hann muni ekki neitt frá atburðum vegna fíkniefnaneyslu sinnar auk þess sem hann hafi verið haldinn geðröskunarsjúkdómi sem hann lýsti. Hann mundi ekki eftir að þau hefðu hitt ákærðu á þessum tíma. Meðal gagna málsins er lögregluskýrsla þar sem segir að hringt hafi verið í vitnið þetta kvöld og þá fengist greinargóð lýsing á atburðum í símtalinu eins og segir í skýrslunni. L kvað hugsanlegt að hann hefði rætt við lögregluna símleiðis þetta kvöld en hann myndi það ekki.

   Vitnið R6 lögreglumaður kvaðst hafa verið á vakt í miðbænum er hann var sendur upp á slysavarðstofu. Er hann kom þangað ræddi hann við C og kom fram hjá honum að ammoníaksýru hefði verið skvett í andlit hans. Fram kom hjá C að til ágreinings hefði komið milli hans og ákærðu vegna skuldar. Hann vísaði til skýrslunnar sem hann ritaði um þetta og liggur frami meðal gagna málsins. Vitnið kvaðst lítillega hafa rætt við M, unnustu C, en hún kom honum fyrir sjónir sem allsgáð þótt hann útiloki ekki að hún hefði neytt fíkniefna.

   Vitnið R7 lögreglumaður var kallaður á slysadeild þangað sem farið hafði verið með brotaþola C og rannsókn hófst eftir það en fram kom að mögulega hefði verið skvett á hann ertandi efni í andlitið. Hann lýsti rannsókninni í framhaldinu. Hann mundi ekki eftir samskiptum við unnustu C á slysadeildinni.

   Fyrir liggur læknisvottorð C, dagsett 14.11.2016. Vottorðið er svofellt: „ Aðdragandi og sjúkrasaga: Sjúklingur kemur á bráðamóttöku 27.03.2016 kl.18:34. Kemur sér sjálfur á bráðamóttöku og segir að á hann hafi verið ráðist með því að skvetta á hann vökva sem fyrst var talin vera sýra en kemur svo í ljós að einhver konar ammoníak, sennilega það sem er keypt í málningarverslunum. Hann hefur líka verið laminn með kylfu sem er svona austurlensk tvíkylfa með keðju á milli. Barinn í höfuð og hendur. Hann er strax tekinn inn þegar hann kemur hér og skolaður á augum báðu megin. Liggur með skol hérna í langan tíma, sennilega nærri tveimur klukkustunum. Talar í símann á meðan og er ekki meðtekinn. hann þekkir geranda og les skammaræður í símann inn á milli rólegra kafla. Lögreglan kom á svæðið og talaði við sjúkling. Skoðun: Ég tek hann til skoðunar í augntæki. Ég deyfi og lita. Hann er rauðeygður báðum megin eftir skolið en get ekki fundið neitt sár á cornea eða hornhimnu nema væga rispu hægra megin sem gæti þess vegna verið eftir skolið eða núning við augun. Ég get ekki séð að hann sé með alvarlegan skaða. Sjúklingur er órólegur og erfitt að komast í gegnum skoðunina. Hann segir endurtekið, ég snappa-ég snappa, ég snappaég við fá Díazepan strax-ég snabbaég snabba. Kona sem er í fylgdarliði hans getur róað hann niður en þegar ég býð honum verjalyf vegna þess að hann er með mat á hálsi og höfði þá verður hann órólegur. Hendir í mig Parkódin töflum og segist þurfa að fá miklu sterkari töflur og er dálítið ógnandi. Fer án vandræða.

   Kemur seinna og er þá með menn með sé og er ógnandi á biðstofu. Lögreglan kemur og valdar málið án átaka og hann fer burt af biðstofunni.

