Dómstólaleit

Stefnanda var var sagt upp störfum á reynslutíma ráðningar og meðan hún var í veikindaleyfi. Krafðist stefnandi launa í veikindaforföllum til samræmis við uppsafnaðan áunninn rétt hennar. Var sá réttur mun ríkari en uppsagnarfrestur stefnanda. Ekki var fallist á þau rök stefnda að áunnin réttindi starfsmanns yrðu fyrst virk að loknu tímabili reynslutíma og var stefndi því dæmdur til greiðslu veikindalauna eins og krafist var.