Dómstólaleit

Dómur

I

Ákærur

1. Mál þetta, sem dómtekið var 10. apríl sl., er höfðað með þremur ákærum. Fyrsta ákæran er gefin út af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 14. júlí 2025 á hendur Gabríel Douane Boama, kt. […], […], „fyrir eftirtalin brot:
2. Líkamsárás með því að hafa, þriðjudaginn 25. júlí 2023, innandyra í verslun Hagkaups við Skeifuna 2 í Reykjavík, veist með ofbeldi að A, kt. […], slegið hann með krepptum hnefa í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut augntóftargólfsbrot og bólgu og mar í kringum augað.

   M: 007-2023-[…]

   Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3. Fíkniefnalagabrot með því að hafa, miðvikudaginn 27. september 2023, haft í vörslum sínum 3,14 g af maríhúana sem lögreglumenn fundu við öryggisleit á ákærða á lögreglustöðinni við Hverfisgötu í Reykjavík.

   M: 007-2023-[…]

   Telst brot þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. gr. reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, með síðari breytingum.

4. Fíkniefnalagabrot með því að hafa, laugardaginn 13. janúar 2024, haft í vörslum sínum 2,08 g af kókaíni sem lögreglumenn fundu við öryggisleit á ákærða við Hafnarstræti í Reykjavík.

   M: 007-2024-[…]

   Telst brot þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. gr. reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, með síðari breytingum.

5. Hótun með því að hafa, laugardaginn 17. febrúar 2024, sest inn í bifreiðina […], sem [lagt] var við […] í Reykjavík, og tekið upp hníf og hótað að leggja til B, kt. […], með hnífnum, en háttsemin var til þess falin að vekja hjá henni ótta um líf sitt, heilbrigði og velferð.

   M: 007-2024-[…]

   Telst brot þetta varða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

6. Rán með því að hafa, á [sama] tíma og stað og greint er frá í ákærulið 4, með hótunum, vopnaður hnífi, ógnað C, kt. […], og tekið af honum farsíma hans af gerðinni Apple Iphone 14 Pro Max og haft með sér á brott, en lögreglumenn fundu farsímann í fórum ákærða er höfð voru afskipti af honum í sundlaug að Jaðarsbakka 1 á Akranesi mánudaginn 19. febrúar 2024.

   M: 007-2024-[…]

   Telst brot þetta varða við 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

7. Fíkniefnalagabrot með því að hafa, mánudaginn 19. febrúar 2024, haft í vörslum sínum 16,26 g af maríhúana sem lögreglumenn fundu við leit í tösku ákærða, er höfð voru afskipti af honum við Jaðarsbakka 1 á Akranesi.

   M: 007-2024-[…]

   Telst brot þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. gr. reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, með síðari breytingum.

   Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er krafist upptöku á samtals 19,4 g af maríhúana (efnaskýrsla nr. […] og […]) [og] 2,08 g af kókaíni (efnaskýrsla nr. […]) samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974.

Einkaréttarkrafa:

Fyrir hönd A, kt. […], gerir Sveinbjörn Claessen lögmaður þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða A 1.742.857 krónur auk vaxta af 52.710 krónum samkvæmt 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og af 1.690.147 krónum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 25. júlí 2023 til 24. september 2023 en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga af 1.742.857 krónum frá þeim degi til greiðsludags.“

1. Önnur ákæran er gefin út af héraðssaksóknara 27. nóvember 2025 á hendur Gabríel Douane Boama, kt. […], […], „fyrir eftirtalin brot gegn valdstjórninni framin föstudaginn 2. ágúst 2024 utandyra í fangelsinu að Litla-Hrauni á Eyrarbakka:

I.

Með því að hafa ráðist gegn og slegið fangavörðinn D, kt. […], sem var við skyldustörf, hnefahöggi í höfuð, en við árásina notaði hann armbandsúr með málmól […] og í kjölfarið fellt hann í jörðina, allt með þeim afleiðingum að D hlaut skurð á hvirfil, skrapsár á handarbak vinstri handar og bólgur í liðpoka í hægri öxl. Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Með því að hafa ráðist gegn og slegið fangavörðinn E, kt. […], sem var við skyldustörf, hnefahöggum í höfuð og líkama, en við árásina notaði hann armbandsúr með málmól […], með þeim afleiðingum að E hlaut roða, hrufl og bólgu á vinstra eyra, roða og bólgu á hægra eyra sem og eymsli í höfði og hnakka.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III.

Með því að hafa ráðist gegn og slegið fangavörðinn F, kt. […], sem var við skyldustörf, hnefahöggum í höfuð, en við árásina notaði hann armbandsúr með málmól […], allt með þeim afleiðingum að F hlaut heilahristing, mar og bólgu aftanvert við vinstra eyra og áverka á handarbak vinstri handar.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

1. Þriðja ákæran er gefin út af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 8. desember 2025 á hendur Gabríel Douane Boama, kt. […], […], „fyrir líkamsárás með því að hafa, fimmtudaginn 20. mars 2025, inni í fangaklefa nr. […] í fangelsinu að Litla-Hrauni, veist með ofbeldi að G, fd. […], slegið hann með krepptum hnefa í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut tannbrot, augntóftargólfsbrot, mjúkpartaáverka á vinstra auga og skurð á augabrún.

   M: 318-2025-[…]

   Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

   Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Fyrir hönd G, fd. […], gerir Elisabeth Matthíasdóttir lögmaður þá kröfu að ákærð[a] Gabríel Douane Boama, kt. […], verði gert að greiða brotaþola G, fd. […], kr.

1.500.000,- í miskabætur með vöxtum skv. 8. gr., sbr. 4. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 20. mars 2025 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er gerð krafa um [þóknun] vegna starfa undirritaðs lögmanns skv. mati dómsins eða síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að teknu tilliti til virðisaukaskatts úr hendi ákærða.“

II

Málsmeðferð, afstaða til sakargifta og dómkröfur ákærða

1. Mál nr. S-4058/2025 var þingfest 25. september 2025, en það varðar ákæru útgefna af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 14. júlí 2025. Ákærði sótti ekki þing en skipaður verjandi hans sótti þing af hans hálfu og óskaði eftir fresti til að fara yfir ákæruna og gögn málsins með ákærða. Næst var málið tekið fyrir 27. nóvember 2025 og var þá mál nr. S-6969/2025 sem varðar ákæru útgefna af héraðssaksóknara, dagsetta sama dag, einnig tekið fyrir og sameinað málinu. Ákærði tók ekki afstöðu til sakargifta í þessu þinghaldi. Þá var málið tekið fyrir 18. desember 2025 og var mál nr. S-7233/2025, sem varðar ákæru útgefna af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 8. desember 2025, einnig tekið fyrir og sameinað málinu. Eru öll málin rekin undir málsnúmerinu S-4058/2025. Í þinghaldinu 18. desember 2025 neitaði ákærði sök samkvæmt öllum ákærum og hafnaði bótakröfum. Aðalmeðferð málsins fór fram dagana 9. og 10. apríl 2026 og var dómtekið síðast greindan dag.
2. Við upphaf aðalmeðferðar óskaði ákærði eftir að breyta afstöðu sinni til sakarefnisins að hluta. Endanleg afstaða ákærða er sú að hann játar sök samkvæmt ákæruliðum 1, 2, 3 og 6 í ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 14. júlí 2025, en neitar sök samkvæmt ákæruliðum 4 og 5 í þeirri ákæru. Þá játar ákærði alfarið sök samkvæmt ákæru útgefinni af héraðssaksóknara 27. nóvember 2025 en neitar sök samkvæmt ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 8. desember 2025 og hafnar bótakröfu.
3. Ákærði krefst aðallega sýknu af síðast greindri ákæru og ákæruliðum 4 og 5 í ákæru útgefinni 14. júlí 2025 en krefst til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Jafnframt krefst ákærði vægustu refsingar sem lög leyfa að því er varðar ákæru útgefna af héraðssaksóknara 27. nóvember 2025 og ákæruliði 1, 2, 3 og 6 í ákæru útgefinni 14. júlí 2025. Þá krefst ákærði verulegrar lækkunar bótakröfu í síðast greindri ákæru og að bótakröfu í ákæru útgefinni 8. desember 2025 verði aðallega vísað frá dómi en til vara að hún verði lækkuð verulega. Loks er krafist hæfilegra málsvarnarlauna til handa verjanda ákærða í samræmi við tímaskýrslu.