   Greiningar: yfirborðsáverki á öðrum hlutum höfuðs, S00.8 Mar á hálsi,S10.0 Æting á augnloki og augnsvæði,T26.5 Niðurstaða: Ég get ekki annað fundið en að hann væri ekki með neina alvarleg áverka. Vissulega marinn á kylfuna á hálsi og höfði en ekki þannig að hann gengi skakkur eða haltri. Hann virðist einskis sakna annars en Díazepam taflanna sem einhver sé honum fyrir til að lægja mikið skap. Þannig segir frá okkar viðureign 27.03.2016.

   Hann kemur aftur 28.3.2016 og vill þá fá dropa í augað. Ef með mikla verki í auganu, legur úr því, ljósfælinn. Á erfitt með að opna augað út af verk vinstra megin. Roði í augnloki vinstra megin og það er svolítill gröftur í auganu vinstra megin. Mikill roði í conjunctiva. Hann er þá sendur í skoðun til vakthafandi augnlæknis á 12E. Ekki kemur fram í nótum á bráðamóttöku að sjúklingur hafi farið í þessa skoðun hjá augnlæknum. Ég get ekki fullyrt að hann hafi ekki farið en ég get ekki fundið neitt um það í nótum bráðamóttöku.

   Hann hefur komið hér síðar, þá aftur 30.03.2016 með verk í auga en hefur sennilega farið án skoðunar. Kemur enn 31.03.2016 og segist hafa komið endurtekið á augndeild vegna sýkingar í auganu. Hef ekki staðfestingar um það. Vill fá deyfingu í augað. Við skoðun hreyfir hann augað vel. Það er roði í auga og hann er einnig með vægan bjúg umhverfis auga. Er með lepp fyrir auga. Segist ekki sjá með auganu en er reyndar með lokað augað þá og fæ ekki góða sögu. Hinsvegar ekki að sjá gröft núna. Fær Chloromycetin túpu, ekki meiri deyfilyf. Aðrar komur eru ekki skráðar á bráðamóttöku og ég get ekki gert grein fyrir skoðun augnlækna.“

   S1 sérfræðilæknir ritaði vottorðið. Hann kom fyrir dóm og staðfesti það og skýrði. Hann kvað C hafa verið illt í augunum við komu og hann hafi kiprað augun saman. Þá hafi C einnig greint frá því að hann hefði verið laminn með austurlenskri tvíkylfu eins og greinir í vottorðinu. Hann kvað sér í fyrstu ekki hafa verið ljóst hverju hefði verið skvett á C en síðan komist helst að því að um væri að ræða ammoníakslausn. Þá hafi augun verið skoluð í um tvær klukkustundir og lýsti hann því. Skolið hafi verið í öryggisskyni þar sem ekki var vitað hvað C fékk í augun. Þetta hafi verið gert il að forðast óafturkræfar skemmdir á auganu. Þetta sé erfitt fyrir sjúkling og hafi C verið órólegur og farið en komið aftur og lýsti vitnið þessu. Hann kvað konu hafa komið með C og hún hefði róað hann. Hann kvaðst ekki hafa greint það að konan væri í annarlegu ástandi. C hafi verið vísað til augnlækna en hann kvaðst ekki hafa séð að hann hefði farið þangað. C hafi verið með ferskt mar á hálsi og öxl en ekki alvarlega áverka. S1 lýsti vinnu við að greina hvort súrt eða basískt efni hefði komið við augu C. Hann kvað ekki liggja fyrir hvaða efni C fékk í augun en eitthvað hafi það verið þar sem hann hafi farið á slysadeild illa sjáandi og í uppnámi. Ammoníak einn á móti hundrað sé vondur vökvi í augu og þeim mun verri sem styrkurinn eykst.

   Niðurstaða ákæruliðar 1 Ákærðu neita sök utan ákærði X játaði að hafa skvett á C vatnsblönduðu ammoníaki í andlitið. Sannað er með trúverðugum vitnisburði C og M hjá lögreglu, en breyttur vitnisburður hennar fyrir dómi er þó ekki að öllu leyti trúverðurgur, og með stoð í vitnisburði L og með læknisvottorði C og vitnisburði S1 sérfræðilæknis, en gegn neitun ákærðu að mestu leyti, að þeir hafi gerst sekir um háttsemina sem í þessum ákærulið greinir og er brot þeirra rétt fært til refsiákvæðis í ákærunni.

