Dómstólaleit

Dómur

Mál þetta, sem var tekið til dóms 13. október sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af Garðlist ehf., Tunguhálsi 7, Reykjavík, á hendur húsfélaginu Tjarnarbóli 14, Seltjarnarnesi, með stefnu birtri 9. nóvember 2019.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða honum 48.662 kr., með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, frá 27. maí 2019 til greiðsludags. Til vara er þess krafist að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda aðra lægri fjárhæð að mati dómsins. Í báðum tilvikum er krafist málskostnaðar úr hendi stefnda.

Stefndi krefst aðallega sýknu af öllum kröfum stefnanda, en til vara að dómkröfur stefnanda verði lækkaðar verulega. Í báðum tilvikum er krafist málskostnaðar úr hendi stefnanda.

I

Haustið 2015 óskaði stefndi eftir tilboði frá stefnanda um slátt á grasflöt umhverfis húsið. Leiddi það til samnings þannig að stefnandi kæmi að jafnaði á tveggja vikna fresti yfir sumartímann. Samningurinn var ótímabundinn og uppsegjanlegur af hálfu beggja aðila hvenær sem var. Samkvæmt samningnum myndi stefnandi að óbreyttu hefja aftur slátt að ári en tilkynna stefnda að sláttur sumarsins væri að hefjast og hvenær von væri á fyrsta slætti. Ef ekkert svar bærist liti stefnandi svo á að óskað væri eftir óbreyttri þjónustu. Í samningnum er tekið fram að ef um húsfélag væri að ræða væri æskilegt að valinn væri einn aðili innan húsfélagsins sem sæi um öll samskipti við fyrirtækið. Skráður tengiliður er „A“. Ekkert tölvupóstfang er tilgreint í samningnum.

Stefndi kveður að í fyrstu hafi stefnandi sinnt þjónustu sinni nokkurn veginn í samræmi við það sem við mátti búast sem og tilkynningum vegna þjónustunnar. Öðru hvoru hafi stefndi þó þurft að kvarta vegna ófullnægjandi þjónustu, samanber tölvuskeyti 1. júní 2016. Stefndi kveður að eftir því sem árin hafi liðið hafi gætt vaxandi óánægju meðal íbúðareigenda með þjónustu stefnanda og hafi það verið mál íbúa að leita annað.

Stefnandi kveður að vorið 2019 hafi hann sent tilkynningu um fyrirhugaðan slátt sumarið 2019 og hvenær hann myndi hefjast. Stefndi hafnar því. Hann hafi litið svo á að ekki yrði af frekari þjónustu af hálfu stefnanda, enda engin tilkynning borist.

Stefnandi kvaðst hafa sent starfsmann til að slá grasflöt stefnda tvívegis í maímánuði, það er 6. og 18. maí 2019. Stefndi telur að í hvorugt skiptið hafi sést ummerki um að grasið hefði verið slegið.

Hinn 27. maí 2019 sendi stefnandi stefnda hinn umþrætta reikning fyrir fulla þjónustu í tvö skipti, án þess að fram kæmi á reikningnum hvenær ætlaður sláttur hafi farið fram. Áður hafði stefndi komið á framfæri athugasemdum sínum og hafnað greiðslu reikningsins. Stefndi kveðst þá hafa lagt til málamiðlun, þ.e. að greiða fyrir annað skiptið og með það fyrir augum að sætta málið, en því hafi stefnandi hafnað.

Við aðalmeðferð málsins gáfu eftirtaldir skýrslur fyrir dómi. Af hálfu stefnanda gaf Brynjar Kjærnested aðilaskýrslu og þeir Jónatan Atli Sveinsson og Heiðar Þór Stefánsson, starfsmenn stefnanda, gáfu vitnaskýrslur. Af hálfu stefnda gaf Jón Gústafsson, formaður húsfélagsins, aðilaskýrslu og þær Elín Árnadóttir og Snæfríður Sól Guðmundsdóttir, íbúar að Tjarnabóli 14, gáfu vitnaskýrslur.

II

Stefnandi kveðst sérhæfa sig í garðyrkju- og viðhaldsþjónustu og byggist krafan á reikningi nr. 2710 sem gefinn hafi verið út 27. maí 2019, með gjalddaga sama dag og eindaga 11. júní 2019. Fjárhæð reikningsins er 48.662 kr. sem sé stefnufjárhæð málsins, auk dráttarvaxta.

Stefnandi byggir á því að umsaminn gjalddagi í viðskiptum stefnda við stefnanda sé sá dagur sem fram kemur á reikningnum og sé stefnufjárhæðin og dráttarvextir miðaðir við það tímamark. Þar sem skuldin hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir sé nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Byggt sé á reglum samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Vísað sé til meginreglna laga nr. 42/2000 um þjónustukaup. Varakrafan byggist á því að stefnandi eigi rétt á sanngjarnri þóknun fyrir vinnu sína á grundvelli almennra reglna kröfu- og samningaréttar. Dráttarvaxtakrafan styðst við lög nr. 38/2001um vexti og verðtryggingu.

III

Sýknukrafa stefnda byggist á því að stefnandi hafi enga þjónustu veitt, en í öllu falli hafi þjónusta stefnanda verið gagnslaus. Þá hafi stefndi ekki óskað eftir þjónustu stefnanda enda hafi stefnandi ekki fylgt þeirri samningsvenju aðila að tilkynna um fyrirhugaða þjónustu og kjör og gefa stefnda kost á að þiggja eða hafna frekari þjónustu.

