Dómstólaleit

Mál   þetta,   sem   dómtekið   var   19.   mars   2018,   var   höfðað   með   ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dags. 12. febrúar 2019, á hendur: „Martynas Cemerys, kt. [...], [...], fyrir hegningar- og umferðarlagabrot með því að hafa, [...] 2016, ekið bifreiðinni [...] austur [...] í Reykjavík, tekið vinstri beygju inn á gatnamót [...] og [...] án nægjanlegrar aðgæslu og varúðar og ekið í veg fyrir bifhjólið [...], sem ekið var vestur   [...],   þannig   að   árekstur   varð   með   bifreiðinni   og   bifhjólinu   með   þeim afleiðingum að ökumaður bifhjólsins, A, kt. [...], kastaðist af því og hlaut brot á [...] og [...]. (Mál nr. 007-2016-41135) Teljast brot þessi varða við 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 1. mgr. 4. gr. og 1. og 6. mgr. 25. gr., sbr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess   er   krafist   að   ákærði   verði   dæmdur   til   refsingar   og   til   greiðslu   alls sakarkostnaðar.“

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Þá krefst hann hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök. Brot ákærða er meðal annars heimfært til 1. mgr. 4. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Með hliðsjón af dómi Hæstaréttar í máli nr. 33/2012 telst það ákvæði ekki viðhlítandi refsiheimild, sbr. 1. mgr. 69. gr. stjórnarskrárinnar og 1. mgr. 7. gr. mannréttindasáttmála   Evrópu.  Verður   ákærða   því   ekki   refsað   fyrir   brot   á   því ákvæði. Að öðru leyti er fallist á heimfærslu brotsins til refsiákvæða.

Ákærða hefur ekki áður verið gerð refsing. Langt er liðið frá því að atvik áttu sér stað, nánar tiltekið [...] 2016. Beiðni um áverkavottorð er dagsett [...] 2016 og liggur það fyrir í gögnum málsins, dagsett [...] 2016. Greining samkvæmt vottorðinu er [...]. Verknaðarlýsing í ákæru er lýtur að áverkum er greinilega byggð á þessu vottorði. Á hinn bóginn virðist rannsókn málsins hafa legið niðri allt þar til vottorð sérfræðings barst lögreglu en það er móttekið [...] 2018. Ákæra í málinu er dagsett   12.   febrúar   2019.   Verður   ákærða   ekki   kennt   um   þann   drátt   sem   er aðfinnsluverður.

Að því virtu þykir rétt að fresta ákvörðun um refsingu ákærða og falli hún niður að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns Bjarna Hólmars Einarssonar lögmanns, 105.400 krónur og 37.100 krónur í annan sakarkostnað samkvæmt   framlögðu   yfirliti.  Tekið   er   tillit   til   virðisaukaskatts   við   ákvörðun þóknunar.

Sigríður Hjaltested héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákvörðun um refsingu ákærða, Martynas Cemerys, er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns Bjarna Hólmars Einarssonar lögmanns, 105.400 krónur og 37.100 krónur í annan sakarkostnað.

Sigríður Hjaltested (sign.)