   Ákæruliður 2 Samkvæmt frumskýrslu lögreglunnar barst tilkynning um menn í annarlegu ástandi sem hafi hótað mönnum með töng við Select í Smáralind í Kópavogi á þessum tíma en mennirnir væru farnir í burtu. Í skýrslunni er lýst frásögn N, P og D af því sem átti sér stað en ekki er ástæða til að reifa þá frásögn hér.

   Hinn 9. júlí 2016 kærði D atburðinn sem í þessum ákærulið greinir. Teknar voru lögregluskýrslur af ákærðu 12. og 25. október 2016 þar sem báðir neituðu að hafa gert nokkuð á hlut D Nú verður rakinn framburður ákærða og vitnisburður fyrir dómi Ákærði Y neitar sök. Hann kvað aðdragandann þann að hann hefði hringt í D sem skuldaði Q félaga ákærða peninga vegna bílviðskipta en Q, félagi ákærða, skuldaði honum peninga. Ákærði kvað sig hafa vantað bíl og hafi orðið úr að félagi ákærða hafi ætlað að láta ákærða fá bílinn sem D hafði keypt en aðeins greitt að litlu leyti. Hann hefði því hringt í D og sagst vera að hringja fyrir Q vegna bílsins sem D hefði aðeins greitt fyrir að litlu leyti og sagt að ákærði ætti að fá bílinn. D hafi sagt þetta í lagi og sagst koma stuttu síðar sem hann gerði. Ákærði kvaðst þá hafa farið inn í bílinn hjá D og talað við hann en meðákærði og N komu í bílinn stuttu síðar. Eftir að meðákærði og N komu ók D af stað áleiðis þangað sem bílinn sem um ræðir var staðsettur. Meðákærði X hafi ekkert talað við D og engin samskipti átt við hann. Engin læti hafi verið og engum verið hótað. D hafi sagt „ekkert mál“ og ekið af stað og reynt að keyra á eitthvað svo sem á umferðaskilti. Er þeir komu að Smáralind hafi þeir sagst ætla að keyra fyrir hann sem stöðvaði við verslun 10-11 í Smáralind og hljóp þar út úr bílnum og kallaði á hjálp. Hann kvaðst ekkert hafa gert D og engar hótanir fallið. Hann kvaðst ekki hafa séð D reyna að hringja í neyðarlínuna og enginn hafi tekið af honum símann í bílnum. Hann hafi farið í burtu eftir þetta en hann hafi verið í fíkniefnaneyslu og með fíkniefni á sér og ekki viljað hitta lögregluna.

   Ákærði X neitar sök. Hann kvað Y hafa verið að tala við strák en þeir N hafi komið með til að veita Y stuðning og félagsskap. Eftir að hafa sest inn í bílinn hjá D hafi hann ekið af stað en enginn hefði beðið hann um það. Hann kvaðst ekki vita hvort bílakaup voru rædd áður en hann kom inn í bílinn. Enginn hafi hótað D. Ákærði lýsti einkennilegu aksturslagi D. Þá hafi D verið mjög hræddur og hann viti ekki hvers vegna en D hafi ekki verið hótað eins og rakið var. Hann varð ekki var við að síminn hafi verið tekinn af honum. D hafi síðan hlaupið út úr bílnum og ákærði ekki vitað hvers vegna og orðið undrandi og farið.