III

Helstu málsatvik

Ákæra útgefin af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 14. júlí 2025

Ákæruliðir 1, 2, 3 og 6

1. Ákærði játaði sök í þessum ákæruliðum og vísast til ákæru varðandi málsatvik sem ákærði hefur gengist við og eru í samræmi við gögn málsins.

Ákæruliðir 4 og 5

1. Samkvæmt frumskýrslu barst lögreglu tilkynning um hótanir og rán aðfaranótt laugardagsins 17. febrúar 2024 og í tilkynningunni mun hafa komið fram að ákærði hafi verið að verki. Samkvæmt skýrslunni fór lögregla að heimili brotaþolans C og ræddi við hann að viðstaddri móður hans. Hafi brotaþoli greint frá því að hann hafi farið ásamt vinkonu sinni, brotaþolanum B, í Hagkaup í Garðabæ og svo hafi B beðið hann um að skutla sér í […] að sækja vinkonu hennar, H. Þau hafi farið þangað á bifreiðinni […]. Þau B hafi setið í bifreiðinni fyrir utan […] þegar vitnið H hafi sest inn í aftursæti bifreiðarinnar ásamt ákærða, sem hafi sest hægra megin fyrir aftan farþegasætið. Ákærði hafi verið að „pirrast og öskra“ inni í bifreiðinni, haldið á stórum kjöthníf og hótað að stinga eða skera stelpurnar í andlitið, sem hafi orðið svo hræddar að þær hafi hlaupið út úr bifreiðinni og inn í aðra bifreið.
2. Í frumskýrslunni kemur fram að brotaþolinn C hafi skýrt frá því að ákærði hafi haldið á hnífnum og hótað að stinga brotaþola, en hann hafi ekki otað hnífnum að brotaþola heldur einungis haldið á honum og haft hann sýnilegan. Ákærði hafi heimtað að brotaþoli gæfi sér 300.000 krónur en brotaþoli hafi sagst ekki eiga neina peninga. Næst hafi ákærði hrifsað síma brotaþola úr höndum hans, skoðað símann og farið inn í heimabanka hans, en engir peningar hafi verið inni á reikningnum og ákærða hafi því ekki tekist að fá neina peninga. Þessu næst hafi ákærði farið út úr bifreiðinni og tekið farsíma brotaþola með sér. Að sögn brotaþola var farsíminn fjólublár iPhone 14, keyptur árið 2023 fyrir 140.000 krónur.
3. Í aðkomuskýrslu lögreglu, dags. 19. febrúar 2024, kemur fram að þann dag hafi lögreglunni á Vesturlandi borist tilkynning frá lögreglumanni á frívakt um að ákærði væri á leið í sund í sundlauginni á Akranesi og að hann væri eftirlýstur. Er lögregla kom á vettvang var ákærði handtekinn og fluttur á lögreglustöðina við Hverfisgötu þar sem hann var vistaður í fangaklefa. Tekin var skýrsla af ákærða með réttarstöðu sakbornings daginn eftir, 20. febrúar 2024, þar sem ákærði kaus að tjá sig ekki um sakarefnið.
4. Þann 29. febrúar 2024 kom brotaþolinn C á lögreglustöð og lagði fram kæru á hendur ákærða, m.a. fyrir rán og hótanir, og gaf skýrslu um málið. Þar lýsti hann atvikum á sama veg og haft er eftir honum í frumskýrslu lögreglu um að ákærði hafi tekið farsíma hans og neitað að skila honum. Jafnframt greindi hann frá því að brotaþolinn B hafi vaknað og byrjað að „röfla“ við ákærða sem hafi hótað að skera á henni andlitið með kjöthníf og þá hafi „þær“ hlaupið út úr bifreiðinni. Nánar tiltekið hafi ákærði hótað að skera brotaþolann B í andlitið og stinga hana og hótað að stinga brotaþolann C, meiða fjölskyldu hans og sagst ekki myndu stoppa fyrr en brotaþoli gerði það sem ákærði vildi. Kvað hann ákærða hafa verið að benda með hnífnum og haldið honum nálægt sér og hafi hnífurinn verið kominn næstum því að hálsi brotaþola, hægra megin. Lýsti brotaþoli hnífnum á þann veg að blaðið hafi verið um 15–20 cm á lengd og „handfangið“ hafi verið grátt og hvítt. Hafi ákærði ógnað brotaþolanum C með hnífnum en „sýndi stelpunum hann“.
5. Tekin var skýrsla af brotaþolanum B hjá lögreglu 30. apríl 2024. Kvað hún þau C hafa farið að sækja H, en brotaþolinn B hafi sofnað á leiðinni þangað. Kvaðst hún hafa vaknað við að H var að rífast við ákærða. Kvaðst brotaþoli hafa spurt ákærða hvað hann væri að gera þarna og sagt honum að fara út úr bílnum. Þá hafi ákærði tekið hníf og sett upp við háls hennar og sagt: „Hvað fokking sagðirðu?“ Kvaðst brotaþoli hafa frosið og „panikkað“ og hlaupið út úr bifreiðinni og skilið allt dót sitt eftir, en brotaþolinn C hafi orðið eftir. Þær H hafi svo farið í partýið sem H og ákærði höfðu verið í. Um hálftíma síðar hafi ákærði komið inn í partýið og þær H hafi orðið hræddar og læst sig inni á baði. Ákærði hafi barið ítrekað á hurðina og þær ekki þorað fram, en svo hafi komið leigubifreið og ákærði og vinir hans hafi farið með henni. Ekki er nein skýrsla af H á meðal gagna málsins, en hún mun hafa nýtt sér rétt sinn til að skorast undan að gefa vitnaskýrslu í málinu sem […].
6. Samkvæmt munaskýrslu var fjólublár iPhone 14 farsími (munanr. […]) haldlagður í málinu en ekki kemur fram í gögnum málsins hvar síminn fannst. Á meðal gagna er kvittun frá Símanum, dags. 28. mars 2023 og stíluð á brotaþola C. Sérfræðingur í tölvurannsóknardeild lögreglunnar aflaði upplýsinga úr kerfum Apple og staðfesti að síminn sem brotaþoli keypti á framangreindum tíma hafði sama IMEI-númer og síminn sem var haldlagður í málinu.

Ákæra útgefin af héraðssaksóknara 27. nóvember 2025

1. Ákærði hefur játað sök samkvæmt þessari ákæru og vísast til ákæru varðandi málsatvik sem ákærði hefur gengist við og eru í samræmi við gögn málsins.

Ákæra útgefin af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 8. desember 2025

