Dómstólaleit

A krafðist þess að honum yrði falið lögheimili barns hans og B til bráðabirgða á meðan forsjármál milli aðila væri rekið fyrir dómi. Í úrskurði héraðsdóms, sem Landsréttur staðfesti með vísan til forsendna, kom fram að við mat á kröfu A yrði ekki fram hjá því litið að gögn málsins og skýrslur fyrir dóminum bentu til þess að viss ósveigjanleika hefði gætt hjá A varðandi umgengni og samskipti B við barnið. Einnig var talið að A hefði að nokkru gert B erfitt fyrir að rækja umgengni sína hvað varðaði fyrirkomulag ferða barnsins milli foreldra. Þannig hefði regluleg umgengni B við barnið ekki komist á fyrr en með bráðabirgðaúrskurði sýslumanns í maí 2022. Í ljósi þeirrar forsögu taldi dómurinn að gefa yrði B og barninu ráðrúm til að treysta tengsl sín að nýju og jafnframt yrði að gefa barninu ráðrúm til að fóta sig í nýju umhverfi og átta sig betur á viðhorfum sínum til búsetu. Rök voru því ekki talin standa til þess að hrófla að svo stöddu við lögheimili barnsins hjá B. Þá var A gert að greiða B áfram meðlag með barninu, auk þess sem mælt var fyrir um tilhögun umgengni við barnið.