Fari svo ólíklega að stefnanda takist að sýna fram á framlag af einhverju tagi, að beiðni stefnda, sé byggt á því að þjónusta stefnanda hafi verið verulega gölluð, sbr. 9. gr. þjónustukaupalaga nr. 42/2000. Stefnda hafi því verið heimilt að halda eftir greiðslu þar til úrbætur færu fram, sbr. 3. mgr. 11. gr. þjónustukaupalaga nr. 42/2000. Stefnandi hafi ekki boðið úrbætur og hafi stefndi því leitað annað eftir þjónustunni, sbr. heimild 2. mgr. sömu greinar. Þar við sitji og sé greiðsluskylda stefnda engin.

Varakrafa stefnda sé byggð á því að ætluð þjónusta stefnanda hafi verið verulega gölluð og stefndi eigi því rétt á afslætti sem svari til gallans, sbr. 13. gr. l. nr. 42/2000. Ætluð þjónusta stefnanda hafi verið gagnslaus, eins og áður segir, og sé því greiðsluskylda stefnda engin en í öllu falli mjög takmörkuð. Stefndi byggir einnig á því að það verð sem stefnandi áskilji sér fyrir ætlaða þjónustu sé ekki sanngjarnt með hliðsjón af því hver vinnan var; að aka hring í kringum hús.

Að öðru leyti en að ofan greinir vísar stefndi til meginreglna samninga- og kröfuréttar um vanefndir, og vanefndaúrræði.

IV

Ágreiningslaust er í málinu að vorið 2015 komst á samningur um að stefnandi myndi sjá um garðslátt fyrir stefnanda. Samkvæmt samningnum bar honum að senda viðskiptavinum sínum bréf að vori, þess efnis að sláttur sumarsins væri að hefjast og einnig átti að tilgreina hvenær von væri á fyrsta slætti sumarsins. Það kveðst stefnandi hafa gert með tölvuskeyti 3. maí 2019. Tölvuskeyti þetta hefur verið lagt fram í málinu og kemur þar fram að stefnandi byrji að slá fyrstu umferð á næstu dögum. Tölvuskeyti þetta ber ekki með sér hverjir séu viðtakendur þess. Því er ósannað að umrætt tölvuskeyti hafi verið sent stefnda, svo sem stefnandi heldur fram.

Stefnandi kveðst hafa slegið grasflötina í tvígang, þ.e. 6. og 18. maí 2019. Stefndi hafnar því að þjónustan hafi verið veitt, en í öllu falli hafi hún verið gagnslaus. Stefnandi hefur sönnunarbyrði fyrir því að sláttur hafi farið fram.

Stefnandi vísar til tveggja tölvuskeyti frá 7. og 20. maí á netfangið: B þar sem fram komi að fyrirtækið hafi slegið grasblettinn tiltekna daga. Í vitnaskýrslu Jónatans Atla Sveinssonar kvaðst hann ekki hafa sannreynt, að slátturinn hefði farið fram áður en tölvuskeytin voru send. Þessi tölvuskeyti sanna ekki, að mati dómsins, að þjónustan hafi verið innt af hendi. Hér ber einnig að líta til þess að nefnt tölvupóstfang er ekki á samningi málsaðila frá 2015 sem og þess, að engin sönnun liggur fyrir um það að tölvuskeytunum hafi verið veitt viðtaka. Gegn neitun stefnda ber stefnandi hallann af þessu og er því ætlaður sláttur 6. maí 2019 ósannaður.

Varðandi sláttinn 18. maí 2019 þá kannast tveir íbúar að Tjarnarbóli 14 við að sláttutæki frá stefnanda hafi komið að Tjarnarbóli 14 og farið yfir blettinn, en lýsa því fyrir dómi að þjónustan hafi verið með öllu ófullnægjandi. Stefndi hafði strax uppi athugasemdir við stefnanda með tölvuskeytum 21. og 27. maí 2019. Ekki verður séð af gögnum málsins að stefnandi hafi brugðist þannig við að bjóða fram lagfæringu á slættinum, heldur sendi hann stefnda hinn umþrætta reikning. Með þessu háttalagi fyrirgerði stefnandi rétti til að fá reikninginn greiddan, sbr. 3. mgr. 11. gr. laga nr. 40/2000.

Með vísan til þess sem að framan greinir hefur stefnanda ekki tekist að sanna að hann eigi kröfu til greiðslu hins umþrætta reiknings. Því ber að sýkna stefnda af kröfum stefnanda.

Það athugast að stefna málsins er verulega fábrotin. Skortir á lýsingu málavaxta og á hvaða málsástæðum sé byggt. Við aðalmeðferð málsins mótmælir stefndi öllum nýjum málsástæðum sem stefnandi hafði uppi við aðalmeðferð málsins. Með vísan til 5. mgr. 101. gr. laga um meðferð einkamála skulu málsástæður og mótmæli koma fram jafnskjótt og tilefni verður til. Að öðrum kosti má ekki taka slíkar yfirlýsingar til greina nema gagnaðili samþykki. Því eru málsástæður stefnanda, er hann bar fyrst upp við aðalmeðferð málsins, of seint fram komnar. Með vísan til 130. gr. laga um meðferð einkamála ber stefnanda að greiða stefnda málskostnað svo sem greinir í dómsorði. Fjárhæðin er ákvörðuð án tillits til virðisaukaskatts. Sigrún Guðmundsdóttir héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, Tjarnarból 14 húsfélag, er sýknað af kröfum stefnanda, Garðlistar ehf. Stefnandi, Garðlist ehf., greiði stefnda, Tjarnarbóli 14 húsfélagi, 600.000 kr. í málskostnað, að viðbættum virðisaukaskatti.

Sigrún Guðmundsdóttir (sign.)