1. Samkvæmt gögnum málsins barst lögreglunni á Suðurlandi erindi frá Elisabeth Matthíasdóttur lögmanni 25. mars 2025 um að skjólstæðingur hennar, brotaþolinn G, óskaði eftir að leggja fram kæru á hendur ákærða vegna líkamsárásar sem hann hafi orðið fyrir 20. mars 2025 í eða við klefa sinn í fangelsinu á Litla-Hrauni.
2. Á meðal málsgagna eru skýrslur fangavarða um atvikið sem send voru lögreglunni á Suðurlandi, en ekki er að sjá af gögnum málsins að lögregla hafi verið kölluð á vettvang er umrætt atvik átti sér stað.
3. Á meðal málsgagna er einnig upptaka úr öryggismyndavélum af svæði fyrir utan klefa brotaþola, G, en klefinn er nr. […] og er staðsettur rétt við setustofu og eldhús gangsins. Á upptökunni sést að kl. 21:01:48 sést ákærði, sem klæddur var í hvítan hlýrabol, koma gangandi frá klefa sínum og ganga inn í klefa brotaþola og loka á eftir sér hurðinni. Einnig sjást tveir menn skammt frá sitja í sófa og horfa á sjónvarp. Á meðan ákærði er inni í klefa brotaþola sést koma eftir ganginum lágvaxinn og dökkhærður maður, sem einnig var klæddur í hvítan hlýrabol. Fer maður þessi inn í setustofuna og gefur sig á tal við mennina tvo sem þar eru að horfa á sjónvarpið. Kl. 21:02:53 sést ákærði ganga út úr klefa brotaþola, sem kemur út úr klefanum skömmu síðar. Fer brotaþoli og hringir bjöllu á veggnum í sameigninni en gengur síðan aftur inn ganginn og sést þá blóð við vinstra auga hans. Kl. 21:03:14 sjást brotaþoli og ákærði fara aftur inn í klefa brotaþola og ganga þaðan báðir út aftur kl. 21:03:20 og þá var brotaþoli orðinn alblóðugur á vinstri hlið andlitsins. Í framhaldi af þessu fer brotaþoli í burtu og samkvæmt gögnum málsins fór hann þá niður á varðstofu að tilkynna um atvikið og var fluttur af fangavörðum á bráðamóttöku Heilbrigðisstofnunar Suðurlands (HSU).
4. Samkvæmt upplýsingaskýrslu lögreglu um skoðun á myndefninu úr öryggismyndavélunum var erfitt að sjá hvort mennirnir, sem voru að horfa á sjónvarpið í setustofunni, sýndu einhver viðbrögð á einhverjum tímapunkti og því væri óljóst hvort þeir hafi heyrt einhver hljóð koma frá klefa brotaþola. Þá er tekið fram að myndbandið hafi „frosið“ skömmu eftir að ákærði fór inn í klefann. Kemur fram í upplýsingaskýrslunni að fangaverðir hafi staðfest að mennirnir tveir sem horfðu á sjónvarpið heiti I og J og að lágvaxni, dökkhærði maðurinn heiti K og sé hann vinur ákærða. Sjást ákærði og K ræða saman í setustofunni eftir atvikið og þeir I og J eru í sama rými á meðan þeir ræða saman.
5. Lögregla tók skýrslu af ákærða með réttarstöðu sakbornings þann 22. apríl 2025 og neitaði hann aðild að málinu en kaus að tjá sig ekki frekar. Bornar voru undir ákærða myndir úr upptöku öryggismyndavélar sem hann kaus einnig að tjá sig ekki um.
6. Einnig var tekin skýrsla af brotaþola 23. apríl 2025 og kvað hann ástæðu þess að ákærði hefði ráðist á sig vera þá að brotaþoli hefði séð fíkniefni í fórum ákærða. Hafi hann ekkert viljað hafa með slíkt að gera og því farið inn í sitt herbergi og hafi ákærði komið þangað og lokað hurðinni. Brotaþoli kvað ákærða hafa kýlt sig tvisvar til þrisvar sinnum með krepptum hnefa og hafi haft eitthvað á hendinni, annað hvort úr eða hring, sem hafi valdið því að hann braut tennur brotaþola. Brotaþola voru sýnd skjáskot af upptöku öryggismyndavélanna, sem liggja fyrir í gögnum málsins, og þekkti hann ákærða á myndum nr. 1 og 2 og sjálfan sig á mynd nr. 4.
7. Í rannsóknargögnum er upplýsingaskýrsla um skýrslur sem teknar voru af vitnunum I og J á Litla-Hrauni 9. júlí 2025. Kvaðst vitnið I hafa verið að horfa á fótbolta í sjónvarpinu umrætt sinn og hafi hvorki heyrt né séð neitt. Kvaðst vitnið ekki skipta sér af þegar læti kæmu upp á ganginum en kvaðst aðspurður ekki muna eftir neinum látum þegar atvikið átti að hafa gerst. Vitnið J kvaðst ekkert vita um málið og vildi ekki ræða við lögreglu.
8. Á meðal gagna málsins er læknisvottorð L læknis, dags. 12. júní 2025. Kemur fram að brotaþoli hafi verið „kýldur kaldur“ tvö högg, eitt á munn og annað á vinstra gagnauga, mögulega með einhverju áhaldi. Vinstra auga sé rauðsprungið og skurður yfir augabrún sem hafi verið límdur saman. Ákærði sé í tannréttingum með víravirki í munni og tannstatus sé lélegur. Tekin hafi verið sneiðmynd af höfði sem hafi sýnt lítið brot í innanverðri augntóft og augntóftargólfi, en brotin hafi ekki verið mikið tilfærð og ekki haft áhrif á augnvöðva eða augnhreyfingar. Hafi áverkarnir verið bornir undir sérfræðinga Landspítala sem hafi ekki metið þörf fyrir aðgerð. Þá hafi ein tönn verið farin og „tvær brotnar eftir barsmíðarnar“. Jafnframt er á meðal gagna málsins slysavottorð tannlæknis til Sjúkratrygginga Íslands, dags. 29. júlí 2025 og undirritað af M tannlækni. Í vottorðinu kemur fram að ein tönn hafi verið brotin, en sýking hafi verið í tönninni sem hafi því ekki verið í góðu ástandi fyrir atburð. Kemur fram í vottorðinu að mikil meðferðarþörf sé og að huga þurfi að tannréttingarmeðferð, en ekki sé hægt að segja með vissu hvernig ástand hafi verið á því fyrir atburð.

