Dómstólaleit

Lagasafn.  Íslensk lög 1. september 2014.  Útgáfa 143b.  Prenta í tveimur dálkum.

---

Lög um sinubrennur og meðferð elds á víðavangi¹⁾

Lög nr. 61/1992

---

    ¹⁾Lögunum var breytt með l. 60/2013, 95. gr. Breytingarnar taka gildi 1. júlí 2015 skv. 94. gr. s.l., sbr. l. 23/2014, 1. gr.
Ferill málsins á Alþingi.    Frumvarp til laga.

Tóku gildi 22. júní 1992.

Breytt með l. 73/1996 (tóku gildi 19. júní 1996), l. 44/1999 (tóku gildi 1. júlí 1999), l. 164/2002 (tóku gildi 1. jan. 2003), l. 24/2007 (tóku gildi 29. mars 2007), l. 88/2008 (tóku gildi 1. jan. 2009 nema brbákv. VII sem tók gildi 21. júní 2008), l. 126/2011 (tóku gildi 30. sept. 2011) og l. 60/2013 (taka gildi 1. júlí 2015).

Ef í lögum þessum er getið um ráðherra eða ráðuneyti án þess að málefnasvið sé tilgreint sérstaklega eða til þess vísað, er átt við umhverfis- og auðlindaráðherra eða umhverfis- og auðlindaráðuneyti sem fer með lög þessi. Upplýsingar um málefnasvið ráðuneyta skv. forsetaúrskurði er að finna hér.

■ 1. gr. Óheimilt er að brenna sinu nema á jörðum sem eru í ábúð eða nýttar af ábúendum lögbýla og þá samkvæmt leyfi sýslumanns, [að höfðu samráði við lögreglustjóra], ¹⁾ og að fylgt sé ákvæðum í reglugerð, sbr. 4. gr.
    ¹⁾L. 24/2007, 9. gr.
■ 2. gr. Aldrei má brenna sinu þar sem almannahætta stafar af eða tjón getur hlotist af á náttúruminjum, fuglalífi, mosa, lyng- eða trjágróðri og mannvirkjum.
■ 3. gr. Ábúendur jarða geta einir fengið leyfi til að brenna sinu á jörðum, sbr. 1. gr., enda sé það gert fyrir 1. maí ár hvert að uppfylltum skilyrðum í reglugerð, sbr. 4. gr. Eftir þann tíma er hvarvetna óheimilt að brenna sinu. Þó getur sýslumaður, að höfðu samráði við [ráðuneytið], ¹⁾ ákveðið aðra dagsetningu ef sérstakar veðurfarslegar ástæður gefa tilefni til.
    ¹⁾L. 126/2011, 168. gr.
■ 4. gr. Í reglugerð, ¹⁾ sem [ráðherra] ²⁾ setur að fenginni umsögn [Bændasamtaka Íslands] ³⁾ og [Umhverfisstofnunar], ⁴⁾ skal mælt fyrir um hver skilyrði ábúanda, sbr. 3. gr., skuli sett, m.a. um skyldu til að tilkynna hlutaðeigandi slökkviliðsstjóra, eftirlit með brennu og annað sem nauðsynlegt þykir.
    ¹⁾Rg. 157/1993, sbr. 273/1994. ²⁾L. 126/2011, 168. gr. ³⁾L. 73/1996, 27. gr. ⁴⁾L. 164/2002, 24. gr.
■ 5. gr. Óheimilt er að kveikja eld á víðavangi þar sem almannahætta getur stafað af eða hætt er gróðri, dýralífi eða mannvirkjum.
□ Skylt er hverjum þeim sem ferðast um að gæta ýtrustu varkárni í meðferð elds.
□ Sá sem verður þess var að eldur er laus á víðavangi skal svo fljótt sem auðið er gera aðvart umráðamanni lands eða hlutaðeigandi yfirvaldi.
■ 6. gr. Sá sem veldur tjóni með sinubrennu eða meðferð elds á víðavangi þannig að saknæmt sé ber fébótaábyrgð á því tjóni sem af hlýst.
■ 7. gr. … ^{1)
    1)}L. 88/2008, 233. gr.
■ 8. gr.1 Brot gegn ákvæðum laga þessara varða sektum.
■ 9. gr. Lög þessi öðlast gildi þegar í stað …