Héraðsdómur Reykjavíkur
Dómur 23. september 2009.
Mál nr. E-3501/2009:
Kvóta og skipasalan ehf.
(Jónas Haraldsson hrl)
gegn
Þórsbergi ehf.
Stefnandi, Kvóta-og skipasalan
ehf., Fjarðargötu 11, Hafnarfirði, höfðaði mál þetta með stefnu birtri 16. mars
2009 á hendur Þórsbergi ehf., Strandgötu 25, Tálknafirði. Hann krefst þess að
stefndi verði dæmdur til greiðslu á 73.442.470 krónum gegn afhendingu 25%
aflahlutdeildar í Skagafjarðarrækju, auk dráttarvaxta og málskostnaðar.
Stefndi krefst aðallega sýknu,
en til vara krefst hann lækkunar á kröfu stefnanda, auk málskostnaðar úr hendi
stefnanda.
Í þinghaldi 24. júní 2009 vakti
lögmaður stefnda máls á því hvort hugsanlegt væri að dómari væri vanhæfur til
Í þinghaldi 11. september sl.,
var lögmönnum aðila gefinn kostur á að reifa sjónarmið sín varðandi vanhæfi
dómarans.
Hæstaréttar vera samhljóða. Hann kveður hættu á að dómari geti ekki litið
óhlutdrægt á málavexti þar sem hann hafi í fyrra málinu dæmt um sama sakarefni,
91/1991.
Lögmaður stefnanda kvað um sömu
aðila og í hinu fyrra máli og málsástæður stefnda lúti því að öðrum atriðum en
í fyrra málinu.
Lykilorð
Útdráttur
Hafnað var kröfu stefnda um að dómari viki sæti vegna vanhæfis
Stefnandi, Kvóta-og skipasalan ehf., Fjarðargötu 11, Hafnarfirði, höfðaði mál þetta með stefnu birtri 16. mars 2009 á hendur Þórsbergi ehf., Strandgötu 25, Tálknafirði. Hann krefst þess að stefndi verði dæmdur til greiðslu á 73.442.470 krónum gegn afhendingu 25% aflahlutdeildar í Skagafjarðarrækju, auk dráttarvaxta og málskostnaðar.
Stefndi krefst aðallega sýknu, en til vara krefst hann lækkunar á kröfu stefnanda, auk málskostnaðar úr hendi stefnanda.
Í þinghaldi 24. júní 2009 vakti lögmaður stefnda máls á því hvort hugsanlegt væri að dómari væri vanhæfur til að dæma málið, þar sem hún hefði áður dæmt um sama sakarefni í máli því sem fór til Hæstaréttar og lauk með dómi réttarins 5. mars 2009, í máli nr. 392/2008.
Í þinghaldi 11. september sl., var lögmönnum aðila gefinn kostur á að reifa sjónarmið sín varðandi vanhæfi dómarans.
Stefndi kveður stefnu í máli því sem stefnandi hefur nú höfðað og því máli sem lauk með fyrrgreindum dómi Hæstaréttar vera samhljóða. Hann kveður hættu á að dómari geti ekki litið óhlutdrægt á málavexti þar sem hann hafi í fyrra málinu dæmt um sama sakarefni, og beri því að víkja sæti í málinu á grundvelli g-liðar 5. gr. laga nr. 91/1991.
Lögmaður stefnanda kvað um sömu kröfu að ræða í máli þessu og því máli sem lauk með fyrrgreindum dómi Hæstaréttar í máli nr. 392/2008. Hins vegar væri mál þetta ekki milli sömu aðila og í hinu fyrra máli og málsástæður stefnda lúti því að öðrum atriðum en í fyrra málinu.
Niðurstaða.
Í máli því sem stefnandi hefur nú höfðað eru vissulega hafðar uppi sömu kröfur og í máli því sem lauk með dómi Hæstaréttar 5. mars 2009. Málið er hins vegar ekki milli sömu aðila og í fyrra málinu og hefur stefndi að hluta til teflt fram nýjum málsástæðum.
Forsendur fyrir dómsniðurstöðum dómara í hinu fyrra máli geta því ekki verið til þess fallnar að draga megi í efa hæfi hans til að fara með málið á nýjan leik og ekkert annað komið fram í málinu sem gefi tilefni til þess, sbr. g-lið 5. gr. laga nr. 91/1991.
Samkvæmt ofangreindu er hafnað kröfu stefnda um að dómari víki sæti í málinu.
Ingveldur Einarsdóttir héraðsdómari kveður upp þennan úrskurð.
Ú r s k u r ð a r o r ð:
Hafnað er kröfu stefnda um að dómari víki sæti í málinu.
Ingveldur Einarsdóttir.