IV

Skýrslutökur fyrir dómi

Ákæruliðir 4 og 5 í ákæru útgefinni 14. júlí 2025

1. Ákærði gaf skýrslu fyrir dómi um þessa ákæruliði. Beðinn um að lýsa atvikum kvaðst hann muna eftir að hafa verið í bifreiðinni ásamt […], H, og vinkonu hennar, brotaþolanum B, og brotaþolinn C hafi verið í ökumannssætinu. Kvaðst ákærði bara hafa verið æstur og pirraður en ekki hótað neinum og kvaðst ekki hafa verið með neinn hníf. Spurður hvort hann hafi verið ógnandi umrætt sinn svaraði ákærði að það væri alveg mögulegt að fólkinu hafi fundist hann vera ógnandi, hann gæti ekki sagt til um það, en ítrekaði að hann hefði bara verið æstur. Aðspurður um hvort brotaþolinn B hafi haft ástæðu til að óttast hann kvaðst ákærði ekki vera hún og því ekki geta svarað fyrir hana. Aðspurður kvað ákærði það vera ósatt að hann hefði ógnað brotaþolanum B með hníf og hótað að stinga hana og skera í andlitið. Ákærði kvaðst aðspurður alls ekki muna eftir að hafa látið einhver orð falla sem unnt væri að túlka sem hótun. Aðspurður kvaðst ákærði muna eftir að þær B og H hafi farið út úr bílnum á einhverjum tímapunkti.
2. Ákærði kvaðst aðspurður ekki heldur hafa hótað brotaþolanum C neinu, en kvaðst ekki geta svarað fyrir brotaþolann hvort hann hafi haft ástæðu til að óttast ákærða. Ákærði kvaðst aðspurður hafa beðið C um farsíma hans til að hringja úr honum og hafi brotaþolinn rétt honum símann. Þeir hafi svo byrjað að rífast eftir að hann rétti ákærða símann og svo hafi ákærði rokið út úr bílnum og þá verið enn með símann, en hann hafi ekkert verið að spá í símann og hvorki tekið hann viljandi með sér né ætlað að ræna honum. Aðspurður kvaðst ákærði ekki muna hvort hann hefði verið með símann með sér í sundi í Akranesi þegar lögregla hafði afskipti af honum þar. Aðspurður kvað ákærði þær H og brotaþolann B hafa enn verið inni í bifreiðinni þegar hann bað brotaþolann C um símann til að hringja, en svo hafi þær farið út úr bílnum. Spurður um hvort hann vissi ástæðu þess að brotaþolinn C hafi borið um að ákærði hafi hótað honum og tekið af honum farsímann undir hótunum kvaðst ákærði telja að brotaþolinn segði þetta af því að ákærði rauk út úr bílnum með símann og einnig af því að ákærði hafi verið æstur og brotaþoli kannski tekið því sem hótun, en kvaðst þó ekkert geta fullyrt um þetta. Kvaðst ákærði ekki hafa hótað brotaþolanum og aldrei hafa krafið hann um peninga. Sérstaklega aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa ógnað brotaþolanum C á þessum tímapunkti, hann hafi í það minnsta ekki verið að reyna það og kvaðst ekki vita hvort brotaþolinn hafi verið hræddur, en ákærði hafi bara verið pirraður. Ákærði kvaðst ekki hafa farið inn í bifreiðina í þeim tilgangi að ógna eða hræða. Spurður um ölvunarástand sitt kvaðst ákærði ekki muna það, en hann hafi verið búinn að vera á djamminu og búinn að drekka.
3. Brotaþolinn B gaf skýrslu fyrir dómi og kvaðst umrætt sinn hafa farið með brotaþolanum C að sækja vinkonu hennar, H, og kvaðst brotaþoli hafa sofnað á leiðinni. Þegar hún hafi vaknað hafi hún séð ákærða með vinkonunni í aftursæti bifreiðarinnar og kvaðst hún hafa beðið ákærða um að fara út úr bifreiðinni. Ákærði hafi neitað því og hún því beðið hann aftur og þá hafi ákærði beint að henni hnífnum, nánar tiltekið að hálsi hennar. Aðspurð um hvernig henni hafi liðið þegar ákærði beindi að henni hnífnum svaraði brotaþoli: „Væntanlega hrædd“ og kvaðst sérstaklega aðspurð hafa óttast um líf sitt, heilbrigði og velferð. Þetta hafi svo endað með því að hún fór út úr bílnum ásamt H.
4. Brotaþoli var nánar spurð hvort ákærði hefði tekið hníf og lagt upp að hálsi hennar og svaraði hún því játandi og einnig að hann hefði hótað að stinga hana með hnífnum. Að- spurð hvernig ákærði hefði gert það kvað hún hann hafa lagt hnífinn við hálsinn og beðið hana um að endurtaka það sem hún sagði (að hann ætti að yfirgefa bifreiðina) og ef hún hefði endurtekið það kvaðst brotaþoli hafa skilið það þannig að ákærði myndi stinga hana. Brotaþoli kvaðst aðspurð ekki hafa endurtekið það sem hún sagði við ákærða. Sérstaklega aðspurð kvaðst brotaþoli ekki muna hvort ákærði hefði beinlínis hótað henni með orðum, en hún kvaðst hafa skilið þá háttsemi ákærða að setja hnífinn við háls hennar á þann veg að hann væri að hóta henni að stinga hana. Sérstaklega aðspurð kvaðst brotaþoli hafa fundið fyrir hnífsblaðinu upp við hálsinn. Beðin um að lýsa hnífnum kvaðst brotaþoli ekki muna hvernig hann var og ekki geta lýst honum, en kvaðst hafa séð hnífinn aftur seinna í íbúðinni þar sem vinkona hennar hefði verið í partýi. Aðspurð kvaðst hún vera alveg viss um að ákærði hefði komið inn í íbúðina eftir atvikið, því þær H hefðu verið inni á baði og ákærði verið að berja á hurðina á baðinu.
5. Brotaþolinn C gaf skýrslu fyrir dómi og greindi frá því að hann hefði umrætt sinn farið að sækja vinkonur sínar, B og H, og beðið eftir þeim fyrir utan húsið í einhvern tíma. Þær hafi svo komið í bifreiðina og ákærði hafi verið með þeim og kvaðst brotaþoli hafa haldið að ákærði vildi líka láta skutla sér. Svo hafi orðið einhver öskur aftur í milli ákærða og H og þá hafi komið í ljós að ákærði hafi ekkert átt að koma með þeim. Ákærði hafi svo farið að hóta brotaþola og segja að hann ætti að „gefa honum pening“. Brotaþoli kvaðst hafa sýnt honum að hann ætti engan pening, en þá hafi ákærði látið brotaþola rétta sér símann. Aðspurður kvað hann ákærða hafa verið með hníf, sem hafi verið eldhúshnífur eða fiskihnífur, og hafi ákærði hótað brotaþola með hnífnum „ef ég myndi ekki hlusta á hann eða gera það sem hann bað mig um“. Kvaðst brotaþoli hafa verið mjög hræddur og óöruggur þegar ákærði hafi hótað honum með hnífnum.
6. Aðspurður kvað brotaþoli ákærða einnig hafa hótað brotaþolanum B en kvaðst ekki muna eftir að hann hafi hótað H. Nánar aðspurður kvað brotaþoli ákærða hafa hótað B lífláti og „ætlaði að skera hana á háls“ og hafi hann hótað henni með hnífnum. Spurður hvort ákærði hafi sagt eitthvað við brotaþolann B svaraði brotaþolinn C: „Já, hann sagðist ætla að skera hana á háls. Það er það eina sem ég man alveg upp á tíu.“ Þetta hafi svo endað með að brotaþoli hafi látið ákærða fá síma sinn og ákærði hafi farið út og brotaþoli ekið í burtu. Stelpurnar hafi verið komnar með annað far og kvaðst brotaþolinn hafa séð þær fara í aðra bifreið.
7. Brotaþoli kvað nánar aðspurður að stelpurnar hefðu orðið hræddar og hlaupið út úr bílnum „þegar þær sáu hnífinn“ og hafi B skilið tösku sína eftir í bifreiðinni. Sérstaklega aðspurður af verjanda kvaðst brotaþoli hafa heyrt ákærða hóta brotaþolanum B með orðum og þá hafi hann ekki verið búinn að sýna hnífinn, en þegar hann hafi tekið hnífinn upp hafi stelpurnar hlaupið út úr bifreiðinni. Spurður um orðaskipti áður en ákærði hótaði brotaþolanum B kvað brotaþoli að hún hefði verið að segja ákærða að fara út úr bifreiðinni, því þær hafi viljað fara heim. Spurður um sætaskipan kvaðst brotaþolinn hafa setið í ökumannssæti og brotaþolinn B í framsætinu við hliðina á honum, en ákærði í aftursæti fyrir aftan B. Sérstaklega aðspurður kvaðst brotaþoli hafa séð hnífinn í bifreiðinni og að ákærði hefði beint honum að brotaþola. Spurður um hvort hann hafi séð ákærða beina hnífnum að brotaþolanum B svaraði vitnið: „Nei, þær voru farnar þá, að mig minnir.“ Kvað hann ákærða hafa sagst vera með hníf þegar hann var að hóta brotaþolanum B, tekið upp hnífinn á sama tíma og beint honum að henni og stelpurnar hafi þá hlaupið út úr bifreiðinni. Sérstaklega aðspurður um hvort hnífurinn hafi verið langt frá brotaþolanum B á þeim tímapunkti kvað brotaþoli að ákærði hefði verið á milli framsætanna og snúið að brotaþolanum B. Hefði hún „fríkað út“ við að sjá hnífinn og hlaupið út úr bifreiðinni. Aðspurður kvaðst brotaþolinn telja að hnífurinn hefði verið stutt frá B, u.þ.b. 5–10 cm frá henni. Brotaþolinn lýsti því að hnífurinn hefði verið með fjólubláu skafti og ekki verið oddhvass, heldur „svona eins og til að skera í fisk“.
8. Lögreglumaður N gaf skýrslu fyrir dómi í gegnum fjarfundarbúnað og staðfesti frumskýrslu sína. Kvaðst hún muna eftir að hafa farið og rætt við tilkynnanda, brotaþolann C, sem hafi greint frá því að hann hafi verið í bifreið með vinkonum sínum umrætt sinn. Ákærði hafi komið inn í bifreiðina og verið eitthvað illa fyrirkallaður. Ákærði hafi verið með hníf og beðið um peninga, en brotaþoli hafi sagst ekki eiga peninga. Ákærði hafi þá tekið símann, reynt að fara inn í heimabanka brotaþola, en ekki tekist að fá peninga og svo farið í burtu með símann. Aðspurð kvaðst vitnið ekki muna eftir að brotaþoli hafi sagt frá hótunum, bara að ákærði hefði verið með hníf.

