Dómstólaleit

Mál þetta, sem dómtekið var mánudaginn 10. október 2016, er höfðað með ákæru,   útgefinni   af   lögreglustjóranum   á   höfuðborgarsvæðinu   31.   maí   2016,   á hendur Axel Rúnari Clausen, kt. 000000-0000, Furugrund 77, Kópavogi, fyrir eftirtalin þjófnaðarbrot með því að hafa:

1. Föstudaginn 20. nóvember 2015, á höfuðborgarsvæðinu, notað greiðslukort Henry Þórs Reynissonar til að fylla á símainneign hjá Nova að fjárhæð 4.990 krónur.
2. Mánudaginn 5. október 2015, í verslun Krónunnar að Bíldshöfða 20 í Reykjavík, stolið kjötvörum, samtals að verðmæti 12.180 krónur.

   Teljast brot þessi varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

   Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

   Verjandi krefst þess að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvalds. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins, sem greiðist úr ríkissjóði.

   Ákæruliður 1

Málsatvik

Föstudaginn 11. desember 2015 mætti Henry Þór Reynisson hjá lögreglu og lagði fram kæru vegna heimildarlausra úttekta af bankareikningi sínum nr. 0115- 26-017080   með   debetkorti,   sem   hann   hafði   í   ógáti   skilið   eftir   í   hraðbanka Landsbanka Íslands við Hamraborg í Kópavogi þann 19. nóvember. Framvísaði hann hreyfingaryfirlitum vegna bankareikningsins þar sem fram kom að 20.000 krónur hefðu verið teknar út með kortinu kl. 16 þennan dag. Þá hefði það verið notað í þrígang daginn eftir, kl. 7:48, 8:21 og 9:06, en í öll skiptin hafði verið keypt símainneign hjá símafélaginu Nova. Athugun á upptökum úr eftirlitsmyndavél bankans leiddi í ljós að maður, sem lögregla bar kennsl á sem Ómar Örn Grímsson, hefði tekið peninga út úr hraðbankanum á þeim tíma sem fyrsta óheimila úttektin átti sér stað. Þá var kannað hjá símafélaginu hverjir væru skráðir notendur þeirra símanúmera, sem keyptar voru inneignir fyrir og reyndust það vera ákærði og nafngreind kona. Við yfirheyrslu hjá lögreglu 29. desember 2015 viðurkenndi Ómar Örn Grímsson að hafa tekið 20.000 krónur út af bankareikningi kæranda í umrætt sinn. Hann kvaðst ekki muna hvað hann hefði gert við debetkortið, en minnti að hann hefði   farið   með   það   í   samkvæmi   þar   sem   hann   var   staddur   með   ákærða   og framangreindri konu. Hann kvaðst ekkert kannast við úttektir af kortinu vegna kaupa á símainneignum daginn eftir.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu 14. janúar 2016 og kvaðst hann þá viðurkenna að hafa notað kortið til að kaupa inneign að fjárhæð 4.990 krónur fyrir farsíma sinn í umrætt sinn. Borinn var undir ákærða framburður Ómars Arnar Grímssonar um að hann hefði skilið debetkort kæranda eftir í vörslum ákærða og konunnar og kvaðst hann algerlega gangast við þessu. Ákærði neitaði sök fyrir dómi. Við aðalmeðferð málsins kvaðst hann hafa talið sig hafa heimild til að nota debetkortið með þeim hætti sem að framan greinir. Hann kvað Ómar Örn hafa haft kortið í fórum sínum og spurt hann hvort hann ætti að kaupa fyrir hann símainneign, sem ákærði kvaðst hafa þegið. Hann hefði gefið Ómar Erni upp símanúmer sitt og hefði Ómar greitt fyrir inneignina á netinu. Ákærði tók fram að hann myndi þetta óljóst, en þó myndi hann að þeir hefðu verið heima hjá honum þegar þetta átti sér stað. Ákærði gaf þá skýringu á framburði sínum hjá lögreglu að hann hefði gert sér grein fyrir því eftir á að kortinu hefði verið stolið. Við aðalmeðferð málsins upplýsti sækjandi að Ómar Örn Grímsson er nú látinn.

Niðurstaða

Við yfirheyrslu hjá lögreglu viðurkenndi ákærði að hafa notað debetkortið sem um ræðir til að fylla á símainneign sína, eins og lýst er í ákæru, eftir að Ómar Örn Grímsson hefði skilið það eftir í hans vörslu. Var framburður ákærða að þessu leyti í samræmi við lýsingar í framburðarskýrslu Ómars Arnar hjá lögreglu, sem óhætt þykir að leggja til grundvallar í málinu, sbr. 3. mgr. 111. gr. laga um meðferð sakamála nr.   88/2008.   Þykir   ákærði   ekki   hafa   gefið   trúverðugar   skýringar   á breyttum framburði sínum fyrir dóminum, en jafnframt er til þess að líta að hann kvaðst þar muna atvik óljóst í umrætt sinn. Samkvæmt framangreindu þykir sannað að ákærði hafi framið þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Vegna   bókunar   í   þingbók   í   þinghaldi   22.   júní   síðastliðinn   var   málið sérstaklega   flutt   með   hliðsjón   af   heimfærslu   háttsemi   ákærða   til   refsiákvæða samkvæmt   þessum   ákærulið.   Þykir   háttsemin   sem   ákærði   er   sakfelldur   fyrir réttilega færð undir  244. gr. almennra hegningarlaga, eins og í ákæru greinir. Ákæruliður 2