   Vitnið D kvaðst hafa keypt bifreið af manni í Kópavogi. Ekki leið sólarhringur uns bifreiðin bilaði svo hann seldi bílinn viðgerðarmanni. Daginn eftir keypti hann annan bíl. Hann lýsti því að hann fékk símhringingu frá manni sem vildi skoða bílinn og hafi þeir mælt sér mót og hann farið og hitt ákærðu. Hann lýsti því að hann hefði verið mjög stressaður í samskiptum við ákærðu. Fyrst kom ákærði X inn í bifreiðina NG-470 en stuttu síðar ákærði Y og N. Hann kvaðst strax hafa séð að ákærðu voru ekki að fara að skoða bifreiðina sem hafi þó verið erindi hans er hann fór til fundar við þá. Vitnisburður D um það sem rætt var í bílnum er óljós en að því kom, að hans sögn, að honum var sagt að keyra í burtu og að bílnum sem hann hafði keypt en bilaði eins og lýst var en bílinn var þá í Hafnarfirði. Vitnisburðurinn er óljós um þetta en helst mátti ráða af honum að ákærði X hefði skipað honum að aka þangað sem bilaða bifreiðin var staðsett. Ákærði X hefði hótað honum en hann hefði verið með nagbít og sagt við vitnið að „hann elskaði að klippa á milli fingranna“ en hann kvað ákærða ekki hafa gefið í skyn að hann myndi gera það við vitnið. Hann kvaðst hins vegar hafa orðið mjög hræddur. Hann kvaðst hafa ekið úr Breiðholti niður Dalveg í Kópavogi en hann hefði tekið skyndiákvörðun og ekið að verslun 10-11 við Smáralind þar sem hann yfirgaf bifreiðina og hljóp inn á nálæga bensínstöð „alveg í mínus“. Síðan var hringt á lögregluna. Hann lýsti því að á leiðinni úr Breiðholti hafi hann reynt að hringja í Neyðarlínuna. Er mennirnir heyrðu það hefðu þeir tekið símann í sína vörslu til að koma í veg fyrir að hann hringdi í lögreglu en símanum var skilað áður en mennirnir fóru í burtu. Hann kvað manninn sem hótaði sér og hafði samskiptin við sig sem lýst hefur verið, hafa verið þann sem fyrstur kom inn í bílinn en það mun hafa verið ákærði X. Hann kvað sér aldrei hafa verið sagt að hann mætti ekki fara út úr bifreiðinni í þessari atburðarás.

   Vitnið P kvaðst hafa verið í för með D á þeim tíma sem hér um ræðir er hringt hafi verið í hann vegna auglýsingar um að hann væri með bíl til sölu. Þeir hafi farið upp í Breiðholt og talið að mennirnir sem þeir hittu þar hafi ætlað að skoða bifreiðina sem D var á og til stóð að selja. Ákærðu og N hafi komið inn í bílinn saman og sest aftur í og gefið D tvo valmöguleika. Ákærði X hafði haft orð fyrir mönnunum og hafi hann tekið upp töng og sagt við D að hann elskaði að klippa á milli þumals og vísifingurs hjá fólki. Hann kvað annan hvorn ákærðu hafa gefið fyrirmæli um að aka þangað sem bilaði bíllinn var. Síðan segir þessi maður D að þeir þurfi að fá bílinn sem þeir voru á eða annan sambærilegan bíl eða 1 milljón króna í peningum á staðnum. Hann kvað D hafa byrjað að „panika“ og reyna að hringja í Neyðarlínuna en síminn hafi verið tekinn af honum. Þá hafi D reynt að hlaupa út úr bílnum en ákærði Y hafi þá farið út og haldið hurðinni svo D komst ekki út. P hafi þá öskrað að sagt hver faðir hans væri en ákærðu þekktu hann. Þeir hafi þá bakkað með sig og leyft sér að fara en hann vildi ekki skilja D einan eftir. D hafi þá verið sagt að aka þangað sem bilaði bílinn var og hafi hann sagt við D að best væri að aka af stað, sem D gerði. Hann lýsti akstursleiðinni uns D stöðvaði bílinn við Shell við Smáralind þar sem hann hljóp út úr bílnum og inn á bensínstöðina. Mennirnir þrír fóru allir stuttu síðar en ákærði X hafi, að beiðni vitnisins, skilað síma D áður en hann fór.