Ákæra útgefin 8. desember 2025

1. Ákærði kaus í skýrslu sinni fyrir dómi að tjá sig ekki um atvik þessa máls.
2. Brotaþoli, G, gaf skýrslu fyrir dómi í gegnum fjarfundarbúnað. Greindi hann frá atvikum á þá leið að hann hefði orðið vitni að því þegar ákærði hefði verið með fíkniefni sem hann hafi sótt út á fótboltavöll og ákærði hafi í kjölfarið komið í klefa brotaþola og viljað fá hann út með sér að slást/rífast. Brotaþoli hafi ekki viljað það og beðið ákærða um að fara út, en þá hafi ákærði tekið úrið sitt og sett það á höndina á sér og byrjað „að kýla“. Við fyrra höggið hafi brotaþoli ekki náð að gera mikið, en þegar ákærði hafi verið að búa sig undir að slá hann seinna högginu hafi brotaþoli náð að ýta á hnappinn í klefa sínum.
3. Beðinn um að lýsa árásinni nánar kvað brotaþoli þetta hafa verið tvö högg og hafi fyrra höggið lent fyrir ofan vinstra auga sitt og það síðara hafi lent á „tönnunum“. Hafi ákærði verið með krepptan hnefa og verið með úrið um hnúana. Brotaþoli kvaðst hafa fengið áverka á auga og framtönn hafi brotnað, auk þess sem hann hafi verið með spangir sem hafi einnig brotnað. Spurður hvort áverkarnir hefðu getað komið til af einhverju öðru svaraði ákærði: „Nei, það voru bara þeir sem voru að gera þetta allt […] Þeir voru víst að kýla mig.“ Beðinn um að skýra þetta nánar og þá hvort fleiri hafi verið að verki en ákærði svaraði brotaþoli: „Það komu allir þrír inn í herbergið mitt en það var [ákærði] sem veitti mér fyrsta högg. Svo voru hinir að halda mér niðri og [ákærði] náði öðru höggi. Svo kom ég þeim öllum út úr klefanum.“ Spurður um hvort hinir tveir hafi einnig verið íslenskir eins og ákærði kvað brotaþoli að annar þeirra hefði verið það en hinn hefði verið frá […]. Það hafi þó verið ákærði „sem gerði þetta en hinir stóðu hjá“. Ákærði hafi komið fyrst inn og hinir tveir hafi verið rétt hjá hurðinni „til að ég kæmist ekki út“. Spurður hvort hann hafi séð hina mennina hjá hurðinni svaraði hann því játandi og kvaðst hafa orðið mjög stressaður við það. Brotaþoli var sérstaklega spurður hvort hinir tveir mennirnir hefðu komið inn í klefann og haldið honum niðri þegar ákærði veitti honum seinna höggið, eins og hann bar fyrst um, og svaraði brotaþoli: „Þegar [ákærði] kom inn og gaf mér fyrsta högg, þá var ég að reyna að ýta þeim til að koma mér út og þá héldu þeir í mig.“ Brotaþoli kvaðst aðspurður hafa öskrað þegar ákærði réðst á hann og einnig hafa ýtt á bjöllu í klefa sínum.
4. Aðspurður um áhrif árásarinnar á hann andlega kvaðst brotaþoli hafa þurft að vera mikið einn og liðið mjög illa vegna þess að hann hafi ekki getað verið lengur með hinum föngunum vegna hótana sem honum hefðu borist í kjölfarið. Þá hefði hann átt erfitt með svefn eftir þetta og hugsað að hann hefði getað dáið og aldrei séð fjölskyldu sína á ný. Eftir að hann hafi verið fluttur í fangelsið á Hólmsheiði hafi hann aftur getað umgengist aðra fanga og orðið rólegri og liðið betur.
5. Borinn var undir brotaþola framburður hans hjá lögreglu um að ákærði hefði komið inn í klefa hans, lokað á eftir sér og svo kýlt brotaþola og spurður um það misræmi sem væri milli þess framburðar og framburðar hans fyrir dómi um tvo aðra aðila inni í eða við klefann og hann spurður hvor framburðurinn væri réttur. Svaraði brotaþoli að það væri rétt að ákærði hefði komið og lokað hurðinni, en svo hefði brotaþoli séð mennina tvo hjá hurðinni. Spurður hvort þeir hefðu þá ekki haldið honum niðri eins og hann hafði lýst fyrr í skýrslu sinni svaraði brotaþoli: „Þetta var þegar ég var að reyna að koma mér í burtu, þá voru þeir rétt hjá hurðinni og voru að reyna að halda mér inni og líka að halda [ákærða] inni og voru að ýta okkur áfram inn í klefann.“ Sérstaklega aðspurður kvað hann einungis sig og ákærða hafa verið inni í klefanum en hinir hefðu verið við hurðina og brotaþoli hefði skilið það þannig að ef hann hefði „gert eitthvað við [ákærða] þá hefðu þeir komið og hjálpað [ákærða]“.
6. Lögreglumaður O kom fyrir dóminn og staðfesti upplýsingaskýrslu sem hann ritaði um upptökur af ganginum á Litla-Hrauni. Aðspurður kvað hann annan lögreglumann hafa rætt við fangaverði sem hafi borið kennsl á ákærða og brotaþola af upptökunum.
7. Lögreglumaður P (áður nr. […]) kom fyrir dóminn og staðfesti upplýsingaskýrslu um áverka sem hann ritaði og enn fremur ljósmyndamöppu sem hann vann upp úr upptöku öryggismyndavélar á Litla-Hrauni. Aðspurður kvaðst vitnið hafa þekkt ákærða á upptökunum vegna fyrri afskipta sinna af honum og kvaðst vera alveg viss um að myndir 1 og 2 í ljósmyndamöppunni væru af ákærða. Aðspurður kvað vitnið ákærða og vitnið K báða hafa verið í hvítum hlýrabolum á upptökunum en kvaðst viss um að það hefði verið ákærði sem fór inn í klefa brotaþola á upptökunni.
8. Fangavörður Q gaf skýrslu í gegnum fjarfundarbúnað og staðfesti skýrslu, dags. 20. mars 2025, sem hún ritaði um atvikið. Vitnið kvaðst hafa verið varðstjóri í húsi 4 á Litla-Hrauni þar sem atvikið gerðist. Greindi hún frá því að brotaþoli hefði komið niður á varðstofu og beðið fangaverði um að hjálpa sér. Hafi brotaþoli verið allur blóðugur öðrum megin, í gríðarlegu uppnámi, mjög skelkaður, titrað og verið hræddur. Brotaþoli hafi spýtt út úr sér í það minnsta einni tönn og mikið hafi blætt úr sári fyrir ofan augabrún. Hann hafi verið fluttur á HSU. Aðspurð kvaðst vitnið hafa rætt við brotaþola en kvaðst ekki minnast þess að hann hefði sagt hver hefði verið árásarmaðurinn.
9. Fangavörður R gaf skýrslu í gegnum fjarfundarbúnað og staðfesti skýrslu, dags. 21. mars 2025, sem hann ritaði. Ekki þykir ástæða til að rekja framburð þessa vitnis.
10. Fangavörður S gaf skýrslu í gegnum fjarfundarbúnað og staðfesti bréf, dags. 26. mars 2025, sem hann ritaði til lögreglunnar á Suðurlandi um málið og enn fremur skýrslu, dags. 25. mars 2025, sem hann ritaði einnig. Ekki þykir ástæða til að rekja framburð þessa vitnis.
11. Fangavörður T gaf skýrslu í gegnum fjarfundarbúnað og staðfesti skýrslu, dags. 20. mars 2025, sem hún ritaði um atvikið. Kvaðst hún hafa verið á vakt í húsi 4 þar sem atvikið átti sér stað. Greindi vitnið frá því að brotaþoli hefði komið niður á varðstofu alblóðugur í framan og hefði verið farið með hann á HSU til skoðunar. Vitnið kvaðst hafa skoðað upptöku úr öryggismyndavél af ganginum og á upptökunni hafi hún séð ákærða og brotaþola skiptast á að fara inn og út úr klefanum saman. Þeir hafi verið saman inni í klefanum á einhverjum tímapunkti og svo komið út hvor í sínu lagi og þá hafi brotaþoli verið blóðugur og komið niður til þeirra á varðstofunni. Sérstaklega aðspurð kvaðst vitnið geta borið kennsl á bæði ákærða og brotaþola á upptökunum. Aðspurð kvaðst vitnið ekki muna nákvæmlega hvað brotaþoli hefði sagt eða hvort hann hefði sagt hver hefði gert þetta, en kvaðst hafa séð áverka á honum.
12. L læknir gaf símaskýrslu og staðfesti að hafa skrifað læknisvottorð, dags. 12. júní 2025, upp úr nótum samstarfsmanns síns, sem hafi skoðað brotaþola á HSU. Aðspurður kvað læknirinn áverkana sem greint er frá í vottorðinu geta samræmst því að brotaþoli hafi verið sleginn með krepptum hnefa í andlitið. Sérstaklega spurður af verjanda hvort hægt væri að fullyrða að áverkarnir væru eftir högg kvað læknirinn erfitt að fullyrða slíkt en það væri mjög sennilegt. Beðinn um að lýsa ástandi á tönnum brotaþola út frá læknisvottorðinu kvað læknirinn að það vantaði tvær tennur samkvæmt vottorðinu. Aðspurður kvað læknirinn að samkvæmt tölvusneiðmynd virtist vera um að ræða fersk brot. Læknirinn kvað augntóftarbrotunum vera lýst sem lítið sem ekkert tilfærðum og aflað hefði verið mats háls-, nef- og eyrnalækna á Landspítala sem hefðu ekki talið þörf á aðgerð eða inngripi og brotin ættu því að jafna sig með tímanum.
13. M tannlæknir gaf skýrslu í gegnum fjarfundarbúnað og staðfesti áverkavottorð, dags. 29. júlí 2025, sem hún ritaði og sendi Sjúkratryggingum Íslands. Kvað hún brotaþola hafa komið til sín 21. mars 2025 með brotna framtönn. Ekki hafi verið unnt að laga tönnina þar sem hún hafi verið í rótfyllingarferli sem hafi greinilega verið vanrækt lengi og hafi verið sýking fyrir ofan tönnina. Kvaðst vitnið hafa hreinsað sýkinguna og lokað með bráðabirgðafyllingu, tekið myndir og gefið brotaþola nýjan tíma, sem hann hafi ekki mætt í. Aðspurð kvaðst vitnið hafa fengið upplýsingar um að brotaþoli hefði lent í líkamsárás, en ekki fengið frekari upplýsingar. Aðspurð kvað hún þessa áverka á tönnum geta samræmst því að brotaþoli hafi verið sleginn með krepptum hnefa í andlitið, en kvað tönnina hafa verið veika fyrir og því hafi þurft minna högg til að hún brotnaði. Spurð af verjanda hvort unnt væri að fullyrða að tönnin hefði brotnað við högg kvað vitnið ekki unnt að fullyrða það en eitthvað hefði gerst til að tönnin brotnaði. Ástand tanna brotaþola hafi verið almennt lélegt og tönnin þess vegna veik fyrir. Kvaðst vitnið geta fullyrt út frá röntgenmyndum að um ferskt brot væri að ræða.
14. Vitnin I, J og K gáfu skýrslur í gegnum fjarfundarbúnað, en þeir voru allir fangar í húsi […] á Litla-Hrauni er umrætt atvik átti sér stað og sjást m.a. á upptökunni úr eftirlitsmyndavélinni. Kváðust þeir hvorki hafa heyrt nokkur læti né orðið varir við neitt óeðlilegt umrætt sinn. Ekki þykir ástæða til að rekja framburði þeirra frekar.