Málsatvik

Samkvæmt vettvangsskýrslu lögreglu frá mánudeginum 5. október 2015 voru höfð afskipti af ákærða í verslun Krónunnar við Bíldshöfða í Reykjavík. Kemur þar fram að öryggisvörður hafi veitt ákærða eftirför inni í versluninni og séð hann   stinga   inn   á   sig   vörum.   Þetta   hafi   jafnframt   sést   í   eftirlitsmyndavélum verslunarinnar. Ákærði hafi verið stöðvaður þegar hann var kominn fram fyrir kassa. Í skýrsluna er bókað að hann hafi viðurkennt brotið og sagst hafa verið að ná sér í eitthvað að borða. Nafnritun ákærða er að finna undir bókuninni. Fram kemur í skýrslunni   að   hún   sé   rituð   klukkan   17:05   og   fylgir   henni   kassastrimill verslunarinnar, prentaður klukkan 17:17, þar sem skráð er ýmiss konar kjötvara, samtals að verðmæti 12.180 krónur. Þá liggja fyrir myndupptökur úr eftirlitsmyndavél verslunarinnar. Ákærði   neitaði   sök   við   þingfestingu   málsins.   Í   skýrslu   sinni   við aðalmeðferð málsins kvaðst hann þó þekkja sig á framangreindum myndupptökum og   kannast   við   undirritun   sína   í   vettvangsskýrslu.   Spurður   um   ástæður   fyrir breyttum framburði kvaðst ákærði ekki muna atvik í umrætt sinn. Þá kvaðst hann ekki heldur muna hvaða vörur hann hefði sett inn á sig og því ekki geta játað sök samkvæmt ákæru. E, sem var að störfum sem öryggisvörður í versluninni, kvaðst hafa haft auga með ákærða þar sem honum hefði fundist eitthvað grunsamlegt við hann. Hann hefði gert samstarfsfélaga sínum, sem var við eftirlitsmyndavél verslunarinnar, viðvart. Sá hefði séð í myndavélinni að ákærði var að stinga inn á sig vörum og látið vitnið vita, en þeir hefðu verið í símasambandi á meðan á þessu stóð. Vitnið kvaðst hafa beðið eftir ákærða utan við verslunina og stöðvað hann þegar hann var kominn fram hjá kössum. Hann hefði fylgt ákærða inn á lagersvæði og   fengið   starfsmann   verslunarinnar   til   að   aðstoða   sig.   Ákærði   hefði   afhent vörurnar sem hann hefði haft innan klæða, en starfsmaðurinn hefði tekið við þeim, skannað þær inn á kassa og prentað út strimil, sem afhentur var lögreglumönnum sem komu á vettvang. Vitnið kvaðst hafa verið viðstatt þegar þetta var gert.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök og ber fyrir sig minnisleysi um atvik. Meðal gagna málsins er myndupptaka úr öryggismyndavél verslunarinnar í umrætt sinn þar sem ákærði   sést   taka   pakkningar   úr   kjötkæli   og   setja   í   innkaupakörfu.   Á   síðari myndskeiðum sést hann stinga pakkningum úr innkaupakörfunni inn undir úlpu sína. Þá hefur ákærði kannast við undirritun sína í vettvangsskýrslu lögreglu, þar sem hann játaði þjófnað og gaf þá skýringu að hann hefði verið að ná sér í eitthvað að borða. Samkvæmt framangreindu, og með vísan til vitnisburðar öryggisvarðar verslunarinnar sem rakinn hefur verið, telst sannað að ákærði hafi framið það brot sem honum er gefið að sök í ákæru og er háttsemin þar rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í nóvember 1980. Samkvæmt sakavottorði á hann að baki nokkurn sakaferil, allt aftur til ársins 2004. Við ákvörðun refsingar er til þess litið að auðgunarbrot sem ákærði er sakfelldur fyrir í máli þessu eru ítrekuð, sbr. 71. gr. og 255. gr. almennra hegningarlaga. Þá verður refsing tiltekin eftir reglum 77. gr. sömu laga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Kristjáns Stefánssonar hrl., 286.440 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið Auðbjörg Lísa Gústafsdóttir aðstoðarsaksóknari.

Ragnheiður Harðardóttir héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, Axel Rúnar Clausen, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Kristjáns Stefánssonar hrl., 286.440 krónur.

Ragnheiður Harðardóttir