   Vitnið N kvaðst hafa frétt eftir að hann ásamt meðákærðu komu inn í bíl hjá strák í Breiðholti að það varðaði skuld vegna bílakaupa en hann hafi haldið að til stæði að aka til Hafnafjarðar til að skoða bíl. Hann kvað þá ákærða X hafa orðið samferða í bílinn en Y hafi komið eftir á. Hann kvaðst ekki hafa tekið eftir neinum hótunum en eitthvert rifrildi var í gangi. Hann kvaðst hafa sest í miðjusæti aftur í og veitt því athygli hefðu einhverjar hótanir átt sér stað sem ekki varð að hans sögn. Hann kvað sig ráma í að ákærði Y hefði tekið símann af einhverjum í bílnum eftir að hótað hafði verið að hringja í einhvern. D hefði ekið af stað og N kvaðst hafa ætlað að fá far í Hafnarfjörð. Ökuferðin endaði í Kópavogi og hann þá haft tal af lögreglu. Hann kvaðst ekki vita af ferðum ákærðu eftir að akstrinum lauk.

   Vitnið R7 lögreglumaður kvaðst hafa tekið skýrslu af brotaþola samdægurs og rannsókn hafist í kjölfarið. Hann kvað rannsóknina meðal annars hafa leitt í ljós að hringt hafi verið úr síma brotaþola í Neyðarlínu á svipuðum tíma og atvik málsins áttu sér stað.

   Niðurstaða ákæruliðar 2 Ákærðu neita sök. Vitnið D bar að sér hafi verið sagt að keyra að af stað eins og rakið var. Ráða má af framburði ákærðu og vitnisburði D að fundur hans og ákærðu tengdist bílaviðskiptum. Vitnið D bar ekki um að hafa verið neyddur til þess með hótunum um ofbeldi að aka á tiltekinn stað á höfuðborgarsvæðinu. Þá kvað hann ákærða X ekki hafa gefið í skyn að hann myndi gera honum eitthvað. Vitnisburður P er mjög frábrugðinn vitnisburði D og frásögn ákærðu af atburðum. Af þessu og öðrum gögnum málsins virtum er ósannað að ákærðu hafi með hótunum um ofbeldi neytt D til þess að aka bifreiðinni [...] á tiltekinn stað eins og lýst er í ákærunni. Ber samkvæmt þessu að sýkna ákærðu af þessum ákærulið.

   Ákæruliður 3 Sannað er með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og með öðrum gögnum málsins að hann hafi gerst sekur um háttsemina sem í þessum ákærulið greinir og er brot ákærða rétt fært til refsiákvæðis í ákærunni.

   Skírskotað er til ákærunnar um lýsingu málavaxta.

   Ákæruliður 4 Sannað er með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og með öðrum gögnum málsins að hann hafi gerst sekur um háttsemina sem í þessum ákærulið greinir og er brot ákærða rétt fært til refsiákvæðis í ákærunni.

   Skírskotað er til ákærunnar um lýsingu málavaxta.

   Ákærði Y hefur frá árinu 2006 hlotið sjö refsidóma fyrir þjófnað, nytjastuld, umferðar- og fíkniefnalagabrot. Auk þessa hefur hann gengist undir sex lögreglustjórasáttir fyrir fíkniefnalagabrot. Síðasti refsidómur ákærða er sektardómur frá 8. júní 2016 fyrir umferðarlagabrot. Ákærði hlaut hinn 11. febrúar 2016, 60 daga skilorðsbundinn fangelsisdóm fyrir fíkniefnalagabrot. Með brotum sínum nú hefur hann rofið skilorð þessa dóms og er hann dæmdur upp og ákærða gerð refsing í einu lagi, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða þannig hæfilega ákvörðuð fangelsi í 2 ár og 7 mánuði. Með vísan til 76. gr. almennra hegningarlaga skal draga frá refsivistinni ólslitið gæsluvarðhald ákærða frá 6. ágúst 2016 til dagsins í dag.