V

Niðurstaða

Ákæra lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu útgefin 14. júlí 2025

Ákæruliðir 1, 2, 3 og 6

1. Ákærði játaði afdráttarlaust sök samkvæmt þessum ákæruliðum og er játning hans í samræmi við rannsóknargögn málsins. Með játningu ákærða og gögnum málsins er sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er þar gefin að sök og eru brot ákærða rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur samkvæmt greindum ákæruliðum.

Ákæruliðir 4 og 5

1. Ákærða er í þessum ákæruliðum annars vegar gefin að sök hótun með því að hafa á þeim stað og tíma sem greinir í ákæru sest inn í bifreið, tekið upp hníf og hótað að leggja til B með hnífnum, sem hafi verið til þess fallið að vekja hjá henni ótta um líf sitt, heilbrigði og velferð (ákæruliður 4). Er háttsemin í ákæru talin varða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Hins vegar er ákærða gefið að sök rán með því að hafa á sama tíma og stað og greinir í ákærulið 4, með hótunum, vopnaður hnífi, ógnað C og tekið af honum farsíma hans og haft á brott með sér, en síminn fannst í fórum ákærða tveimur dögum síðar er lögregla hafði afskipti af honum (ákæruliður 5). Er þessi háttsemi í ákæru talin varða við 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.
2. Ákærði neitar því að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í þessum ákæruliðum. Kemur þá til úrlausnar hvort ákæruvaldið hafi axlað þá sönnunarbyrði sem á því hvílir samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008. Við sönnunarmatið þarf að gæta þeirrar meginreglu sem kemur fram í 1. mgr. 109. gr. sömu laga, en samkvæmt henni metur dómari hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé komin fram um hvert það atriði er varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur ákærða hafi, vitnisburðir, mats- og skoðunargjörðir, skjöl og önnur sýnileg sönnunargögn. Samkvæmt 115. gr. laga nr. 88/2008 metur dómari sönnunargildi framburðar ákærða fyrir dómi, þar á meðal trúverðugleika hans, við úrlausn máls. Samkvæmt ákvæðinu skal í því sambandi m.a. huga að ástandi og hegðun ákærða við skýrslugjöf og stöðugleika í frásögn hans. Samkvæmt 126. gr. sömu laga metur dómari sönnunargildi vitnisburðar við úrlausn máls og skal í því sambandi hugað að afstöðu vitnis til ákærða og eftir atvikum brotaþola, hagsmunum þess af málsúrslitum, þroska þess, áreiðanleika skynjunar þess á atvikum, minni, ástandi og hegðun þess við skýrslugjöf, öryggi þess og skýrleika í svörum og samræmi við frásögn. Þá skal dómur reistur á þeim sönnunargögnum sem færð eru fram fyrir dómi, sbr. 1. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008.
3. Einungis ákærði og brotaþolarnir B og C eru til frásagnar um atvikin inni í bifreiðinni umrætt sinn, en H, sem einnig var viðstödd, nýtti sér rétt sinn til að skorast undan því að gefa vitnaskýrslu í málinu vegna tengsla sinna við ákærða, eins og að framan er rakið. Enn fremur er ljóst að brotaþolinn B var ekki lengur inni í bifreiðinni er atvikin sem ákært er fyrir í ákærulið 5 áttu sér stað. Þá kaus ákærði að tjá sig ekki um sakarefnið á rannsóknarstigi. Í skýrslu ákærða fyrir dómi neitaði hann að hafa hótað brotaþolanum B og kvaðst ekki hafa haft neinn hníf meðferðis. Kvaðst hann einungis hafa verið æstur og pirraður og kvað mögulegt að fólkinu hafi fundist hann ógnandi vegna þess, en það hafi ekki verið ásetningur sinn að hóta neinum. Að sama skapi neitaði hann að hafa með hótunum, vopnaður hnífi, rænt síma af brotaþolanum C, heldur kvaðst hafa beðið hann um símann til að hringja úr honum, farið að rífast við brotaþola og svo hafi hann rokið út úr bifreiðinni án þess að átta sig á því að hann væri enn með símann.
4. Framburðum brotaþolanna C og B fyrir dómi bar ekki fyllilega saman. Þannig greindi brotaþolinn C frá því að ákærði hefði hótað B með orðum og sagst ætla að skera hana á háls. Jafnframt að ákærði hafi hótað henni þessu áður en eða í þann mund sem hann tók upp hnífinn og beindi honum að B og að B hafi „fríkað út“ við að sjá hnífinn og hlaupið út úr bifreiðinni ásamt H. Brotaþolinn B greindi hins vegar frá því að hún myndi ekki eftir að ákærði hefði hótað henni með orðum heldur hefði hún skilið þá háttsemi ákærða að leggja hnífinn upp við háls hennar sem hótun um að stinga hana. Brotaþolunum ber ekki heldur fyllilega saman um það hvernig ákærði hafi beitt hnífnum umrætt sinn. Brotaþolinn C greindi frá því að ákærði hefði verið með hnífinn á milli framsætanna og kvaðst halda að hnífurinn hafi verið um 5–10 cm frá B, en sú síðarnefnda kvaðst hafa fundið fyrir hnífnum upp við hálsinn á sér.
5. Á meðal gagna málsins er ljósmynd af hníf með hvítu og gráu skafti, en ekki er getið um hnífinn á munaskýrslu í rannsóknargögnum. Hnífurinn á myndinni samsvarar lýsingu sem brotaþolinn C gaf hjá lögreglu nokkrum dögum eftir atvikið að því leyti að hann sagði skaftið hafa verið grátt og hvítt að lit. Fyrir dóminum sagði hann hins vegar að skaftið hefði verið fjólublátt. Ákærða var í skýrslutöku hjá lögreglu sýnd ljósmyndin af hnífnum, sem mun hafa verið í fórum hans við handtöku, og neitaði hann að tjá sig um myndina en afsalaði sér hnífnum til eyðingar.
6. Þrátt fyrir framangreint ósamræmi milli framburða brotaþolanna fyrir dómi ber þeim þó saman um að ákærði hafi tekið upp hníf og beint hnífnum að brotaþolanum B. Ákærði hefur sjálfur borið um að hafa verið æstur og að mögulegt sé að fólkinu í bílnum hafi fundist hann ógnandi. Er það mat dómsins með hliðsjón af framangreindu, gegn neitun ákærða, að lögfull sönnun hafi tekist um að hann hafi tekið upp hníf umrætt sinn og beint hnífnum að brotaþolanum B, þótt ekki verði talið sannað að hann hafi lagt hnífinn upp að hálsi hennar og ekki er heldur ákært fyrir það. Mátti brotaþoli skilja þessa háttsemi ákærða sem hótun um að leggja til hennar með hnífnum og var þetta til þess fallið að vekja hjá henni ótta um líf sitt, heilbrigði og velferð. Að þessu virtu verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákærulið 4.
7. Ákærði og brotaþolinn C eru einir til frásagnar um það sem átti sér stað í bifreiðinni eftir að stelpurnar fóru út úr henni. Ber þeim saman um að brotaþoli hafi rétt ákærða umræddan farsíma og enn fremur er óumdeilt að ákærði fór með símann út úr bifreiðinni og hann fannst í fórum hans við handtöku tveimur dögum síðar. Ákærði bar því við í skýrslu sinni fyrir dómi að hann hefði tekið símann óvart með sér út úr bifreiðinni og að það hafi ekki verið ætlun hans að ræna símanum. Að mati dómsins er sá framburður hans ótrúverðugur og í raun fjarstæðukenndur.
8. Hér að framan var lagt til grundvallar, gegn neitun ákærða, að hann hefði tekið upp hníf í bifreiðinni áður en stelpurnar hlupu út. Hefur framburður brotaþolans C verið staðfastur um að ákærði hafi hótað honum með hnífnum og viljað fá hjá honum peninga en þar sem brotaþoli hafi ekki átt neina peninga hafi ákærði látið hann afhenda sér símann. Jafnframt kom fram hjá brotaþola að hann hafi verið mjög hræddur við ákærða og óöruggur vegna hnífsins og mátti skilja framburð hans á þann veg að hann hafi ekki þorað annað en að afhenda ákærða símann vegna þess að hann hafi verið hræddur um að ákærði myndi beita hnífnum. Það er mat dómsins að virtu öllu framangreindu að ákærði hafi með þessari háttsemi neytt farsímann út úr brotaþola með hótun um að beita hnífnum gegn honum og þannig gerst sekur um rán. Verður ákærði því sakfelldur samkvæmt ákærulið 5.