   Ákærði X hefur frá árinu 2005 hlotið átta refsidóma fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot, þjófnað og líkamsárás. Tveir dómanna eru dómar Hæstaréttar. Síðasti refsidómurinn er dómur Hæstaréttar frá 16. júní 2016, 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir líkamsárás skv. 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Með brotum sínum nú hefur ákærði rofið skilorð þessa dóms og er hann dæmdur upp og ákærða gerð refsing í einu lagi, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga og einnig ber að dæma hegningarauka að hluta, sbr. 78. gr. s.l. Að þessu virtu þykir refsing ákærða hæfileg ákvörðuð fangelsi í 2 ár og 8 mánuði. Með vísan til 76. gr. almennra hegningarlaga skal draga frá refsivistinni gæsluvarðhald ákærða frá 8. ágúst 2016 til 30. nóvember 2016 með fullri dagatölu.

   Með vísan til tilvitnaðra ákvæða umferðarlaga í ákæru ber að árétta ævilanga ökuréttarsviptingu ákærða X og dæma ákærða Y til að sæta sviptingu ökuréttar ævilangt.

   Með vísan til tilvitnaðra lagaákvæða í ákæru frá 28. október 2016 er dæmd upptæk haglabyssa af gerðinni Winchester.

   Ákærðu greiði óskipt 722.873 krónur í útlagðan sakarkostnað ákæruvaldsins.

   Ákærði Y greiði 143.139 krónur í útlagðan sakarkostnað ákæruvaldsins.

   Ákærði X greiði 85.755 krónur í útlagðan sakarkostnað ákæruvaldsins.

   Ákærði Y greiði 4/5 hluta af 2.449.465 króna málsvarnarlaunum Þórðar Más Jónssonar héraðsdómslögmanns á móti 1/5 hluta sem greiðist úr ríkissjóði. Ákærði greiði 71.500 krónur í aksturskostnað verjandans Ákærði X greiði 4/5 hluta af 1.568.600 króna málsvarnarlaunum Jóns Magnússonar hæstaréttarlögmanns á móti 1/5 hluta sem greiðist úr ríkissjóði. Ákærði greiði 57.200 krónur í aksturskostnað verjandans. Þóknun verjenda er fyrir vinnu undir rannsókn málsins og dómsmeðferð.

   Óli Ingi Ólason aðstoðarsaksóknari flutti málið fyrir ákæruvaldið. Guðjón St. Marteinsson héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, Y, sæti fangelsi í 2 ár og 7 mánuði. Frá refsingunni skal draga óslitið gæsluvarðhald hans frá 6. ágúst 2016 til dagsins í dag að telja.

Ákærði, X, sæti fangelsi í 2 ár og 8 mánuði. Frá refsingunni skal draga gæsluvarðhald hans frá 8. ágúst 2016 til 30. nóvember 2016 með fullri dagatölu.

Áréttuð er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða X.

Ákærði Y skal sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Upptæk er dæmd haglabyssa af gerðinni Winchester.

Ákærðu greiði óskipt 722.873 krónur í útlagðan sakarkostnað ákæruvaldsins.

Ákærði Y greiði 143.139 krónur í útlagðan sakarkostnað ákæruvaldsins.

Ákærði X greiði 85.755 krónur í útlagðan sakarkostnað ákæruvaldsins.

Ákærði Y greiði 4/5 hluta af 2.449.465 króna málsvarnarlaunum Þórðar Más Jónssonar héraðsdómslögmanns á móti 1/5 hluta sem greiðist úr ríkissjóði. Ákærði greiði 71.500 krónur í aksturskostnað verjandans Ákærði X greiði 4/5 hluta af 1.568.600 króna málsvarnarlaunum Jóns Magnússonar hæstaréttarlögmanns á móti 1/5 hluta sem greiðist úr ríkissjóði. Ákærði greiði 57.200 krónur í aksturskostnað verjandans.

Guðjón St. Marteinsson