Ákæra héraðssaksóknara útgefin 27. nóvember 2025

1. Ákærði játaði afdráttarlaust sök samkvæmt þessari ákæru og er játning hans í samræmi við rannsóknargögn málsins. Með játningu ákærða og gögnum málsins er sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er þar gefin að sök og eru brot ákærða rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur samkvæmt greindri ákæru.

Ákæra lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu útgefin 8. desember 2025

1. Ákærða er í þessari ákæru gefin að sök líkamsárás með því að hafa á þeim stað og tíma sem greinir í ákæru veist með ofbeldi að G og slegið hann með krepptum hnefa í andlitið með þeim afleiðingum sem nánar greinir í ákæru. Er þessi háttsemi í ákæru talin varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.
2. Ákærði neitar að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærunni. Við mat á því hvort ákæruvaldið hefur axlað sönnunarbyrði sína í málinu ber að hafa hliðsjón af þeim sönnunarreglum sem fjallað er um í málsgrein 47 að framan. Þá ber við úrlausn málsins að leggja mat á innra samræmi framburða bæði fyrir dómi og hjá lögreglu, með tilliti til þess hvort mótsagna gæti, auk þess sem leggja þarf mat á ytra samræmi framburðar í ljósi annarra sönnunargagna í málinu. Jafnframt hefur þýðingu við þetta mat að ákærði kaus að tjá sig ekki um málið bæði á rannsóknarstigi og fyrir dómi og er því ekki við framburð hans að styðjast við úrlausn málsins.
3. Brotaþolinn, G, lýsti atvikum á þann veg fyrir dómi að ákærði hefði komið inn í klefa brotaþola, sett úr sitt um hnúa sér og kýlt brotaþola tveimur höggum með krepptum hnefa, annars vegar fyrir ofan vinstri augabrún og hins vegar á munninn. Jafnframt greindi brotaþoli frá því að tveir aðrir menn hefðu verið með ákærða, allir þrír hefðu komið inn í herbergið (klefann), ákærði hefði veitt honum fyrra höggið og svo hefðu hinir tveir haldið brotaþola niðri meðan ákærði kýldi hann síðara högginu. Eftir þetta hafi brotaþoli komið „þeim öllum út úr klefanum“. Í skýrslu sinni hjá lögreglu greindi brotaþoli hins vegar frá því að ákærði hefði komið inn í klefa brotaþola og lokað hurðinni og svo kýlt hann tvisvar til þrisvar sinnum og hafi haft eitthvað á hendinni, annað hvort úr eða hring, en greindi ekki frá neinum öðrum á vettvangi umrætt sinn. Þegar þetta misræmi var borið undir brotaþola sagði hann að það væri rétt að ákærði hefði komið inn í klefann og lokað hurðinni og veitt honum höggin tvö, en brotaþoli hefði samt séð hina mennina tvo hjá hurðinni og að þeir hefðu staðið fyrir svo brotaþoli kæmist ekki út. Kvaðst hann hafa skilið þetta svo að þeir hefðu verið þarna ákærða til halds og trausts.
4. Samkvæmt framangreindu var framburður brotaþola fyrir dómi ekki í samræmi við framburð hans hjá lögreglu, og enn fremur tók framburðurinn breytingum á meðan hann gaf skýrslu fyrir dómi. Þetta innra ósamræmi dregur úr trúverðugleika og þar með sönnunargildi framburðarins, en að mati dómsins kann misræmið þó að einhverju leyti að skýrast af erfiðleikum við túlkun. Þá er framburður brotaþola fyrir dómi einnig í ytra ósamræmi við það sem kemur fram á upptökunni úr öryggismyndavélinni sem rakin er að framan, öfugt við framburð hans hjá lögreglu sem samrýmist því sem kemur fram á upptökunni, svo langt sem hún nær. Upptakan sýnir eingöngu ákærða og brotaþola fara inn í klefa ákærða og ekki sést á neinum tímapunkti að tveir menn séu í eða við hurðina að meina brotaþola útgöngu. Á upptökunni sést þó að á meðan ákærði er inni í klefa brotaþola gengur fremur lágvaxinn, dökkhærður maður, sem síðar á upptökunni sést að er vitnið K, fram hjá klefanum og fer til vitnanna I og J, sem sátu og horfðu á fótbolta í sjónvarpinu. Enginn þessara manna sést á neinum tímapunkti fara að klefa brotaþola, en þeir voru þó í almenningnum ekki mjög langt frá.
5. Ekki fór fram nein rannsókn á vettvangi og lögregla var ekki kölluð til í fangelsið er atvikið átti sér stað. Hófst raunar lögreglurannsóknin ekki fyrr en fimm dögum seinna, 25. mars 2025, þegar verjandi brotaþola hafði samband við lögreglu og pantaði tíma til að leggja fram kæru. Þannig eru engin gögn í málinu um rannsókn á klefa brotaþola þar sem hin meinta líkamsárás átti sér stað, enda fór slík rannsókn ekki fram. Er þetta að mati dómsins aðfinnsluvert. Skýrslur fangavarða um atvikið eru einnig stuttar og ekki eins nákvæmar og æskilegt væri.
6. Á hinn bóginn liggur fyrir upptakan úr öryggismyndavélinni, sem að mati dómsins er mjög skýr. Sýnir hún greinilega að ákærði gengur inn í klefa brotaþola, lokar hurðinni á eftir sér og er þar inni í rúma mínútu, þar til þeir koma báðir út aftur og þá er brotaþoli með greinilegan áverka fyrir ofan augabrún. Jafnframt sjást þeir fara aftur inn í klefann stuttu síðar og dvelja þar í nokkrar sekúndur og koma svo fram og sést brotaþoli þá setja hönd sína á vinstra auga sitt. Enginn annar en ákærði og brotaþoli sáust fara inn og út úr klefa brotaþola. Ákærði hefur kosið að tjá sig ekki um málið og því er ekki hægt að styðjast við framburð hans. Þótt framburður brotaþola hafi ekki verið svo skýr sem skyldi, sem dómurinn telur að kunni að einhverju leyti að skýrast af vandamálum varðandi túlkun, hefur hann þó bæði hjá lögreglu og fyrir dómi verið skýr um að ákærði hafi veitt sér þá áverka sem hann hlaut umrætt sinn. Þá fær framburður brotaþola stoð í læknisvottorði og vottorði tannlæknis um áverka brotaþola og framburðum þeirra sem rituðu vottorðin fyrir dómi, eins og rakið hefur verið að framan, en þó einkum í hinni skýru upptöku sem sýnir að mati dómsins að enginn annar en ákærði kemur til greina sem gerandi.
7. Að öllu framangreindu virtu, og gegn neitun ákærða, er að mati dómsins hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi slegið brotaþola með krepptum hnefa í andlitið með þeim afleiðingum sem greinir í ákæru. Verður ákærði samkvæmt þessu sakfelldur fyrir líkamsárás og er brotið rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákvörðun refsingar – upptaka

1. Ákærði er fæddur í […]. Samkvæmt sakavottorði, dags. 9. apríl 2026, á hann nokkurn sakaferil að baki. Ákærði gekkst undir tvær lögreglustjórasáttir 1. nóvember 2020 vegna umferðarlagabrota. Með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 28. febrúar 2022 hlaut ákærði 18 mánaða fangelsisrefsingu, m.a. fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás og brot gegn valdstjórninni. Með dómi héraðsdóms 5. maí 2022 var ákærða gerður hegningarauki og hlaut hann fjögurra mánaða fangelsi fyrir rán. Þá var ákærða gert að sæta fangelsi í tvö ár fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás og brot gegn valdstjórninni með dómi héraðsdóms 23. mars 2023 og lauk afplánun þess dóms 3. febrúar 2026. Loks var ákærði dæmdur í 12 mánaða fangelsi fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás og hlutdeild í ráni með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 9. febrúar 2026 og hefur þeim dómi verið áfrýjað til Landsréttar. Brot ákærða nú eru framin fyrir uppkvaðningu síðast greinds dóms héraðsdóms og verður honum því gerður hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.
2. Ákærði er nú sakfelldur fyrir þrjú brot gegn valdstjórninni, tvær líkamsárásir, hótun og rán, auk sérrefsilagabrota, sem ákært var fyrir í þremur ákærum. Ákærða til málsbóta er litið til þess að hann játaði alfarið sök samkvæmt ákæru útgefinni af héraðssaksóknara 27. nóvember 2025 og játaði sök í fjórum ákæruliðum af sex í ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 14. júlí 2025. Á hinn bóginn er ekki unnt að líta fram hjá því að brot ákærða eru ítrekuð og sum hver mjög alvarleg. Að öllu framangreindu virtu, og með vísan til dómaframkvæmdar og 1., 2., 3., 6. og 7. tl. 1. mgr. 70. gr. og 1. mgr. 218. gr. c í almennum hegningarlögum, sbr. 77. gr. og 78. gr. sömu laga, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 12 mánaða fangelsi. Með hliðsjón af sakaferli ákærða þykir ekki fært að skilorðsbinda refsinguna.
3. Með vísan til lagaákvæða í ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 14. júlí 2025 eru gerð upptæk 19,4 g af maríhúana (efnaskýrslur nr. […] og […]) og 2,08 g af kókaíni (efnaskýrsla nr. […]).

Einkaréttarkröfur

Brotaþoli A

1. Af hálfu þessa brotaþola er gerð krafa um miskabætur að fjárhæð 1.500.000 krónur, þjáningabætur að fjárhæð 52.710 krónur og lögmannskostnað að fjárhæð 190.147, auk vaxta eins og nánar greinir í bótakröfunni sem tekin er upp í ákæru. Þá var við munnlegan málflutning gerð krafa um hæfilegan lögmannskostnað vegna málsmeðferðar fyrir dómi.
2. Krafan um þjáningabætur er byggð á því að brotaþoli hafi verið veikur í skilningi 3. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 í a.m.k. fjórar vikur. Engin gögn hafa verið lögð fram um að brotaþoli hafi verið veikur í skilningi umrædds ákvæðis skaðabótalaga og verður ákærða því ekki gert að greiða þennan hluta dómkröfu brotaþola.
3. Brotaþoli á rétt til miskabóta úr hendi ákærða á grundvelli a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Við mat á miskabótum er horft til alvarleika árásarinnar og þeirra líkamlegu afleiðinga sem staðfest eru með læknisvottorði. Þótt ekki liggi fyrir gögn um andlegar afleiðingar árásarinnar eru brot sem þessi til þess fallin að valda brotaþola miska. Að þessu virtu, og atvikum máls að öðru leyti, þykja miskabætur brotaþola réttilega ákvarðaðar 800.000 krónur. Um vexti og dráttarvexti fer svo sem í dómsorði greinir, en bótakrafan var sannanlega birt fyrir ákærða við þingfestingu málsins 25. september 2025.
4. Þá á brotaþoli rétt á málskostnaði úr hendi ákærða, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008, svo sem hann hefur krafist. Þykir málskostnaður brotaþola vera hæfilega ákveðinn 406.080 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Brotaþoli G

1. Af hálfu þessa brotaþola er gerð krafa um miskabætur að fjárhæð 1.500.000 krónur, auk vaxta eins og nánar greinir í bótakröfunni sem tekin er upp í ákæru. Þá er gerð krafa um hæfilegan lögmannskostnað í samræmi við tímaskýrslu.
2. Brotaþoli á rétt til miskabóta úr hendi ákærða á grundvelli a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Við mat á miskabótum er horft til alvarleika árásarinnar og þeirra líkamlegu afleiðinga sem staðfest eru með læknisvottorði. Þótt ekki liggi fyrir gögn um andlegar afleiðingar árásarinnar eru brot sem þessi til þess fallin að valda brotaþola miska. Að þessu virtu, og atvikum máls að öðru leyti, þykja miskabætur brotaþola réttilega ákvarðaðar 1.000.000 króna. Um vexti og dráttarvexti fer svo sem í dómsorði greinir, en bótakrafan var sannanlega birt fyrir ákærða við þingfestingu málsins 18. desember 2025.
3. Þá á brotaþoli rétt á málskostnaði úr hendi ákærða, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008, svo sem hann hefur krafist. Þykir málskostnaður brotaþola, með hliðsjón af tímaskýrslu lögmanns hans, vera hæfilega ákveðinn 530.100 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts og 43.710 krónur í aksturskostnað lögmannsins.

Sakarkostnaður

1. Í samræmi við úrslit málsins, og með vísan til 235. gr., sbr. 233. gr., laga nr. 88/2008 verður ákærða gert að greiða allan sakarkostnað málsins, en til þess kostnaðar teljast málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans og annar sakarkostnaður samkvæmt þremur heildaryfirlitum um sakarkostnað. Ákærði greiði þannig málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Snorra Sturlusonar lögmanns, sem að virtu umfangi málsins og tímaskýrslu þykja hæfilega ákveðin 3.039.240 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 59.200 krónur í aksturskostnað. Enn fremur greiði ákærði samtals 215.698 krónur í annan sakarkostnað.
2. Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið Júlí Karlsson aðstoðarsaksóknari.
3. Guðrún Sesselja Arnardóttir héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, Gabríel Douane Boama, sæti fangelsi í 12 mánuði.

Gerð eru upptæk 19,4 g af maríhúana (efnaskýrslur nr. […] og […]) og 2,08 g af kókaíni (efnaskýrsla nr. […]).

Ákærði greiði A 800.000 krónur í miskabætur, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 25. júlí 2023 til 25. október 2025, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, og 406.080 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði G 1.000.000 króna í miskabætur, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 20. mars 2025 til 18. janúar 2026, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, og 573.810 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Snorra Sturlusonar. 3.039.240 krónur, 59.200 krónur í aksturskostnað verjandans, og 215.698 krónur í annan sakarkostnað.

Guðrún Sesselja Arnardóttir